| فرارو- تاریخ اساطیر ایران الهام بخش بسیاری از فرهنگ های جهان بوده است. بسیاری از داستان ها و روایت های اساطیری در طول تاریخ بشر، د رابتدا در اساطیر ایرانی دیده شده اند. به گزارش فرارو، علارغم همه تفاوت هایی که وجود دارد، اساطیر ملل مختلف جهان در بسیاری از مواقع، خاستگاه مشابهی داشته اند. پربیراه نیست اگر بسیاری از روایت های اساطیری در تاریخ را برآمده از روایت های اساطیری در ایران باستان بدانیم. جهان آخرت از منظر اساطیر ایران معاد یا جهان آخرت در روایت های اساطیری ایران جایگاه ویژه ای دارند. ازآنجاکه مرگ درواقع تحفه ای است که اهریمن برای انسان ها به ارمغان می آورد، چندان عقلانی به نظر نمی رسد که درنهایت نیز این اهریمن باشد که بر جهان سلطه داشته باشد. ازاین رو، مسئله معاد در اساطیر ایران مسئله ای حتمی است که باعث از بین رفتن خواست اهریمن ( یعنی مرگ) برای انسان شده و درآخر انسان به مانایی در جهان بالا خواهد رسید. مطابق با اساطیر ایران باستان، روان انسان در روزهای پس از مرگ به مدت سه روز در اطراف تن خواهد ماند. شب اول به سخنان خود، شب دوم به اندیشه های خود و شب سوم نیز به کردار خود خواهد اندیشید. در این مدت، دیوها در انتظارند تا روان فرد درگذشته را مورد آزار قرار بدهند. بااین حال، درصورتی که عزیزان فرد درگذشته به نیت وی برای سروش قربانی کنند، سروش، روان درگذشته را از گزند دیو ها در امان نگه خواهد داشت. درصورتی که اعمال نیک فرد درگذشته بر اعمال بد وی افزون باشد، فرد به بهشت، و در شرایط معکوس رهسپار جهنم خواهد شد. همچنین، چنانچه اعمال نیک و بد با هم برابر باشند نیز، روان درگذشته به هَمِیستگان یا برزخ روانه خواهد شد. وجدان فرد نیکوکار در قامت زنی زیبا و خوشبو، و وجدان فرد بدکار به شکل عجوزه ای بدبو بر وی ظاهر خواد شد. درادامه روان فرد درگذشته به سمت پل چینوت روانه خواهد شد. این پل برای افراد نیکوکار، پلی عریض و برای افراد بدکار به شکل تیغه تیز یک شمشیر خواهد بود. بدیهی است که فرد بدکار از روی پل به قعر جهنم سقوط خواهد کرد. در این مسیر، مانعی پیش روی فرد نیکوکار و بدکار وجود دارد و آن چیزی نیست به جز اشک و ناله عزیزان آن ها. درصورتی که عزیزان کسی برای او بیش از حد گریه و زاری کنند، اشک آن ها همانند سیلابی پل چینوت را با خود برده و روان فرد درگذشته، صرف نظر از نیکوکاری و بدکاری، وارد جهنم خواهد شد. دوزخ در اساطیر ایران باستان، جایگاهی همیشگی نیست. درنهایت روان همه افراد به بهشت روانه خواهد شد. دراین بین، افراد بدکار برای مدتی در جهنم بابت کارهای ناشایستی که انجام داده اند مجازات شده و درنهایت به بهشت رهسپار خواهند شد. |