عبداله باباخانی در کانال تلگرام خود نوشت: بامداد امروز (3 ژانویه 2026)، در پی چندین انفجار در کاراکاس و گزارش هایی از پروازهای کم ارتفاع، حمله نظامی آمریکا به ونزوئلا شروع شد.

با این حال، بخش غافلگیرکننده ماجرا جای دیگری است: بازار نفت تقریباً بی تفاوت ماند. نه جهش معناداری ثبت شد و نه حتی یک شوک ژئوپلیتیک کلاسیک. در شروع سال 2026 هم قیمت ها حول وحوش 60 دلار برای برنت و 57 دلار برای WTI نوسان داشتند؛ یعنی در محدوده ای که بیشتر از جنگ ، از مازاد عرضه، چشم انداز تقاضا و مدیریت تولید اوپک پلاس خط می گیرد.

این یک پیام روشن دارد: منابع فسیلی دیگر آن سلاح جنگی دهه های قبل نیستند. کشوری که از بازار نفت و گاز حذف شود، چه با تحریم، چه با محدودیت مالی و چه با انسداد لجستیکی، به تدریج از قیمت ساز به حاشیه نشین تبدیل می شود؛ و بازار هم، بی رحمانه تر از همیشه، نامِ حاشیه نشین ها را زود فراموش می کند