شرکت لگو از یک قطعه جدید هوشمند در نمایشگاه فناوری CES 2026 رونمایی کرده است به این اسباب بازی آنالوگ و نمادین، یک مغز دیجیتال جدید می دهد.

به گزارش ایسنا، این قطعه جدید و پر از حسگر بازی هوشمند Smart Play قرار است بهار امسال به عنوان بخشی از یک مجموعه ویژه جنگ ستارگان (Star Wars) عرضه شود. این به روزرسانی، نور و صداهای تعاملی را به تجربه استفاده از لگو اضافه می کند.

به نقل از سی نت، امروز در نمایشگاه CES در لاس وگاس، لگو از پلتفرم جدید بازی هوشمند (Smart Play) خود رونمایی کرده است؛ پلتفرمی که هدفش تبدیل قطعات و فیگورهای پلاستیکی ذاتا آنالوگِ لگو به دنیای جدیدی از بازی تعاملیِ مبتنی بر فناوری است. اما نکته مهم این است که هیچ وابستگی به صفحه نمایش ندارد.

پلتفرم بازی هوشمند حول محور یک قطعه ثبت اختراع شده لگو می چرخد که پر از حسگر و فناوری است. این قطعه دقیقا هم اندازه یک قطعه استاندارد دو در چهار لگو است، اما می تواند به مینی فیگورهای هوشمند (Smart Minifigures) و تگ های هوشمند (Smart Tags) سازگار وصل شود و در لحظه با آن ها تعامل داشته باشد. با ترکیب این قطعات، کودکان و حتی بزرگ ترها می توانند هنگام بازی، صداها و افکت های نوری متناسب با موقعیت ایجاد کنند.

لگو می گوید این پلتفرم که در داخل شرکت و توسط تیم Creative Play Lab و با همکاری Cambridge Consultants از شرکت Capgemini توسعه داده شده، بیش از 20 نوآوری ثبت اختراع شده بی سابقه در جهان در فناوری خود دارد. به گفته جولیا گلدین، مدیر ارشد محصول و بازاریابی گروه لگو، این پروژه در واقع از هفت یا هشت سال پیش با گفتگوهای داخلی شروع شده است.

قلب این سیستم، تراشه سفارشیِ لگوی هوشمند است که از یک برجستگی (stud) استاندارد لگو هم کوچک تر است. در داخل این آجر هشت برجستگی، مجموعه ای از چراغ های ال ای دی، شتاب سنج ها، حسگرهای نور و صدا و حتی یک بلندگوی بسیار کوچک جا داده شده است.

گفته می شود باتری داخلی حتی پس از سال ها بی استفاده ماندن هم کار خواهد کرد و برای اینکه نیازی به اتصال کابل به آجر پس از ساخته شدن در یک سازه محبوب نباشد، لگو شارژ بی سیم را هم اضافه کرده است. حتی یک پد شارژ می تواند چند لگو هوشمند را هم زمان شارژ کند.

تراشه مغز آن بسیار مهم است. یک تراشه سفارشی 4.1 میلی متری از نوع ASIC با سیگنال ترکیبی که یک موتور بازی اختصاصی را اجرا می کند و حرکت، جهت گیری و میدان های مغناطیسی را تفسیر می کند. یک مجموعه سیم پیچ مسی امکان شناسایی تگ ها را فراهم می کند و یک سیستم موقعیت یابی اختصاصی با استفاده از همین سیم پیچ ها، فاصله، جهت و زاویه بین چند لگوی هوشمند را تشخیص می دهد.

علاوه بر این، لگو ادعا می کند استفاده از چند قطعه هوشمند یک شبکه خودسازمان ده ایجاد می کند که نه به راه اندازی نیاز دارد، نه به اپلیکیشن، نه به هاب مرکزی و نه به کنترلر خارجی و در نتیجه هیچ صفحه نمایشی هم در کار نیست. یک پروتکل مبتنی بر بلوتوث به نام BrickNet داده ها را بین قطعات هوشمند به اشتراک می گذارد.

صداها توسط یک سینتی سایزر آنالوگ بسیار کوچک تولید می شوند که صدا را به صورت درلحظه ایجاد می کند و در نتیجه بار حافظه را به حداقل می رساند و از طریق بلندگوی کوچک داخل قطعه پخش می شود؛ بلندگویی که از فضای خالی داخل خود قطعه برای تقویت صدا استفاده می کند. در نتیجه، افکت های صوتی ظاهرا فوری هستند و می توانند بازی را با صدای زنده تقویت کنند. لگو تاکید می کند که هیچ صدای از پیش ضبط شده ای به عنوان میان بُر استفاده نشده است.

درست مثل مینی فیگورهای هوشمند، تگ های کاشی شکل دو در دو بدون برجستگی، بسته به اینکه کجا قرار بگیرند یا چطور با آن ها بازی شود، صداها، نورها یا رفتارهای خاصی را فعال می کنند. آن ها از طریق اتصال مغناطیسی میدان نزدیک با سایر اجزا ارتباط برقرار می کنند. هر کاشی یک شناسه دیجیتال منحصربه فرد دارد که توسط مغز مرکزی خوانده می شود و مینی فیگورها که از بیرون کاملا شبیه فیگورهای معمولی هستند، شناسه دیجیتال خود را روی یک تراشه داخلی حمل می کنند.

تام دونالدسون، معاون ارشد و رییس Creative Play Lab در گروه لگو، می گوید مسیر ساده کردن استفاده از قطعه لگو هوشمند در واقع بسیار سخت بوده است: ما نمی خواستیم یک کلید روشن/خاموش کنار آن باشد، یا حتی یک دکمه ریست. حتی جایی هم برای فرو کردن سوزن پیدا نمی کنید. همین کار به تنهایی یک چالش فوق العاده است. اینکه مطمئن شویم سیستم به شکلی خراب نشود که مشکل ساز شود.

او اضافه می کند: در نهایت، ایده این بود که استفاده از آن باید به سادگی نسخه اصلی باشد و سادگی سخت است و سادگیِ فوق العاده واقعا فوق العاده سخت است.

البته، وارد کردن فناوری به اسباب بازی های معروف آنالوگِ کودکان، به ویژه در عصر مدل های زبانی بزرگ (LLM)، پیش از این به موقعیت های نگران کننده ای منجر شده است. اما سیستم لگو به اینترنت وصل نیست و شرکت می گوید رمزنگاری پیشرفته و کنترل های حریم خصوصی مطابق با استانداردهای بالای ایمنی لگو به کار گرفته شده تا جلوی هکرها گرفته شود.

کاترینا هِلجاکا، پژوهشگر حوزه بازی و یادگیری در دانشگاه تورکو فنلاند و عضو انجمن بین المللی پژوهش اسباب بازی، موافق است که هرچند فناوری لگو احتمالا تا حد ممکن امن خواهد بود، اما هنوز جای نگرانی وجود دارد. با این حال، هِلجاکا معتقد است سیستم بازی هوشمند (Smart Play) می تواند به لگو کمک کند تا با انتقادهایی که در سال های اخیر بابت تمرکز بیش از حد روی بازار بزرگسالان و ساخت ست های نمایشی گرفته، مقابله کند. عناصر تعاملی و واکنش پذیر این قطعه جدید باید نه تنها باعث شود یک ست بارها و بارها مورد بازی قرار گیرد، بلکه بازی چندنسلی خانوادگی را هم تشویق کند.

او می گوید: لگو وارد بازاری شده که بزرگسالان چیزهای تزیینی می سازند و می گذارند روی قفسه و تمام. اما من فکر می کنم چنین محصولی می تواند به عنوان یک وسیله بازی بین نسلی موفق باشد. والدین و بچه ها را کنار هم می آورد تا با هم چیزی را کشف کنند. این شاید راهی باشد برای وصل کردن فناوری به یک اسباب بازی سنتی مثل لگو و دوباره خانواده ها را به بازی کردن با هم برگرداند.

برای جولیا گلدین، همین توانایی در تشویق به تعامل بلندمدت با ست ها از همان ابتدا یکی از اهداف اصلی پروژه بوده است. او می گوید: این یکی از نیازهایی بود که می خواستیم به آن پاسخ بدهیم، چون بچه ها این طور بازی می کنند. آن ها به اسباب بازی هایشان برمی گردند. ما نمی خواستیم یکی از آن محصولات تعاملی را بسازیم که مثل یک دستگاه پخش موسیقی از پیش ضبط شده باشد و سه حالت بیشتر نداشته باشد و تمام. این سیستم کاملا قابل گسترش است. این همان جادویی است که می خواهیم خلق کنیم.