روزنامه جمهوری اسلامی در مطلبی بر لزوم حذف بودجه برخی نهادها از جمله ستاداجرایی، بنیادمستضعفان و سازمان های بزرگ بودجه بگیر تأکید کرده است.

این روزنامه آورده است: امروز خدمت به مردم، اقدامی کوچک و مقطعی نیست بلکه مسأله ای است ساختاری، گسترده و پیچیده که توان یک دولت— حتی دولتِ پرکار و پرانگیزه—برای حل کامل آن کافی نیست.

این جاست که باید از دولت تنها عبور کرد و به حاکمیت هم افزا رسید، حاکمیتی که در آن، نهادهای اقتصادی خارج از دولت اما وابسته به ساخت قدرت، نه در حاشیه، که در متنِ میدان باشند.

نهادها و سازمان هایی چون ستادِ اجرایی فرمان امام، بنیاد مستضعفان، بنیاد پانزده خرداد و دیگر نهادهایی که طی دهه ها، منابع عظیم مالی و دارایی های گسترده در اختیار داشته اند، امروز باید تصمیم بگیرندکه حتما شریک حل مسئله شوند. حتی شاید بتوان نهادهای مذهبی را هم به یاری فراخواند.

تجربه تاریخی نشان داده است هرگاه این نهادها به موقع وارد میدان شده اند، گرهی از کار مردم باز شده و هرگاه تأخیر کرده اند، هزینه آن مستقیماً بر دوش جامعه افتاده است. هزینه که بر دوش جامعه بیفتد بسیاری هم از چشمِ آحاد جامعه می افتند.

مسأله، نه در اختار گرفتن نهادها توسط دولت یا حتی همراهی آنان با دولت بلکه تقسیم مسئولیت در لحظه حساس و تاریخی است. اگر توان دولت ضریب نخورد، فشار مشکلات ضرب در چند می شود. و اگر این ضریب از مسیر هم افزایی نهادهای حاکمیتی تأمین نشود، لاجرم از جیب مردم برداشت خواهد شد، همان مردمی که کمرشان امروز بیش از همیشه زیر بار معیشت خم شده است.

در این میان، برخی اقدامات نه تنها نیکو، که ضروری است. مالیات پردازی داوطلبانه نهادهای معاف از مالیات، می تواند نخستین پیام جدی بازگشت به مردم باشد.

خروج داوطلبانه برخی مجموعه ها از ردیف های بودجه ای، نشانه ای است از فهم شرایط خاص کشور. این ها امتیاز نیستند بلکه بازتعریف مسئولیتند.

نباید فراموش کرد که بدخواهان این کشور، بیش و حتی پیش از آن که از قدرت نظامی خود بهره ببرند، از نارضایتی اجتماعی تغذیه می کنند. هر خلأ در خدمت رسانی، فرصتی است برای روایت سازی وعملیات روانی. هر تعلل در تصمیم، پنجره ای است رو به بی اعتمادی. بستن این پنجره ها، فقط با کارِ واقعی ممکن است نه با همراهی در بیانیه و سخنرانی. امروز، زمان با هم بودن است با محوریت دولت و با مشارکت همه نهادها.

میدان خدمت، جای عقب نشینی نیست. سیاست اگر بخواهد اعتبارش را حفظ کند، باید از این میدان سربلند بیرون بیاید. و این، تنها زمانی ممکن است که همه بیایند نه به اجبار بلکه به درک ضرورت تاریخ. با نیت حل مشکلات. این جوری موفقیت خود را هم تضمین می کنند.