اعتراضات اخیر بازاریان فقط واکنشی مقطعی به گرانی نبود؛ نشانه ای از فشارهای انباشته ای است که سال ها نادیده گرفته شده.

به گزارش اقتصادنیوز، به گفته یک جامعه شناس، جامعه ایران دیگر ظرفیت تحمل بارهای تازه اقتصادی را ندارد و تعویق تصمیم های سخت، هزینه های اجتماعی سنگین تری به دنبال خواهد داشت.

حسین ایمانی جاجرمی، جامعه شناس، با اشاره به ریشه های اعتراضات اخیر تأکید کرد که هشدارهای کارشناسی درباره وضعیت معیشتی جامعه سال هاست مطرح می شود، اما مسئله اصلی همواره در سطح تصمیم گیری باقی مانده است.

او گفت در همه دوره ها تحلیل و هشدار وجود داشته، اما زمانی که اجرای این هشدارها مستلزم جابه جایی منافع می شود، تصمیم ها به تعویق می افتد و بحران انباشته می شود.

به گفته او، از سال های 97 و 98 به بعد هشدارها درباره تورم، فشار اقتصادی و فرسایش معیشت به مراتب جدی تر شد، اما اغلب در حد گفتار باقی ماند. همین تعویق هاست که امروز خود را در قالب اعتراضات نشان می دهد.

ایمانی جاجرمی با اشاره به تفاوت شنیده شدن صدای گروه های مختلف اجتماعی توضیح داد که بازار و فعالان اقتصادی همواره دسترسی بیشتری به ساختار قدرت داشته اند و به همین دلیل مطالبات آن ها زودتر دیده می شود.

او تأکید کرد آنچه امروز شنیده شده، صدای فعالان اقتصادی است، نه تهی دستان. به باور او، اگر فشار معیشتی به نقطه ای برسد که صدای اقشار فرودست به طور جدی بلند شود، هزینه های اجتماعی و امنیتی به مراتب سنگین تر خواهد بود.

این جامعه شناس با تأکید بر افت محسوس کیفیت زندگی، گفت فشار اقتصادی دیگر محدود به اقشار کم درآمد نیست و به طور جدی به طبقه متوسط رسیده است.

به گفته او، هزینه آموزش، درمان و حتی نیازهای اولیه خانوارها به چالشی جدی تبدیل شده و بسیاری از حوزه ها از جمله تحقیق، آموزش و سلامت در حال قربانی شدن اند.

ایمانی جاجرمی هشدار داد جامعه ای که اعضایش نتوانند حداقل استانداردهای زندگی را تأمین کنند، چشم انداز روشنی نخواهد داشت و ادامه این وضعیت، سرمایه اجتماعی و انسانی کشور را تضعیف می کند.

او در بخش دیگری از این گفت وگو با اشاره به وضعیت نه جنگ، نه صلح تأکید کرد که امتیازهای مقطعی مانند بخشودگی مالیاتی یا افزایش یارانه، تنها مسکن های کوتاه مدت هستند. به گفته او، کاهش فشارهای اقتصادی بدون گشایش دیپلماتیک و مدیریت حلقه فشار خارجی ممکن نیست.

ایمانی جاجرمی با یادآوری تجربه های تاریخی، گفت ایران در دوره هایی با اتکا به دیپلماسی توانسته بحران های بزرگ را مدیریت کند و امروز نیز بدون اصلاحات جدی اقتصادی، اجتماعی و دیپلماتیک، فشارها ادامه خواهد داشت.

به باور این جامعه شناس، جامعه ایران بخش عمده هزینه های فشار اقتصادی را پیش تر پرداخت کرده و دیگر چیزی برای از دست دادن ندارد. ادامه مسیر فعلی، بدون تصمیم های سخت و اصلاحات واقعی، تنها به تعمیق بحران و افزایش هزینه های اجتماعی منجر می شود؛ هزینه هایی که دیر یا زود، گریبان همه را خواهد گرفت.