دهه ها پس از تولد کوروت استینگری 1963، پیتر براک، طراح اصلی این خودرو و خالق شلبی کبرا دیتونا کوپه تصمیم گرفته به سراغ رویایی بازگردد که روزگاری ناتمام مانده بود.

براک نخستین بار در سال 1957 و در 21 سالگی، طرحی را روی کاغذ آورد که بعدها به کورت استینگری 1963 تبدیل شد. اما محدودیت های مالی، ابزارهای تولید و واقعیت های صنعتی آن دوران، اجازه ندادند این طرح دقیقا همان چیزی شود که او در ذهن داشت. حالا براک در 89 سالگی و در مقام یکی از اسطوره های طراحی خودرو، تصمیم گرفته همان رویای قدیمی را بدون هیچ سازشی بسازد؛ خودرویی که شورولت هرگز فرصت تحقق کاملش را پیدا نکرد.

براک این پروژه را کانسپت استودیویی می نامد؛ مفهومی که یادآور سنت قدیمی جنرال موتورز در ساخت خودروهای تک نسخه برای نمایش به مدیران ارشد است؛ جایی که قواعد سخت گیرانه تولید انبوه کنار گذاشته می شدند. همین آزادی عمل به او اجازه داده تا مهندسی مدرن را با طراحی مینیمال و وفادار به روح استینگری ترکیب کند؛ ترکیبی که هم اصالت دارد و هم جسارت.

در نگاه نخست، خودرو کاملا آشناست، اما هرچه دقیق تر می شوید، تفاوت ها خود را نشان می دهند. براک رنگ خاص Azzurro California فراری را برای بدنه انتخاب کرده؛ آبی عمیقی که به طرزی غیرمنتظره با خطوط تیز استینگری هماهنگ شده است. قطعات کرومی براق حذف شده اند و کروم مشکی جای آن ها را گرفته تا جلوه ای مدرن تر ایجاد شود.

هواکش ها و دریچه هایی که پیش تر جنبه تزیینی داشتند، حالا کاملا کاربردی اند. چراغ های مخفی و چرخشی که همیشه دردسرهای فنی خاص خود را داشتند، کنار گذاشته شده اند و طراحی ساده و یکپارچه ای جای آن ها را گرفته که بدون برهم زدن خطوط بدنه، جلوه ای تمیزتر ایجاد می کند. براک این رویکرد را اصلاح رستومود می نامد؛ یعنی پالایش هوشمندانه بدون اغراق در رینگ های بزرگ یا گلگیرهای بیش از حد عضلانی.

زیر کاپوت، یک پیشرانه LT4 V8 با قدرت 725 اسب بخار نفس می کشد؛ موتوری با قطعات داخلی فورج شده که نیروی خود را از طریق یک گیربکس دستی 5 سرعته Tremec به چرخ های عقب منتقل می کند. برای مهار این قدرت، از شاسی Art Morrison استفاده شده تا پیچش بدنه به حداقل برسد.

ترمزهای Wilwood و سیستم تعلیق نسل هفتم کوروت (C7) نیز تضمین می کنند که این خودرو فقط در خط مستقیم قدرتمند نباشد، بلکه در پیچ ها هم رفتاری دقیق و قابل پیش بینی داشته باشد.

فضای داخلی نیز همان فلسفه بیرونی را دنبال می کند. چرم داگلاس ، صندلی های مسابقه ای اسپارکو، نشانگرهای دیجیتال داکوتا با امضای خود براک، تهویه مطبوع مدرن و عایق کاری صوتی پیشرفته، محیطی ساخته اند که هم برای رانندگی جدی آماده است و هم برای استفاده طولانی مدت آزاردهنده نیست.

این خودرو که نخستین بار در نمایشگاه SEMA رونمایی شد، پاسخی مستقیم به موج رستومودهای امروزی است؛ خودروهایی که اغلب بیشتر به دنبال جلب توجه هستند تا رانندگی واقعی. براک معتقد است اصالت طراحی نباید قربانی لاستیک های پهن و اغراق های بصری شود.

این استینگری خاص که قرار است در حراجی Mecum Kissimmee 2026 عرضه شود، بیش از آنکه یک بازسازی باشد، شبیه به یک اصلاحیه تاریخی است؛ نسخه ای که دیرهنگام، اما دقیق و سنجیده ارائه شده است.