یوسی کوهن، رییس پیشین موساد در کتاب خاطرات خود نوشت: من به کرملین رفتم تا با جزییات توضیح دهم که چگونه، چرا و به چه دلیلی مجبور شدیم آن مسیر را هدف قرار دهیم، زیرا سلاح هایی که در آن مسیر در حرکت بودند، در نهایت به دست سپاه پاسداران انقلاب ایران، در داخل سوریه، و سپس به حزب الله لبنان می رسیدند.

به گزارش انتخاب، در ادامه این مطلب آمده است: پوتین منطق مرا دنبال کرد و پیشنهاد داد که معاونان رؤسای ستاد ارتش دو دولت، خط تماس قرمزی میان خود باز کنند تا هر بار که قصد انجام حمله ای داریم، از طریق آن هماهنگ کنیم؛ و او برای این کار رضایت خود را داد.

آن اجازه برای حمله به منافع شرکای او در عراق و همچنین در سوریه، امری حیاتی بود، زیرا روس ها سامانه های پدافند هوایی S300 و S400 را در اختیار دارند که می توانند هواپیماهایی را که تا فاصلهٔ سی کیلومتری یا ارتفاع نود و هشت هزار پایی پرواز می کنند هدف قرار دهند. ما نمی توانیم هواپیماهای زیبای F-35 خود را به خطر بیندازیم ــ که آمریکایی ها آنها را در اختیار ما قرار داده اند ــ پس نباید در دفاع از منافع خود تردید کنیم.

روس ها مذاکره کنندگان سرسختی هستند، همان طور که من دریافتم، زمانی که به عنوان رییس هیئت اسراییلی با سرگیی لاوروف وزیر امور خارجه روسیه ــ که نزدیک به بیست سال است این سمت را دارد، وارد گفتگو شدم. ما بسیار تلاش کردیم که آن ترتیبات به هم نخورد. با این حال، زمانی که سطحی از اعتماد برقرار شد، فضا برای حرکتی هوشمندانه و مفید نیز پدید آمد.

من به عنوان فرستادهٔ ویژهٔ نخست وزیر به کرملین، در موضوعات گوناگون با پوتین همکاری کردم و دریافتم که او شنونده ای عالی، مذاکره کننده ای دقیق، و اندیشمندی چابک و بسیار تیزهوش است.

صرف نظر از میزان پیچیدگی هر وضعیت، او همیشه خونسردی، وسعت دید و درک لازم را داشت تا بتواند از هر زاویهٔ ممکن به مسائل بنگرد و به راه حلی دست یابد که به طرزی خیره کننده، ساده و مؤثر بود.

او مجموعه ای از حرکات حساب شده انجام داد و اقداماتی مکمل را در پیش گرفت تا به اهداف مشترکی دست یابد که هنوز از یادم نرفته است.

من هنوز باور دارم که عربستان سعودی به عنوان مهم ترین شریک اسراییل در خاورمیانه ظهور خواهد کرد.

روابط این کشور با روسیه به دوران پیش از تشکیل پادشاهی کنونی بازمی گردد، زمانی که به صورت پادشاهی حجاز و سلطان نشین نجد شناخته می شد.

در سال 1926، شش سال پیش از آنکه دولت سعودی به صورت رسمی تشکیل شود، اتحاد جماهیر شوروی نخستین کشوری بود که روابط دیپلماتیک با آن برقرار کرد ــ اقدامی که تا حد زیادی برای مقابله با نفوذ بریتانیا انجام شد.