دانشگاه آبریستویث انگلیس رهبری یک پروژه بین المللی 2.5 میلیون پوندی را بر عهده گرفته است که با تکیه بر فناوری های نوین، به مقابله ای هدفمند با بیماری مالاریا در آفریقا می پردازد.

به گزارش ایسنا، این پروژه سه ساله که با حمایت مالی بنیاد گیتس اجرا می شود، تلاش دارد با شناسایی دقیق محل های تکثیر پشه های ناقل مالاریا در زنگبار، یکی از مرگبارترین بیماری های قابل پیشگیری جهان را مهار کند.

مالاریا همچنان یکی از جدی ترین چالش های بهداشت عمومی در آفریقای جنوب صحرا به شمار می رود و سالانه صدها هزار نفر، به ویژه کودکان، بر اثر آن جان خود را از دست می دهند. رویکرد این پروژه تمرکز بر مرحله ابتدایی چرخه زندگی پشه هاست؛ یعنی زیستگاه های آبی محل رشد لاروها. هدف آن است که پیش از رسیدن پشه ها به مرحله بلوغ و انتقال بیماری، چرخه حیات آن ها مختل شود.

در این طرح، پهپادهای پیشرفته مجهز به حسگرهای مادون قرمز نزدیک و تصویربرداری حرارتی برای شناسایی پهنه های آبی به کار گرفته می شوند؛ حتی منابع آبی ای که زیر پوشش متراکم گیاهی یا در مناطق صعب العبور پنهان شده اند. داده های جمع آوری شده از طریق پهپادها با تصاویر ماهواره ای ترکیب می شود تا امکان نقشه برداری گسترده و دقیق از زیستگاه های پرخطر بدون نیاز به عملیات میدانی گسترده فراهم شود.

هوش مصنوعی، ستون فقرات تحلیلی این پروژه است. الگوریتم های یادگیری ماشین تصاویر دریافتی را پردازش می کنند و محل های بالقوه تکثیر پشه را حتی در محیط های پیچیده ای مانند شالیزارها، باتلاق ها یا مناطق کشاورزی شناسایی می کنند. این تحلیل داده محور باعث می شود مداخلات بهداشتی دقیق تر، سریع تر و کم هزینه تر انجام شود.

در کنار فناوری، مشارکت جوامع محلی نقش محوری در موفقیت این برنامه دارد. تیم پروژه تلاش می کند با گفت وگو و آموزش، نگرانی های اجتماعی را برطرف کرده و اعتماد عمومی نسبت به استفاده از فناوری های نوین را تقویت کند. آموزش روش های ساده و مؤثر برای از بین بردن لاروهای پشه پیش از بلوغ، بخشی از این راهبرد مشارکتی است.

در چارچوب پروژه، یک بسته ابزار دیجیتال متن باز نیز توسعه می یابد که شامل داشبوردی مرکزی برای برنامه ریزی و پایش فعالیت های کنترل پشه و یک اپلیکیشن موبایل برای استفاده نیروهای میدانی است. این سامانه، با ارائه دستورالعمل های استاندارد و پیشنهاد بهترین روش های نقشه برداری متناسب با نوع زمین و بودجه، الگویی مقیاس پذیر و قابل انتقال ایجاد می کند.

هدف نهایی این ابتکار، فراتر از زنگبار است؛ ایجاد مدلی جهانی، پایدار و مبتنی بر داده برای کنترل مالاریا که بتوان آن را در سایر مناطق درگیر این بیماری به کار گرفت و گامی جدی به سوی ریشه کنی یکی از قدیمی ترین تهدیدهای سلامت بشر برداشت.