احمد زیدآبادی، روزنامه نگار، در یادداشتی در کانال تلگرامی خود نوشت:

سوبسید غیرمستقیم هر اقتصادی را از پایه سست می کند و به فساد ساختاری و ویرانی می کشاند. این یک تجربه روشن و آشکار است. اگر جامعه به هر دلیلی نیاز به سوبسید داشته باشد، آن سوبسید باید مستقیم به دست نیازمندش برسد.

خداوند روح مهدس عزت الله سحابی را شاد گرداند. در دورانی که بسیاری مدافع سوبسید مستقیم بودند، او راه نجات اقتصاد کشور را خلاصی از بند سوبسید غیرمستقیم و ارائه مستقیم آن به نیازمندان جامعه بود.

حالا که آقای پزشکیان دل شیر کرده و به قول خودش وارد میدان مین و آتش شده است، باید سیاست آزادسازی اقتصاد از سوبسید غیرمستقیم را تا نقطه پایانی آن با همه لوازم و اسبابش ادامه دهد و این بساط مخرب و فاسد و از هر جهت ناعادلانه را از بنیان برچیند.

دولت برای موفقیت در این کار به دو چیز نیاز دارد. اول، تریبون فراگیر و آزادی که مدافعان این سیاست قادر به دفاع از آن باشند و به تحریک گرانی که منافع خود را در پوشش حمایت از مردم محروم و نیازمند به عنوان عدالت خواهی مطرح می کنند پاسخ دهند و مردم را نسبت به پیامدهای مثبت تبدیل سوبسید غیرمستقیم به مستقیم متقاعد سازند. برای این کار دولت باید یک شبکه تلویزیونی در اختیار و مختص خود داشته باشد. برای به دست آوردن چنین شبکه ای دولت می تواند از طریق رایزنی با نهادهای مسئول، آنان را به پذیرش این موضوع اقناع کند. بدون وجود چنین شبکه ای، مین های مورد اشاره آقای پزشکیان یکی بعد از دیگری زیر پای دولت منفجر می شوند و دولت و اقتصاد کشور به همراه هم به هوا می روند! این نکته را من در جلسه سران احزاب با دکتر پزشکیان به او گوشزد کردم و نمی دانم تا چه اندازه آن را جدی گرفت.

دوم، تلاش صادقانه و صریح دولت برای رفع تحریم هاست. بدون رفع تحریم ها فضای تنفس لازم برای اقتصاد کشور حتی اگر از شر سوبسیدهای غیرمستقیم و فسادزا نیز رها شود، فراهم نخواهد شد و در پایان همه سرمایه کشور باید صرف سوبسید مستقیم به دهک های مختلف جامعه جهت نجات آن ها از گرسنگی و فقر شود. رفع تحریم ها از مسیری درست و منطقی به نظر من همچنان امکانپذیر است. این را هم در آن جلسه به آقای پزشکیان منتقل کردم اما در آن لحظه اطراف او همهمه ای برای گرفتن عکس دسته جمعی از سوی حاضران به پا بود و آقای پزشکیان فقط گفت؛ اینها را بنویس و به من برسان! پاسخم این بود که من هر روز می نویسم و امکان برداشتن یک بار جدید برای نوشتن ندارم! چرا همانچه می نویسم به دست شما نمی رسد؟ گفت؛ هر روز مجموعه ای در حد یک کتاب قطور روی میز او می گذارند تا مطالعه کند. پرسیدم؛ در این مجموعه قطور جایی برای مطالب کوتاه و چند پاراگرافی من وجود ندارد؟ به نظرم رسید که بگویم نظام چرخش اطلاعات و اطلاع رسانی در نهاد ریاست جمهوری معیوب است و درست کار نمی کند، اما آن هیاهو برای گرفتن عکس دسته جمعی که متأسفانه گویی مهمترین دغدغه برخی از حاضران در جلسه بود، مانع شنیدن حرفم توسط آقای پزشکیان می شد.