| ناصرالدین شاه در سال 1276ه. ق، در سفر به مناطق غربی کشور، زبیده را که طفلی یتیم بود، در گروس خریداری کرد و او را به زعفران باجی که خود قبلا از کنیزان بود و حالا دیگر رتق و فتق امور حرمسرا را برعهده داشت سپرد که او را آموزش دهد. پس از آموزش این کنیز کُرد به عقد موقت ناصرالدین شاه درآمد و بعد از مدتی یکی از زن های عزیز و سوگلی ناصرالدین شاه شد و با آن که از زیبایی بی بهره بود نزد شاه منزلتی بسزا یافت و چون ظاهرا زنی امین و درستکار بود و ازین حیث زبانزد اهل اندرون سلطنتی بود ملقب به امینه اقدس شد، چنان چه جواهرات خصوصی شاه به او سپرده و مسکوکات زر تقدیمی نزد وی جمع آوری می شد و در آخر هر سال موجودی نقد به خزانه انتقال می یافت. لازم به توضیح است بچه چرک کثیفی که ناصرالدین شاه سخت به او علاقه داشت و او را از همه فرزندان خود بیشتر دوست داشته و لقب عزیز السلطان داده بود، برادرزاده همین امین اقدس بود. دکتر فوریه طبیب مخصوص ناصرالدین شاه در هنگام بازگشت از سفر سوم فرنگستان راجع به امین اقدس چنین نقل می کند: از تهران چند نفر از بزرگان به استقبال شاه آمده اند و از ایشان یکی نایب السلطنه پسر سوم شاه و یکی از زنان حرم یعنی امین اقدس عمه عزیزالسلطان است. این زن با یک عده کلفت و شش خواجه سرا به استقبال آمده بود. فوریه در جایی دیگر توضیح می دهد که امینه اقدس یکی از زنان بسیار محبوب شاه است. دکتر فوریه نیز مطالبی هم راجع به جواهرات امینه اقدس نقل می کند که بخشی از آن چنین است: همین چند روز پیش [امینه اقدس] در حضور من دو صندوق بزرگ را که چند خانه بر روی هم داشت باز کرد که در آن دو صندوق از چهارصد تا پانصد قطعه جواهر بود. من بیش از همه فریفته درشتی زمردها و مرواریدها شدم مثلا در میان آن ها تسبیحی زمرد بود که درشتی دانه های آن از اندازه تخم کبوتر بود تا تخم مرغ معمولی، مرواریدهای گرد از دانه فندق درشت تر بودند، یک قطعه زبرجد گرد در میان آن ها دیدم که از یک نصف گردوی درشت بزرگ تر بود، یاقوت ها بیشتر تراشیده بودند و آن ها که تراش نداشتند از مابقی درشت تر بودند، الماس های آبدار و پهن و مستطیل، بعضی هم زردرنگ و یک قطعه هم نیلگون بود، امینه اقدس ساعتی را که شاه به عنوان ارمغان برای او از فرنگستان آورده بود به من نشان داد و از این رهگذر به خود می بالید، این جعبه ساعت الماس نشان بود و زنجیری داشت که از دوازده دانه زبرجد تشکیل گردیده بود. امینه اقدس قبل از بستن صندوق ها یک انگشتری الماس که هشت گوش تراشیده بودند به من بخشید. 
امین اقدس بیماری چشم امین اقدس امین اقدس در اواخر عمر از هر دو دیده نابینا شد و شاه او را با بهرام خان خواجه و چند پرستار زن و گماشته برای درمان به وین فرستاد. چند تن از مشهورترین پزشکان آن عصر در علاجش کوشیدند ولی کوشش آنان سودی نبخشید و پس از شش ماه همچنان نابینا به ایران بازگشت. اعتمادالسلطنه ذیل وقایع روز های 28.29 و 30 ذی حجه سال 1311 ضمن شرح مطالب مربوط به آن روزها راجع به درگذشت امین اقدس هم مطالبی نگاشته که بخشی از آن ها به شرح ذیل [است]: ساعت به ساعت خبری که می رسد اشتداد مرض و یأس از حیات امین اقدس است. بندگان همایون سوار شدند و به منظریه تشریف بردند… این ضعیفه که دو ساعت قبل خود را ملکه مسلطه ایران می دانست… مثل یک جماد متعفنی روی تشک کثیفی انداخته با چهار فراش که گوشه های تشک را گرفته بودند از اندرون بیرون کشیدند. نزدیک منزل عزیزالسلطان تجیر [چادر] کشیدند و شستند. ملامحمدعلی را خواستند نماز بخواند. من به طرف صاحبقرانیه رفتم. شاه شب را آن جا می مانند و مردانه شام می خورند. خودم که به حضور شاه رسیدم به جهت ظاهر متألم دیدم. اما در باطن وجهاً من الوجوه تألمی نداشتند. در سر شام هم کلیه آن تألم و کسالت ظاهری را فراموش فرمودند و طوری مشعوف بودند که دختر محمدعلی باغبان نایب السلطنه را… خواستگار شدند. … مسجدشاه ختم گذاشته بودند برای امین اقدس. نایب السلطنه رفته جمع کرده است و جنازه اش را هم دیروز با تشریفات زیاد حمل به حضرت عبدالعظیم نمودند، و بدین ترتیب زبیده خاتم امینه اقدس پس از چندین سال بیماری متوالی سرانجام در ذی حجه 1311 چشم از جهان پوشید و ناصرالدین شاه دارایی او را که به قول امین الدوله همه از سرقت نقد و جنس پادشاه و پیشکش های ناروا در حمایت ظالم و از امانت مظلوم فراهم شده بود به برادرش میرزا محمدخان امین خاقان تفویض کرد… و مواجب امین اقدس هم به عمله قهوه خانه تقسیم شد. لباس و جواهر و پول هرچه داشت ضبط خزانه شد. … دهات و مخلفات و دکاکین و مزارع چه در تهران و چه در گروس تمام به ملیجک و آل او منتقل شد، قریب سیصدهزار تومان. خداوند پادشاه قدردان خدمت شناس ما را حفظ فرماید. کنیزی که شش تومان خریده بودند، چشم به اموال او نداشته به برادر موهومی و برادرزاده اش واگذار فرمودند… بالاخره زبیده گروسی ملقب به امین اقدس سوگلی و خزانه دار ناصرالدین شاه قاجار با همه شکوه و جلالی که برای خود در دربار ناصری به دست آورده بود دار فانی را وداع و هر آن چه اندوخته بود ازجمله زمردهای تخم مرغی را رها و در آغوش مرگ سکنی گزید. منبع: فاطمه قاضیها، نامه های زبیده گروسی سوگلی و خزانه دار ناصرالدین شاه، فصلنامه ادبی هنری چکامه، بهار 1402، صص 25-16 | 
تسلیحات «اسراییل زن» ایران، برگ برنده در جنگ احتمالی آینده
ردپای «شاهزاده جعلی سعودی» در بزرگترین پروندههای کلاهبرداری در لبنان
تفال به حافظ: روشنی طلعت تو ماه ندارد