پس از کش وقوس های زیاد، سرانجام با فشار نمایندگان جبهه پایداری، فعالان اصولگرای شبکه های اجتماعی و برخی از منتقدان او در نهادها و دستگاه های مختلف، نادره رضایی از معاونت امور هنری کنار گذاشته شد.

به گزارش شرق، براساس آنچه در شبکه های اجتماعی از نزدیکان او روایت شده است، یک روز پیش از برکناری محمدمهدی احمدی ، مدیرکل حوزه وزارتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که هم اکنون به عنوان سرپرست معاونت امور هنری جایگزین نادره رضایی شده است، او را فراخوانده و با اشاره به نامه 170امضایی در مجلس برای استیضاح دوباره وزیر خواهان استعفای او شده، اما رضایی نپذیرفته و استعفا را پذیرش نوعی خطا دانسته که مرتکب نشده است. به این ترتیب در کمتر از 24 ساعت خبر برکناری او در رسانه ها منتشر شد.

نادره رضایی از نخستین روزی که خبر انتصابش به عنوان معاون امور هنری منتشر شد، با مخالفت هایی از سوی اصولگرایان و جبهه پایداری و برخی دیگر از نیروهای سایه که پیشنهادهایی برای معاون امور هنری داشتند، روبه رو شد و شبکه های اجتماعی آنان با انتشار اسناد دروغین و اشاره به فعالیت های اعضای خانواده اش در جنبش مهسا و حتی انتشار لایک او زیر یک پست یا عکسی از او در کنار یک نویسنده، سعی در تخریب او داشتند.

در این چند ماه نیز هر فعالیت او با واکنش روبه رو شد؛ حتی خبر برگزاری کنسرت های خیابانی از نظر عده ای رزومه سازی برای او محسوب می شد، نه تلاش یک مدیر که در حال انجام وظیفه است. نادره رضایی در حالی از سمت خود برکنار شد که در شهریور حداقل 76 کنسرت فقط در تهران برگزار می شود، استقبال از نمایش ها گسترش یافته و فروش آن ها به بالای چند میلیارد رسیده است.

پس از حمله اسراییل به ایران و فعالیت های معاونت امور هنری ازجمله برگزاری کنسرت ها و حضور در میان مردم، درحالی که صدایی از نمایندگان پایداری به گوش نمی رسید، گمان می رفت تخریب او برای مدتی فراموش شده باشد. بااین حال، بلافاصله پس از جنگ این تخریب ها شدت بیشتری گرفت. این در حالی بود که او از معدود مدیران فرهنگی بود که در کنار وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، در تمام ایام جنگ در تهران مشغول فعالیت بود و هنرمندان را علیه جنگ همراه کرده بود.

اما به نظر می رسد این تلاش ها سبب شد تا نمایندگان جبهه پایداری در مجلس و برخی از هواداران آنان در شبکه های اجتماعی، کمپینی را علیه نادره رضایی شروع کنند. البته به نظر می رسید برخی از همراهان شان در داخل وزارتخانه نیز در تشویق و ترغیب آنان همکاری می کردند. مثلا فیش حقوقی او در حالی منتشر می شد که تقریبا تمام معاونان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و دیگر وزارتخانه ها نیز کم وبیش همان دریافتی را دارند و حتی در برخی دستگاه ها دریافتی ها از این هم بالاتر است. یا برخی از افرادی که به نظر می رسید قراردادهای خود را از دست داده اند یا انتظار دریافت پست و مقامی را داشته اند، بدون وقفه علیه او تلاش می کردند.

از عصر روزی که خبر انتصاب سرپرست جدید معاونت امور هنری در مطبوعات اعلام شد، واکنش ها به آن نیز آغاز شد که این واکنش ها از زوایایی متفاوت ابراز می شد.

اولین خبر از برکناری نادره رضایی را امیرحسین ثابتی به نقل از یکی از مقامات وزارت ارشاد و در اثر پیگیری های کمیسیون فرهنگی منتشر کرد. نخستین واکنش ها، انتقاد به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی بود که چرا در برابر تندروها ایستادگی نکرده است. این انتقادها تا آنجا پیش رفت که برخی او را به حفظ مقام خود متهم کردند. به هر حال نامه 170امضایی نماینده مجلس با عنوان اثر مخرب نادره رضایی تأکیدی بر این موضوع بود.

برخی از کسانی که برکناری رضایی را کوتاه آمدن در برابر تندروها تلقی می کردند، این حد از دخالت در عزل و نصب ها را نافی تفکیک قوا و دخالت مستقیم قوه مقننه در قوه مجریه ارزیابی می کردند؛ به ویژه که در همان روز خبرهایی از دو برکناری در وزارت کار هم منتشر شده بود.

در کنار بسیاری از چهره های سیاسی و فرهنگی، حزب اتحاد ملت ایران در بیانیه ای دخالت در برکناری معاون امور هنری را محکوم کرد.

در برخی از توییت ها و واکنش ها در دیگر شبکه های اجتماعی، برکناری نادره رضایی در قیاس با جایگزین موقتش به تقابلی اشاره کرده بودند که از آغاز به کارگیری دولتمردان در دولت پزشکیان جریان داشت. در شعارهای انتخاباتی به کارگیری زنان و جوانان تکرار می شد. نادره رضایی از معدود مدیران زن و جوانی بود که به سختی و با وجود مخالفت ها به معاونت رسید.

به نظر این دسته از همان اول مخالفت با انتصاب او توسط مدیران مرد سن وسال دار شروع شد؛ زیرا او مدیری مستقل بود و حاضر نبود فرمانبر این مدیران باشد. در برخی از این نوشته ها از افرادی نام برده شده بود که از آنان به عنوان وزیر سایه یا مردان کاردیده یاد شده بود. از نظر این گروه، جبهه پایداری و دیگر نهادها هم بهانه بودند.

نادره رضایی به محض نشستن در جایگاه معاونت هنری تلاش کرد مدیران قبلی را کنار گذاشته و مدیران جدید انتخاب کند و اولین چالش هایش از همین جا شروع شد. هرکدام از این مدیران به شبکه ای وصل بودند و حتی این شبکه ها تا خبرنگاران فعال در برخی از روزنامه های نیز می رسید. مدیرعامل بنیاد رودکی که گفته می شد در انتخابات از فعالان ستاد سعید جلیلی بود، اولین چالش جدی او بود. او که اصرار بر تغییر مدیرعامل بنیاد رودکی داشت، روزی با صورت جلسه ای روبه رو شد که در آن مدیرعامل بنیاد رودکی ابقا شده بود و فقط جای امضای او خالی بود که باید امضا می کرد.

هنوز نادره رضایی برکنار نشده بود، بین خبرنگاران هنری از افرادی به عنوان جایگزین های احتمالی او نام برده می شد.

در روزهای اخیر در شبکه های اجتماعی از افرادی به عنوان جایگزین او نام برده شده است. محمد الهیاری مدیرعامل بنیاد رودکی و عضو ستاد جلیلی در انتخابات، مهدی شفیعی فرمانده پایگاه مقاومت بسیج سازمان سینمایی و فاطمه محمدی مدیرعامل موزه سینما افرادی هستند که برخی از چهره های بانفوذ در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که به وزیر سایه مشهورند، دنبال معاونت آن ها هستند و اکنون نام این افراد در راهروهای وزارت ارشاد شنیده می شود.

کمپینی که علیه نادره رضایی از چندی پیش از برکناری راه افتاده بود، پس از واکنش های تمجیدآمیز از او دوباره فعال شده و با عبارات سخیفی علیه او ادامه پیدا کرده است. بااین حال می توان پیش بینی کرد که فردی برای این سمت انتخاب می شود که رخوت را به معاونت هنری برگرداند. فردی که هم قراردادهای لغوشده را دوباره با همان افراد ذی نفع احیا کند و هم صندلی صاحبان قدرت را نلرزاند.