دی ماه 1358؛ شاه مخلوع ایران در تبعیدی ناپایدار در پاناما، هم زمان با اوج بحران گروگان گیری و فشار دولت ایران برای استرداد او، مقابل خبرنگار روزنامه دیلی میل نشست. مصاحبه ای که ده روز پس از ورود شاه به پاناما انجام شد، تصویری روشن از تلاش او برای بازتعریف موقعیت سیاسی اش در سطح بین المللی ارائه می دهد. شاه در این گفت وگو مدعی شد خاک آمریکا را برای کمک به آزادی گروگان ها ترک کرده، اما در عین حال از تداوم بحران ابراز تأسف کرد. او اعلام کرد که حاضر است در یک دادگاه بی طرف محاکمه شود، به شرط آن که چنین روندی به قاعده ای عمومی برای همه رهبران برکنارشده در جهان تبدیل شود؛ شرطی که عملاً محاکمه را از یک مطالبه مشخص به بحثی کلی و انتزاعی می کشاند.

به گزارش خبرآنلاین، کیهان بخش هایی از این مصاحبه را به نقل از یونایتدپرس منتشر کرد و نوشت شاه تأکید داشته قضاوت درباره اش باید بر پایه دستاوردهای دوران سلطنت باشد. جزییات رفتاری او نیز معنادار است: ایستادن مداوم در طول مصاحبه و پاسخ کوتاه بهترم به سؤال درباره وضعیت جسمانی.

در بخش مربوط به فرح دیبا، او از زندگی شبیه زندان ، فشار امنیتی، اضطراب فرزندان و احساس گروگان بودن سخن می گوید و در عین حال، پایان این آوارگی را به دعا و انتظار می سپارد.