​ گزارش ها حاکی از آن است که منچستریونایتد پیش از تساوی 1-1 مقابل لیدز یونایتد تصمیم به اخراج روبن آموریم گرفته بود، دیداری که در نهایت آخرین حضور او روی نیمکت یونایتد شد. ادعا می شود این سرمربی پرتغالی پیش از مسابقه در ورزشگاه الاند رود در جلسه ای با جکسون ویلکاکس، مدیر ورزشی این باشگاه، به شدت از کوره در رفت و همان انفجار عصبی، سرنوشتش را رقم زد.

پس از آن، انتقاد دیگری نیز متوجه هیئت مدیره یونایتد شد، آن هم بعد از متوقف شدن شیاطین سرخ مقابل رقیب قدیمی شان در یورکشایر غربی. آموریم سطح حمایتی را که از سوی مدیران ارشد دریافت می کرد زیر سوال برد و تأکید داشت که می خواهد آزادی عمل یک سرمربی را داشته باشد، نه صرفاً یک مربی عادی .

به آموریم 18 ماه زمان داده نشد و کمتر از 24 ساعت پس از بیان این اظهارات، حکم پایان کارش صادر شد. تلگراف تاکید دارد او در حالی قدم به بازی برابر لیدز گذاشت که کارش عملا تمام شده بود. این رسانه مدعی است که جایگاه آموریم به وضعیتی غیرقابل دوام رسیده بود. گفته می شود ویلکاکس قصد داشت جلسه داخلی باشگاه نگاهی مثبت به روند تکامل تیم داشته باشد اما زمانی که بحث سیستم بازی مطرح شد، سرمربی پرتغالی از کوره در رفت.

در طول 14 ماه حضور آموریم در اولدترافورد، همیشه پرسش هایی درباره این سیستم مطرح بود. آموریم می خواست ثبات و جهت مشخصی به یونایتد بدهد اما در عمل سردرگمی ایجاد شد. بازیکنان در اجرای خواسته های او به مشکل خوردند و پنجره های نقل و انتقالاتی بدون جذب گزینه های مناسب سپری شد.

شیاطین سرخ در تابستان 2025 هزینه سنگینی برای بازیکنانی پرداخت کردند که به زعم این باشگاه می توانستند طیفی از پست ها را در رویکردهای تاکتیکی مختلف پوشش دهند. آموریم در دیدارهایی مقابل نیوکسل یونایتد و ولورهمپتون تغییرات جزیی در برنامه هایش ایجاد کرد اما وقتی اوضاع سخت شد دوباره به همان الگوی همیشگی بازگشت.

با در نظر گرفتن این سرسختی تاکتیکی، گفته شده است که واکنش خشمگین آموریم به مشاهدات ویلکاکس به مدیران باشگاه نشان داد که او یونایتد را تا همان جا که می توانسته، جلو برده است. تصمیم نهایی درباره قطع همکاری با آموریم را عمر برادا گرفت. او صبح دوشنبه و در جلسه ای که ویلکاکس نیز در آن حضور داشت از این تصمیم مطلع شد و پس از آن، عملاً کار جمع کردن وسایل آغاز شد. در نهایت، سان مدعی شده است که منابعی در منچستریونایتد معتقد هستند آموریم خودش تمایل به ترک این باشگاه داشت و با نوعی خودتخریبی می کوشید راه خروجی از اولدترافورد را برای خودش مهندسی کند.