ایده دیجیتالی کردن بدن انسان، هم زمان رؤیایی و ترسناک به نظر می رسد. در سال 1966 فیلم سفر شگفت انگیز (Fantastic Voyage) داستانی علمی تخیلی را روایت کرد که در آن یک فضاپیما و خدمه اش کوچک شدند و به داخل بدن یک انسان رفتند تا لخته خونی را در مغز او از بین ببرند. آنچه در آن زمان فانتزی محض بود، اکنون درحال تبدیل شدن به واقعیت است. ما در آستانه ورود به فاز سوم تکامل اینترنت هستیم؛ پس از اتصال کامپیوترها و اشیا، حالا نوبت به اینترنت موجودات (Internet of Beings) رسیده است که در آن حسگرهای پیچیده مستقیماً به اندام های حیاتی ما متصل می شوند. در ادامه با این فناوری و کاربردهای آن بیشتر آشنا می شوید.

اینترنت موجودات سومین مرحله از تکامل اینترنت است. پس از اتصال کامپیوترها در مرحله اول و اشیا روزمره در مرحله دوم (اینترنت اشیا) اکنون نوبت به اتصال مستقیم سیستم های اطلاعاتی جهانی به بدن انسان رسیده است. در این فناوری، حسگرهای بسیار کوچک و پیشرفته وارد بدن می شوند یا روی آن قرار می گیرند تا داده های زیستی جمع آوری و ارسال کنند. به زبان ساده، اینترنت موجودات بدن ما را به بخشی از شبکه جهانی وب تبدیل می کند تا پایش و درمان از درون اتفاق بیفتد.

نظارت دائمی بر شرایط سلامتی از طریق اینترنت موجودات، تشخیص بیماری ها را پیش از بروز علائم ظاهری بسیار آسان تر می کند. درحال حاضر، درمان بیماری ها هزینه بسیار بیشتری نسبت به پیشگیری دارد، اما با ردیابی دقیق و لحظه ای می توان بسیاری از داروها را با روش های کم خطرتر مانند تغییر رژیم غذایی یا برنامه های ورزشی شخصی سازی شده جایگزین کرد. برای مثال، فقط در ایالات متحده سالانه 170 هزار حمله قلبی خاموش رخ می دهد که افراد متوجه علائم آن نمی شوند؛ با اتصال بدن به شبکه داده ها، می توان هشدارهای لازم را به موقع ارسال کرد و جان میلیون ها نفر را نجات داد.

همچنین حسگرهای نسل جدید که به بیوربات معروف هستند، احتمالا از جنس ژل ساخته خواهند شد و فراتر از نظارت صرف عمل می کنند؛ آنها توانایی درمان فعالانه بدن را دارند. این ریزربات ها می توانند هنگام تشخیص لخته خون، دوز مشخصی از آسپرین را در بدن آزاد کنند یا در صورت حمله ویروسی، واکسن های داخلی را فعال نمایند. پیشرفت های اخیر در واکسن های mRNA و تکنولوژی ویرایش ژن، راه را برای ساخت بیوربات هایی باز کرده است که مجهز به قیچی های پروتیینی میکروسکوپی هستند و می توانند DNA آسیب دیده را بدون نیاز به جراحی های تهاجمی ترمیم کنند.

در عصر اینترنت موجودات، فرایند کشف دارو کاملاً معکوس خواهد شد و سرعت توسعه درمان ها افزایش می یابد. امروزه دانشمندان فرضیه هایی را مطرح می کنند و سپس با آزمایش های گران قیمت آنها را می سنجند؛ اما در آینده، پایگاه های داده بزرگ با تحلیل الگوهای بدن انسان ها نشان می دهند که چه چیزی برای یک مشکل خاص مؤثر است و دانشمندان از مهندسی معکوس برای درک چرایی آن استفاده می کنند. این تغییر پارادایم به سمت استفاده از دوقلوهای دیجیتال می رود؛ مدل های مجازی از بیولوژی هر فرد که با داده های سلامت او به روز می شوند و می توان داروها را پیش از تجویز، روی این نسخه های شبیه سازی شده تست کرد.

همان طور که این تکنولوژی رؤیای دسترسی همگانی به سلامت و ریشه کن کردن سرطان را ممکن می سازد، کابوس هک شدن بدن انسان را نیز به همراه دارد. درحالی که برخی میلیاردرهای دره سیلیکون به دنبال جاودانگی هستند، کارشناسان امنیت سایبری نگرانند که خطرات هک کردن سیستم های بیولوژیک بسیار فراتر از خطرات سایبری فعلی باشد. اینترنت موجودات ما را وارد قلمروی ناشناخته ای می کند که در آن مرز بین انسان و ماشین کمرنگ می شود. ما درحال تکرار آن سفر اکتشافی فیلم دهه 60 میلادی هستیم، با این تفاوت که این بار آنچه درحال کاوش آن هستیم، بدن خودمان است.