آرمین منتظری در یادداشتی در روزنامه هم میهن نوشت: اگرچه بازداشت نیکلاس مادورو، رییس جمهوری ونزوئلا و خارج کردنش از این کشور، با هدف تغییر رژیم در این کشور انجام شده اما محتمل است که این اقدام آمریکا خلأ رهبری در ونزوئلا ایجاد کرده و بی ثباتی و نآرامی های خشونت آمیز در این کشور را در هفته های آینده به دنبال داشته باشد. در حال حاضر، دلسی رودریگز، معاون رییس جمهور ونزوئلا، براساس قانون اساسی این کشور، اختیارات ریاست جمهوری دریافت کرده است اما تاکید کرده که رییس جمهوری ونزوئلا همچنان نیکلاس مادورو است.

سایر چهره های کلیدی دولت ونزوئلا - از جمله پادرینو لوپز، وزیر دفاع، دیوسدادو کابلو، وزیر کشور و خورخه رودریگز، رییس مجلس ملی - همگی در سلامت هستند. در حال حاضر تصاویری در شبکه هایی اجتماعی منتشر شده که نشان می دهد مردم ونزوئلا در بیرون فروشگاه های مواد غذایی و داروخانه ها صف های طولانی خرید شکل داده اند.گوستاوو پترو، رییس جمهور کلمبیا نیز در رسانه های اجتماعی نوشت که نیروهای نظامی کشورش در حال اعزام به مرز ونزوئلا هستند تا برای هجوم احتمالی پناهندگان آماده شوند.

اگرچه برکناری مادورو راه را برای تغییر رژیم در این کشور باز کرده است، اما در عین حال مسیری ایجاد کرده که مملو از عدم قطعیت است و خطر رخدادهای خشونت آمیز در کوتاه مدت و حملات احتمالی آینده ایالات متحده در ونزوئلا و سایر نقاط منطقه را به همراه خواهد داشت. اگر روبیو در تخمین خود مبنی بر پایان دور فعلی اقدامات نظامی ایالات متحده دقیق باشد، سوال بعدی این است که چه کسی جای مادورو را خواهد گرفت.

طبق قانون اساسی ونزوئلا، معاون مادورو، ظرف 30 روز قدرت را به دست می گیرد و برگزاری انتخابات را اعلام می کند. سپس رییس جمهور جدید یک دوره شش ساله عادی را سپری خواهد کرد.روی کاغذ، این روند فرصتی برای یک نامزد مخالف ایجاد می کند، اما دو مدعی به دست گرفتن قدرت در ونزوئلا- یعنی ادموندو گونزالس و ماریا ماچادو، حالا باید تصمیم بگیرند که می خواهند به ونزوئلا بازگردند یا خیر. چراکه برای بازگشت به این کشور، باید از امنیت خود مطمئن باشند و سوال این است که آمریکا اگر به این دو امیدوار باشد، چطور می خواهد امنیت شان را حفظ کند.

نوعی گذار مدیریت شده، احتمالاً به رهبری هر یک از این چهره ها، ممکن است در ونزوئلا رخ دهد، اما تاکنون هیچ نشانه ای مبنی بر آمادگی الیت طرفدار مادورو برای واگذاری قدرت وجود ندارد. ضمن اینکه هیچ تضمینی وجود ندارد که روند اجرای قانون اساسی در این وضعیت بی سابقه دنبال شود، به این معنی که روزها و هفته های آینده می تواند منجر به بی ثباتی قابل توجهی شود و این بی ثباتی الیت قدرت در ونزوئلا را به این نتیجه برساند که باید قانون اساسی را معلق کرده و وضعیت اضطراری اعلام کنند.

اگر این اتفاق رخ دهد این امکان وجود دارد که ناآرامی های مردمی از سوی مخالفان ساختار فعلی رخ دهد و در پاسخ به این ناآرامی ها، گروه مسلح و شبه نظامی بولیواری وارد معرکه شود و صحنه تبدیل به یک شبه جنگ داخلی شود. به دست گرفتن کنترل کامل دولت توسط ارتش ونزوئلا نیز محتمل است. خصوصاً اگر بی ثباتی در این کشور گسترده شود. تا به اینجای کار می توان گفت که بازداشت مادورو توسط ایالات متحده، تنش ها بین کاراکاس و واشنگتن را حفظ خواهد کرد.

حملات نظامی بیشتر ایالات متحده و سایر عملیات ها، از جمله عملیات های مخفیانه در ونزوئلا همچنان محتمل است؛ به خصوص اگر رهبر موقت و رییس جدید دولت ونزوئلا در نهایت با واشنگتن ارتباط برقرار نکند. ایالات متحده با اقدامی که در خصوص ونزوئلا انجام داد، خود را در یک مسیر پرخطر و بی بازگشت قرار داد. حالا دیگر نمی تواند به راحتی از این راه رفته بازگردد. بنابراین احتمال می رود که هدف بعدی کوبا باشد و در ادامه کشورهای کلمبیا و مکزیک نیز تحت فشار آمریکا قرار بگیرند.

حتی برخی از کشورها با روابط نبستاً بهتر با ایالات متحده، مانند مکزیک، احتمالاً اکنون در معرض خطر بیشتری از حملات هوایی ایالات متحده یا سایر عملیات ها برای هدف قرار دادن کارتل ها هستند. برخی این احتمال را مطرح کرده اند که دولت ونزوئلا ممکن است در واکنش به اقدامات آمریکا دست به اقدام نظامی بزند. واقعیت این است که ارتش ونزوئلا ضعیف تر از آن است که بتواند دست به چنین اقدامی بزند.

البته، از منظر نظامی، در صورت انجام عملیات نظامی بیشتر توسط ایالات متحده، به ویژه هرگونه عملیات نظامی که منجر به استقرار نیروهای آمریکایی در خاک ونزوئلا شود، ونزوئلا می تواند درگیر مقاومت چریکی یا کارزارهای خرابکارانه شود.