تیم ملی امید ایران از امروز کارش را در مسابقات جام ملت های آسیا زیر 23 سال آغاز خواهد کرد. شاگردان امیدرضا روانخواه در مرحله گروهی این بازی ها با ازبکستان، کره جنوبی و لبنان هم گروه شده اند و کارشان چندان آسان نیست. با این حال خبر جالب توجه در این مورد، به مسافرت امیر قلعه نویی به عربستان، محل برگزاری این مسابقات مربوط می شود. سایت فدراسیون فوتبال روز سه شنبه ضمن اعلام این خبر نوشت: امیر قلعه نویی سرمربی تیم ملی فوتبال ایران، با هدف نظارت بر عملکرد تیم فوتبال امید کشورمان در رقابت های قهرمانی زیر 23 سال آسیا راهی عربستان سعودی می شود. حضور سرمربی تیم ملی بزرگسالان در محل برگزاری این مسابقات، در راستای رصد دقیق روند فنی تیم امید و هماهنگی بیشتر میان تیم های ملی در رده های مختلف سنی انجام می شود.

طبیعتا خودتان خیلی خوب می دانید این مطلب قصد بیان کدام نکات را دارد. البته که حضور سرمربی تیم ملی در عربستان مساله مهمی نیست و هزینه آن هم بین انبوه مخارج فوتبال ایران گم است، اما پرسش اینجاست که امیرخان برای کدام رصد دنبال تیم امید راه افتاده؟ یعنی آنجا قرار است عملکرد شماری از بازیکنان زیر 23 سال را زیر نظر بگیرد و در صورتی که هر یک از آنها را پسندید، اسمش را در فهرست مدعوین به جام جهانی 2026 قرار بدهد؟ خداوکیلی چند درصد فکر می کنید چنین اتفاقی رخ بدهد؟ در این سال ها کدام بازیکن جوان را دیده اید که با نظر قلعه نویی به فهرست تیم ملی برسد و دقایق در خوری هم بازی کند، نه این که حضورش صرفا تشریفاتی باشد؟

همین الان اگر اسم تیم ملی ایران را در ترانسفرمارکت جست وجو کنید، بر اساس اسامی آخرین فهرست دعوت شده، میانگین سنی ملی پوشان 29.2 سال عنوان شده است! توجه داشته باشید این عدد بسیار بالا، تازه مربوط به یک تورنمنت چهارجانبه سطح پایین است که قرار بود یک تدارک صرف باشد، اما کادرفنی تیم ملی، بدون کمترین ریسکی یک مجموعه کاملا امتحان پس داده را با خودش به امارات برد و تازه اول هم نشد، آن هم بدون گل زده! حالا تصور کنید چنین مربیان محافظه کاری در جام جهانی که نقطه نهایی و هدف اصلی کار آنها به شمار می رود، یک یا چند سهمیه از ظرفیت محدود فهرست را به بازیکنان جوان اختصاص بدهند؛ آیا چنین چیزی ممکن است؟ با این که جواب را به خوبی می دانیم، منتظر می مانیم و چند ماه دیگر در این مورد قضاوت می کنیم!

از سوی دیگر این پرسش به وجود می آید که چرا امیرخان تماشای مسابقات فوتبال در خارج از کشور را اینقدر ترجیح می دهد و چطور از این همه اشتیاق، در مورد پیگیری بازی های داخلی و از جمله لیگ برتر خبری نیست؟ بارها دیده شده که حتی مهم ترین مسابقات لیگ برتر در ورزشگاهی مثل قلعه حسن خان تهران هم میزبان سرمربی تیم ملی نیست و او ترجیح می دهد روال کار را از پای تلویزیون دنبال کند، پس چگونه است که مسابقات تیم های ایرانی در خارج از کشور اینقدر جذاب می شود؟ پیش تر شاهد سفر و اقامت بعضا طولانی مدت امیر در کشورهای عربی به بهانه تماشای مسابقات نمایندگان ایران در تورنمنت های آسیایی بوده ایم، درحالی که قلعه نویی بازی همین تیم ها در لیگ خودمان را از ورزشگاه نمی بیند! پیش از این نیز او یک سفر طولانی به چند کشور مختلف داشت تا عملکرد لژیونرها را از نزدیک ببیند. خلاصه که همیشه به سفر، آقای سرمربی!