گزارش تازه ای از اسناد داخلی اسپیس ایکس نشان می دهد که مأموریت بعدی ناسا برای فرود فضانوردان بر سطح ماه ممکن است بیش از یک سال به تأخیر بیفتد؛ موضوعی که تردیدها درباره آماده سازی استارشیپ برای آرتمیس 3 را جدی تر کرده است.

به گزارش ایسنا، بروز مشکلات تکرارشونده در پرتاب های آزمایشی استارشیپ طی سال گذشته، جدول زمانی ناسا برای فرود بر ماه در مأموریت آرتمیس 3 را با چالش روبه رو کرده است. ناسا سال 2027 را به عنوان هدف پرتاب تعیین کرده بود، اما سند داخلی به دست آمده از اسپیس ایکس نشان می دهد که این شرکت زمان بندی متفاوتی را دنبال می کند.

بر اساس این سند، اسپیس ایکس ژوئن 2026 را برای نخستین آزمایش سوخت گیری مداری استارشیپ و ژوئن 2027 را برای فرود بدون سرنشین روی ماه هدف گرفته است. در خوش بینانه ترین حالت، نخستین مأموریت سرنشین دار استارشیپ برای رسیدن به سطح ماه به سپتامبر 2028 موکول می شود. این زمان بندی هنوز به ناسا اعلام نشده و قرار است در طرح جامع جدیدی که دسامبر ارائه می شود، گنجانده شود.

در حالی که آرتمیس 2 قرار است به طور احتمالی در فوریه 2026 با یک پرواز مداری بدون فرود اجرا شود، تأخیر در مأموریت سوم فاصله بین عملیات های برنامه آرتمیس را به بیش از دو سال افزایش خواهد داد؛ فاصله ای بسیار بیشتر از برنامه آپولو که هر 4.5 ماه یک مأموریت انجام می داد.

از سوی دیگر، استارشیپ با وجود پیشرفت های چشمگیر در طراحی قابلیت استفاده مجدد، هنوز برخی از مهم ترین آزمون های خود مانند انتقال سوخت در مدار و فرود بدون سرنشین روی ماه را پشت سر نگذاشته است. اسپیس ایکس پیش بینی می کند که برای اجرای مأموریت آرتمیس 3، استارشیپ نیازمند 12 بار سوخت گیری مداری خواهد بود.

هرچند ناسا برای فرود بر ماه نیازمند تکمیل این نقاط عطف نیست، اختلاف میان جدول زمانی دو طرف، نشانه ای از یک چالش جدید در مسیر بازگشت انسان به ماه است.