فرارو- مطالعه ای گسترده نشان می دهد افرادی که حداقل هفته ای یک بار کابوس می بینند، سه برابر بیشتر در معرض مرگ پیش از 70 سالگی قرار دارند و کاهش این نوع خواب های ترسناک می تواند به بهبود سلامت و طول عمر کمک کند.

به نقل از آنلیِد، تحقیقی تازه نشان می دهد نوع خاصی از خواب که تقریباً همه انسان ها حداقل یک بار در زندگی تجربه می کنند، با افزایش احتمال مرگ زودرس و تسریع پیری بیولوژیکی بدن مرتبط است. این یافته هشداردهنده، توجه زیادی به اهمیت کیفیت خواب و تأثیر روانی کابوس ها جلب کرده است.

در این مطالعه، بیش از 185 هزار نفر مورد بررسی قرار گرفتند. پژوهشگران مؤسسه تحقیقات زوال عقل بریتانیا و کالج امپریال لندن، 183 هزار و 12 بزرگسال در سنین 26 تا 86 سال و همچنین 2429 کودک بین 8 تا 10 سال را بررسی کردند تا فراوانی تجربه کابوس در طول شب را بسنجند.

بزرگسالان در ابتدای مطالعه، میزان تجربه کابوس های خود را گزارش کردند و این افراد تا 19 سال بعد نیز تحت مصاحبه و پیگیری قرار گرفتند. کودکان نیز از طریق والدین شان مورد ارزیابی قرار گرفتند و والدین اطلاعات را گزارش دادند. نتایج شگفت آور بود: بزرگسالانی که حداقل هفته ای یک بار کابوس می دیدند، بیش از سه برابر بیشتر از کسانی که کمتر این خواب ها را تجربه می کردند، در معرض مرگ پیش از 70 سالگی قرار داشتند.

مطالعه همچنین نشان داد افرادی که به طور مکرر کابوس می دیدند، سرعت پیری بیولوژیکی بالاتری داشتند و دانشمندان تخمین زدند این عامل حدود 40 درصد از افزایش خطر مرگ زودرس را توضیح می دهد.

دکتر آبدیمی اوتایکو، سرپرست مطالعه، توضیح داد: مغز در خواب نمی تواند رویاها را از واقعیت تمییز دهد. به همین دلیل، کابوس ها اغلب ما را عرق کرده، نفس نفس زده و با ضربان قلب بالا از خواب بیدار می کنند؛ زیرا پاسخ جنگ یا گریز فعال شده است. او ادامه داد: این واکنش استرسی حتی می تواند شدیدتر از هر چیزی باشد که هنگام بیداری تجربه می کنیم. کابوس ها باعث افزایش طولانی مدت هورمون کورتیزول می شوند که با پیری سلولی سریع تر ارتباط مستقیم دارد.

در افرادی که به طور مکرر کابوس می بینند، این فشار روانی تجمعی می تواند روند پیری را به طور قابل توجهی تسریع کند. علاوه بر این، کابوس ها کیفیت و مدت خواب را مختل می کنند و بازسازی و ترمیم سلولی شبانه بدن را دچار اختلال می کنند. ترکیب اثرات استرس مزمن و خواب ناکافی، به احتمال زیاد عامل اصلی پیری سریع تر سلول ها و بدن است.

اوتایکو و همکارانش همچنین دریافتند که کابوس های هفتگی شاخص بهتری برای پیش بینی مرگ زودرس هستند تا عواملی مانند سیگار کشیدن، رژیم غذایی نامناسب، کم تحرکی یا چاقی. حتی افرادی که ماهی یک بار کابوس می دیدند، نسبت به کسانی که کمتر این خواب ها را تجربه می کردند، خطر مرگ زودرس بالاتری داشتند و سرعت پیری بیولوژیکی آنها نیز بیشتر بود. این یافته ها اهمیت کاهش فراوانی کابوس ها در جمعیت را برجسته می کند.

اوتایکو افزود: خبر خوب این است که کابوس ها قابل پیشگیری و درمان هستند. اقدامات ساده ای مانند اجتناب از فیلم های ترسناک، رعایت بهداشت خواب، مدیریت استرس و درمان اضطراب یا افسردگی می توانند مؤثر باشند. او ادامه داد: برای کسانی که کابوس های مکرر کیفیت زندگی شان را مختل می کند، مراجعه به یک متخصص خواب می تواند مفید باشد. درمان های روانشناختی مؤثر، مانند تکنیک بازآموزی تصویری (Image Rehearsal Therapy)، را می توان در خانه نیز تمرین کرد.

این مطالعه هشدار می دهد که توجه به کیفیت خواب و کاهش کابوس ها نه تنها به بهبود سلامت روان و کاهش استرس کمک می کند، بلکه می تواند تأثیر مستقیم بر طول عمر و کاهش خطر مرگ زودرس داشته باشد. با توجه به این یافته ها، توصیه می شود افرادی که مکرراً کابوس می بینند، سبک زندگی خود را بازبینی کرده و در صورت نیاز، از روش های درمانی روانشناختی و بهداشتی برای کاهش کابوس و بهبود کیفیت خواب بهره بگیرند.