خانواده تانک های اصلی میدان نبرد M1 Abrams به طور گسترده ای به عنوان یکی از جنگ آزموده ترین و بهترین تانک های جهان شناخته می شود. نخستین حضور رزمی این تانک به سال 1991 و عملیات طوفان صحرا در خاورمیانه بازمی گردد و از آن زمان تاکنون به عنوان یکی از ارکان اصلی نیروی زمینی ایالات متحده و همچنین برخی ارتش های دیگر در سراسر جهان ایفای نقش کرده است. مانند اغلب تجهیزات رزمی، تانک آبرامز امروزی همان مدلی نیست که در دهه 1970 توسعه یافت؛ چراکه طی سال ها بارها ارتقا یافته، اصلاح شده و مدرن سازی شده است.

ارتش ایالات متحده در سپتامبر 2023 اعلام کرد که از برنامه تولید نسخه M1A2 SEPv4 صرف نظر کرده و به جای آن به سراغ یک گونه کاملاً جدید از تانک آبرامز می رود. این تانک جدید با نام M1E3 Abrams معرفی شد و در دسامبر 2025، ارتش نخستین نمونه اولیه آن را دریافت کرد. ژنرال رندی جورج، رییس ستاد ارتش آمریکا، این تحویل را اعلام کرد؛ تحویلی که بسیار زودتر از انتظار انجام شد. در حالی که قرار بود نخستین نمونه اولیه تا پایان سال 2026 به دست نیروی زمینی ارتش ایالات متحده برسد، شرکت سازنده آبرامز یعنی جنرال داینامیکس لند سیستمز (GDLS) فراتر از پیش بینی ها عمل کرد و گزارش ها حاکی از آن بود که این نمونه اولیه به طور کامل، یعنی صددرصد، تکمیل شده است.

این دستاورد از آن جهت اهمیت دارد که طراحی و ساخت هر سامانه زرهی جدید معمولاً چندین سال زمان می برد. ژنرال جورج در بیانیه خود تصریح کرد که پیش بینی می شد این روند بین شش تا هفت سال طول بکشد، اما این تانک در کمتر از سه سال آماده شده است. با این حال، نه ارتش آمریکا و نه GDLS جزییات زیادی درباره M1E3 Abrams و توانمندی های آن منتشر نکرده اند. حتی تاکنون تصاویر رسمی از این تانک نیز ارائه نشده است (به همین دلیل معمولاً از تصاویر M1A2 استفاده می شود). با وجود این، اطلاعات موجود نشان می دهد M1E3 تکاملی مهم در طراحی آبرامز به شمار می آید.

در طراحی کلی M1E3 Abrams تغییرات متعددی اعمال شده که آن را تا حد زیادی به یک تانک کاملاً جدید تبدیل می کند. این طراحی با در نظر گرفتن میدان نبرد آینده انجام شده و تمرکز آن بر جنگ زمینی در دهه 2040 است؛ دوره ای که ارتش ایالات متحده انتظار دارد در آن برتری قاطعی داشته باشد. بر اساس گزارش کنگره آمریکا، ویژگی ها و توانمندی های احتمالی این تانک شامل استفاده از سیستم محرکه هیبریدی-الکتریکی به جای موتور توربینی فعلی است. این تانک به سامانه گلوله گذار خودکار و یک توپ اصلی جدید با مهمات پیشرفته مجهز خواهد شد.

از جمله این مهمات می توان به پرتابه های هایپرسونیک مانورپذیر و موشک های هدایت شونده ضدتانک شلیک شونده از لوله توپ اشاره کرد. سطح حفاظت زرهی نیز ارتقا می یابد، هرچند جزییات دقیق آن هنوز مشخص نیست. M1E3 همچنین از قابلیت های بهبود یافته فرماندهی، کنترل و شبکه سازی برخوردار خواهد بود و قابلیت هوش مصنوعی به صورت یکپارچه در آن به کار گرفته می شود. این تانک قادر خواهد بود با پهپادها در میدان نبرد همکاری کند و از قابلیت های پنهان سازی برای کاهش امضای الکترومغناطیسی و حرارتی بهره ببرد؛ ویژگی که درجه ای از پنهان کاری را فراهم می کند. پیش نمونه ای به نام AbramsX که پیش درآمد M1E3 محسوب می شود، بسیاری از این تغییرات را در خود داشت و به نظر می رسد این قابلیت ها در نسخه جدید به طور کامل پیاده سازی شده اند.

احتمالاً M1E3 نسبت به مدل کنونی M1A2 وزن کمتری خواهد داشت، زیرا افزایش وزن در نسخه های قبلی، قابلیت تحرک تاکتیکی تانک را کاهش داده بود. از این منظر، بزرگ تر بودن همیشه بهتر نیست و وزن M1E3 ممکن است به حدود 60 تُن برسد. AbramsX حدود 10 تُن سبک تر از نسل پیشین خود بود و این موضوع چنین برآوردی را محتمل می سازد. همچنین طراحی این تانک از درس های آموخته شده در جنگ روسیه و اوکراین بهره برده است؛ بنابراین انتظار می رود به سامانه های دفاعی ضدپهپاد و دیگر فناوری های پیشرفته برای حفاظت از خود مجهز باشد.