در بیانیه آکادمی آمده است که او کارگردانی برجسته و شخصیتی با صدای سیاسی قدرتمند بود که نه تنها نزد همکارانش احترام فراوان داشت بلکه در میان مخاطبان جهانی هم تحسین می شد. خانواده او از رسانه ها و افکار عمومی خواسته اند در این روزهای دشوار از تماس برای دریافت بیانیه خودداری کنند.

به گزارش ویجیاتو، تار از پایه گذاران سینمای کند بود؛ سبکی که با نماهای سیاه و سفید، برداشت های طولانی و بدون قطع، گفتگوی اندک، پرهیز از روایت کلاسیک و نمایش های تلخ و روزمره از زندگی در اروپای شرقی شناخته می شود. نمونه شاخص این سبک فیلم Sátántangó محصول 1994 است که هفت ساعت و نیم زمان دارد و زندگی روستایی کوچک در دوران پساکمونیسم را به تصویر می کشد. این اثر با وجود طولانی بودن، یکی از تحسین شده ترین فیلم های او شد و در فهرست بهترین آثار تاریخ سینما جای گرفت.

او در 30 تیر 1334 در شهر پچ مجارستان به دنیا آمد. در کودکی نقش های کوچکی در تلویزیون داشت و از 16 سالگی فیلمسازی را آغاز کرد. آثار آماتوری او توجه استودیوی بلا بالاش را جلب کرد و اولین فیلم بلندش Family Nest در سال 1979 با حمایت آن استودیو ساخته شد. سپس وارد آکادمی تئاتر و فیلم بوداپست شد و در سال 1982 فارغ التحصیل شد. او استودیوی تارسولاش فیلم را بنیان گذاشت که در سال 1985 به دلایل سیاسی تعطیل شد. در همین دوره سه فیلم The Outsider و The Prefab People و Almanac of Fall ساخت.

پنجمین فیلم او Damnation محصول 1988 اولین فیلم مستقل سینمای مجارستان بود و در جشنواره برلین به نمایش درآمد. این اثر سبک حرکت کنترل شده دوربین او را تثبیت کرد و تحسین جهانی به همراه داشت. پس از آن Sátántangó در سال 1994 و Werckmeister Harmonies در سال 2000 ساخته شد. فیلم دوم با همکاری همسر و تدوینگرش اگنس هرانیتسکی ساخته شد و تنها شامل 39 برداشت بود.

تار و هرانیتسکی در سال 2007 فیلم The Man From London با بازی تیلدا سوینتن را در جشنواره کن نمایش دادند. در سال 2011 هم The Turin Horse را در جشنواره برلین ارائه کردند؛ فیلمی درباره ماجرای شلاق خوردن اسبی در تورین که گفته می شود باعث فروپاشی ذهنی نیچه شد. این اثر جایزه بزرگ هیات داوران را دریافت کرد و تار اعلام کرد آخرین فیلم او خواهد بود.

پس از آن، زندگی خود را وقف آموزش فیلمسازان جوان کرد و در سال 2012 مدرسه Film.Factory را در سارایوو بنیان گذاشت. او تا سال 2016 ریاست این برنامه را بر عهده داشت و استادان مهمان بسیاری از جمله سوینتن، آپیچاتپونگ ویراستاکول، کارلوس ریگاداس، پدرو کوستا، گاس ون سنت، ژولیت بینوش و ژاک رانسی یر را به آنجا دعوت کرد.