در فاصله حدود 1.2 میلیارد سال نوری از زمین، رویدادی عظیم در مقیاس کیهانی در حال وقوع است.

به گزارش ایسنا ، در حدود 1200 میلیون سال نوری فاصله از ما، نه دو کهکشان، بلکه سه کهکشان به تدریج در یک برخورد سه گانه غول پیکر به نام J1218/1219+1035 به هم نزدیک می شوند. این رویداد به خودی خود نادر و خاص است، اما چیزهایی وجود دارد که آن را خاص تر می کند.

به نقل از اس ای، هر یک از این سه ابرسیاه چاله یا سیاه چاله کلان جرم که در هسته کهکشان های مربوطه خود کمین کرده اند، به طور فعال مواد را می بلعند و در حین این کار با نور رادیویی می درخشند.

اما شوارتزمن (Emma Schwartzman)، اخترفیزیکدان آزمایشگاه تحقیقات نیروی دریایی ایالات متحده می گوید: کهکشان های فعال سه گانه مانند این، فوق العاده نادر هستند و شناسایی یکی از آنها در میانه ادغام، به ما این امکان را می دهد که ببینیم چگونه کهکشان های عظیم و سیاه چاله هایشان با هم رشد می کنند.

وی افزود: با مشاهده اینکه هر سه ابرسیاه چاله در این منظومه از نظر رادیویی درخشان هستند و به طور فعال فواره هایی را پرتاب می کنند، ما هسته های کهکشانی فعال رادیویی(AGN) سه گانه را از تئوری به واقعیت منتقل کرده ایم و پنجره جدیدی را به چرخه زندگی ابرسیاه چاله ها گشوده ایم.

ادغام کهکشان ها در سراسر کیهان، رویدادی غیرمعمول نیست. در واقع تصور می شود که آنها یکی از مکانیسم های اصلی هستند که به موجب آن کهکشان ها و ابرسیاه چاله های فعلی آنها رشد می کنند. برای مثال، خود کهکشان راه شیری شواهدی از حداقل سه یا چهار ادغام بزرگ در طول عمر 13 میلیارد ساله خود نشان می دهد.

ستاره شناسان تعداد قابل توجهی از ادغام بین جفت کهکشان ها در کیهان نزدیک را فهرست کرده اند، اما سه گانه های کهکشانی بسیار نادرتر هستند. آنها نیاز دارند که هر سه کهکشان به طور همزمان ادغام شوند و یک رویداد سلسله مراتبی و متناوب نیستند.

برای هر سه کهکشان، داشتن هسته فعل کهکشانی(AGN) از این هم نادرتر است. J1218/1219+1035 تنها سومین کهکشان کشف شده در کیهان نزدیک است و اولین کهکشانی است که در آن هر سه AGN در طیف نور رادیویی می درخشند.

این منظومه در داده های جمع آوری شده توسط کاوشگر نقشه برداری فروسرخ میدان وسیع مشاهده و به عنوان یک کهکشان غیرمعمول علامت گذاری شد. در ابتدا به نظر می رسید که ادغامی بین دو کهکشان باشد که در لبه ها همپوشانی دارند و هر کدام AGN خود را دارند که به خودی خود به اندازه کافی جالب بود.

سپس مشاهدات بعدی تأیید کرد که این دو کهکشان در تماس با هم، در واقع میزبان AGN هستند که با فاصله حدود 74 هزار سال نوری از هم جدا شده اند. با این حال، محققان به طور شگفت انگیزی یک کهکشان سوم را یافتند که یک AGN درخشان نیز در آن دخیل است و در فاصله حدود 316 هزار سال نوری از آنها قرار دارد.

دنباله گازی که به نظر می رسد از این کهکشان به سمت دو کهکشان دیگر جریان دارد، جایگاه آن را در این سه گانه نادر تأیید می کند.

از آنجایی که ادغام کهکشان های سه گانه، آزمایشگاه های بسیار خوبی برای درک چگونگی رشد کهکشان ها و سیاه چاله ها هستند، ستاره شناسان قصد دارند این موضوع را در طول موج های بیشتری دنبال کنند، نه فقط برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این سه گانه خاص، بلکه برای درک چگونگی جستجوی سیستم های مشابه دیگری که ممکن است از دید پنهان باشند و منتظر رصد مناسب برای کشف آنها در عمل باشند.

محققان می گویند: این مشاهدات، ماهیت سه گانه AGN این منظومه را تأیید می کند و ضرورت استراتژی های انتخاب متنوع و چند طول موجی را در جستجوی مداوم این منظومه های نادر برجسته می کند.

این یافته ها در مجله Astrophysical Journal Letters منتشر شده است.