سد امیرکبیر (سد کرج) با ظرفیت طراحی شده ی حدود 205 میلیون مترمکعب، یکی از منابع اصلی تأمین آب شرب تهران و استان البرز است.

در سال 1394، حجم آب ذخیره شده در مخزن این سد بیش از 150 میلیون مترمکعب برآورد می شد؛ یعنی حدود 75 درصد ظرفیت کل، که نشان دهنده ی شرایط نرمال و پایداری نسبی منابع آبی در آن زمان بود. اما از اواسط دهه ی 1390 به بعد، با کاهش مداوم بارش ها، افزایش دما و تداوم خشکسالی، روند افت ذخایر سد به طور محسوسی آغاز شد.

طبق داده های وزارت نیرو و شرکت آب منطقه ای تهران، میانگین ذخیره در سال های 1398 تا 1402 در محدوده ی 60 تا 90 میلیون مترمکعب نوسان داشت؛ یعنی حدود 30 تا 45 درصد ظرفیت مفید.

در سال 1403 و 1404 این روند نزولی شدت گرفت و حجم ذخیره به حدود 14 تا 17 میلیون مترمکعب رسید — کمتر از 10 درصد ظرفیت سد و پایین ترین سطح در یک دهه ی گذشته.

گزارش های رسمی وزارت نیرو، کاهش ورودی رودخانه ی کرج، تغییر الگوی بارش، تبخیر بالا، و رسوب گذاری قابل توجه (که تا 20 تا 30 درصد از حجم مفید را کاهش داده) را از عوامل اصلی این افت می دانند. در حال حاضر سد امیرکبیر نه تنها از نظر حجم آب در وضعیت بحرانی قرار دارد، بلکه توان تنظیمی و تأمین پایدار آب برای تهران و البرز نیز به شدت کاهش یافته است.