به گزارش ورزش سه، وقتی هری کین در مراسم توپ طلای امسال در شهر لندن توپ طلا را با اختلافی جزئی نسبت به کیلیان امباپه بالای سر برد، کارشناسان رئالی ناخودآگاه با خودشان درباره یک سوال فکر کردند، سوالی که مدتها بود ذهن‌شان را درگیر کرده بود و حالا وقت آن رسیده که به آن پاسخ داده شود: آیا جذب کیلیان امباپه به ساختار هجومی رئال مادرید آسیب زد و آیا هری کین گزینه مناسب‌تری برای جانشینی کریم بنزما می‌بود؟

برای رسیدن به سوال باید شبیه‌سازی کرد. یعنی دو سناریو باید با هم مقایسه شود. سناریوی خیالی که فرض می‌گیرد هری کین در همان زمانی که امباپه راهی رئال شد، پیراهن سفید به تن می‌کرد و سناریوی فعلی که کیلیان امباپه مدتها است مهاجم شماره یک رئال است. این مقایسه صرفاً سنجش آمار گل‌های دو ستاره نیست. بحث اصلی نقش مهاجم در پویایی تاکتیکی، ارتقای کیفیت هم‌تیمی‌ها و حفظ تعادل هجومی تیم است، نه هر تیمی، رئال مادریدی که سال‌ها با کریم بنزما نفس می‌کشید و ناگهان باید برای او جایگزین پیدا می‌کرد.

هری کین، جانشین بی‌نقص کریم بنزما

زمانی که بنزما در تابستان ۲۰۲۳ سانتیاگو برنابئو را ترک کرد، مادریدی‌ها با چالشی بزرگ روبه‌رو شدند. بنزما صرفا یک تمام‌کننده نبود. او در طول سال‌ها آرام آرام به طراح اصلی حملات تیم تبدیل شده بود. کریم به خط میانی می‌آمد، خطوط را به هم پیوند می‌زد و برای وینیسیوس جونیور و رودریگو فضا باز می‌کرد. بنزما بازیکنی نبود که در محوطه جریمه منتظر توپ بماند، او نبض بازی‌سازی در فاز نهایی را هدایت می‌کرد.

در همان روزها نام هری کین در صدر گزینه‌های کادر فنی رئال قرار گرفته بود. آن زمان شبکه بی‌بی‌سی رسماً تایید کرد کاپیتان تیم ملی انگلیس گزینه شماره یک کارلو آنچلوتی برای پر کردن جای خالی بنزما است. اما مانع اصلی مالی بود: دنیل لوی، رئیس وقت تاتنهام، برای فروش کین بیش از ۱۰۰ میلیون پوند طلب کرد و فلورنتینو پرز حاضر به پرداخت آن نشد. در نهایت کین با ۱۰۰ میلیون یورو به علاوه پاداش راهی بایرن مونیخ شد.

تفاوت ماهوی کین و امباپه

تفاوت کلیدی این دو فوق‌ستاره در شعاع حرکتی آنها و نقشی است که در زمین ایفا می‌کنند. کین در نوک پیکان حمله به عنوان شماره ۹ می‌ایستد، اما هرگز خودش را محصور به باکس محوطه جریمه نمی‌کند. او مدام عقب می‌آید، توپ می‌گیرد، با پاس‌های طولی موقعیت می‌سازد و مدافعان مستقیمش را از محوطه خارج می‌کند تا فضا برای نفوذ وینگرها و هافبک‌ها ایجاد شود.

این ویژگی‌ها دقیقاً همان چیزی بود که جود بلینگام برای تکرار درخشش فصل اولش در مادرید به آن نیاز داشت. هر کس در سالهای اخیر فوتبالهای ملی را دیده باشد می‌داند همکاری این دو در تیم ملی انگلیس جواب داده است. کین به عقب برمی‌گردد و بلینگام از فضاهای خالی‌شده برای هجوم به قلب دفاع حریف سود می‌برد. از طرف دیگر، با نگاهی به نوع بازی هر کین باید اذعان کرد که زوج کین و وینیسیوس می‌توانست به هماهنگی چشم‌نوازی برسد که پیش‌تر بین وینی و بنزما وجود داشت. و مهم‌تر از همه این عوامل، کین نیازی ندارد مالکیت همه توپ‌ها را در اختیار داشته باشد و سبک بازی سایر هم‌تیمی‌ها را فدای کانال‌های حرکتی دلخواه خودش نمی‌کند.

آمار خیره‌کننده امباپه در تضاد با افت هارمونی تیم

البته که نمی‌توان منکر آمار گلزنی فوق‌العاده امباپه شد. او در اولین فصل حضورش در مادرید ۴۲ گل در تمامی رقابت‌ها به ثمر رساند و در فصل دوم این عدد خیره‌کننده را تکرار کرد تا ثابت کند از نظر فردی همچنان یکی از ترسناک‌ترین و بهترین مهاجمان جهان است. اما وقتی از کارنامه فردی عبور کرده و به عملکرد کلی تیم نگاه می‌کنیم، پارادوکس عجیبی آشکار می‌شود.

رئال مادرید در دو فصل ۲۳-۲۰۲۲ و ۲۴-۲۰۲۳، یعنی در غیاب امباپه، به ترتیب ۱۲۷ و ۱۲۹ گل در همه تورنمنت‌ها زده بود. یعنی مجموعاً ۲۵۶ گل در ۱۱۶ مسابقه. اما در دو فصل حضور امباپه در رئال، تیم در فصل ۲۵-۲۰۲۴ موفق به زدن ۱۴۸ گل شد و در فصل ۲۶-۲۰۲۵ این رقم به ۱۱۹ گل کاهش یافت. یعنی مجموع ۲۶۷ گل در ۱۲۴ بازی. این آمار نشان می‌دهد که رئال با امباپه تنها ۱۱ گل بیشتر زده از دو سالی زده که او در تیم نبود، در حالی که در بازه زمانی مشابه ۸ بازی بیشتر انجام داده است. میانگین گلزنی رئال مادرید از ۲.۲۱ گل در هر بازی در دوران بدون امباپه به ۲.۱۵ گل در دوران امباپه افت کرده است.

این مقایسه اگر فقط لالیگا را در نظر بگیریم واضح‌تر هم می‌شود: فصل ۲۳-۲۰۲۲: ۷۵ گل

فصل ۲۴-۲۰۲۳: ۸۷ گل

فصل ۲۵-۲۰۲۴: ۷۸ گل

فصل ۲۶-۲۰۲۵: ۷۷ گل

رئال در دو فصل آخر پیش از ورود امباپه ۱۶۲ گل در لالیگا زده، اما در دو فصل با حضور او ۱۵۵ گل به ثمر رسانده است. اگرچه این افت را نمی‌توان تنها به امباپه نسبت داد، اما این پرسش جدی مطرح می‌شود که ارزش افزوده تیمیِ بازیکنی با ۴۲ گل در فصل چه بوده است.

جالب اینجا است که آمار هم‌تیمی‌های امباپه ههم افت کرده است. وینیسیوس از ۱۵ گل در لالیگا به ۱۱ گل رسیده و بلینگام از ۱۹ گل به عدد ۹ گل سقوط کرده است. تداخل محسوس در کانال‌های سمت چپ بین امباپه و وینیسیوس، آزادی عمل خط حمله رئال را محدود کرده است. این گزاره‌ای است که آنالیزورهای سرشناس اروپایی تایید کرده‌اند.

ضعف امباپه در نبردهای هوایی

یک فاکتور تاکتیکی دیگر که کین را متمایز می‌کند، قدرت بازی هوایی است. اسلحه‌ای مهم که رئال در فصل‌های گذشته بارها از آن بهره برد. رئال با بنزما و در ادامه با حضور خوسلو، همیشه ابزار لازم برای استفاده از ارسال‌های کناری و ضربات ایستگاهی را داشت. خوسلو با تکیه بر برتری در نبردهای هوایی، در فصل ۲۴-۲۰۲۳ موفق به زدن ۱۸ گل شد که ۵ تای آن در لیگ قهرمانان به ثمر رسید.

اما امباپه در نبردهای هوایی تبحری ندارد و با فیکس شدن او، ساختار رئال به پاس‌های عمقی زمینی و نفوذ از پشت دفاع محدود شد. به این ترتیب بود که رئال مهاجم هدفی را که بتواند به طور مستمر روی ارسال‌ها خطرساز شود از دست داد. کسی که فوتبال را به صورت جدی پیگیری کرده باشد می‌داند هری کین به موازات بازیسازی روی زمین، در نبردهای هوایی یکی از بهترین‌های فوتبال مدرن است و حضورش می‌توانست یک پلان هجومی کلیدی دیگر به زرادخانه تاکتیکی رئال مادرید اضافه کند.

درس بزرگ لوئیس انریکه در پاریس

تجربه کاری لوئیس انریکه با امباپه در پاری‌سن‌ژرمن نمونه‌ای روشن از چالش‌های یک ستاره خودمحور است. در مستندی که از پشت صحنه پاری سن ژرمن منتشر شد، انریکه با جوش و خروش داشت از عملکرد دفاعی امباپه انتقاد می‌کرد و با مثال زدن مایکل جردن به او گوشزد می‌کرد که یک رهبر واقعی وقتی در خط حمله روز خوبی ندارد، باید در کارهای دفاعی به تیم کمک کند و پیشگام پرس باشد.

انریکه بعد از خروج امباپه از پاری سن ژرمن از آن هم شفاف‌تر حرف زد و گفت ترجیح می‌دهد چهار بازیکن در تیمش داشته باشد که هر کدام ۱۲ گل بزنند، به جای اینکه یک بازیکن ۴۰ گل بزند.

بعد از این تغییر ساختار که ناشی از جدا شدن امباپه بود، خط حمله پاریس غیرقابل پیش‌بینی‌تر شد و آن‌ها در فصل ۲۵-۲۰۲۴ برای اولین بار در تاریخ قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شدند.

کین، ماشین گلزنی و بازیسازی همزمان

شاید علاقه‌مندان امباپه به آمار فردی او تکیه کنند ولی باید به آنها یادآوری کرد که هری کین در مقایسه آمار فردی هم چیزی از امباپه کم نیاورده است. او در فصل اولش در بایرن مونیخ ۴۴ گل و ۱۲ پاس گل در ۴۵ بازی داشت و در فصل دوم با ۴۲ گل و ۱۴ پاس گل اداده داد. او در فصل ۲۶-۲۰۲۵ هم روندی خارق‌العاده داشته و در نهایت توپ طلای ۲۰۲۶ را بالاتر از امباپه‌ای که در جایگاه دوم ایستاد به دست آورد. کین تمام این اعداد شگفت‌انگیز را در حالی جلوی اسمش قرار داده که وظایف بازیسازی‌اش را هرگز فراموش نکرده است.

رئال مادرید ستاره اشتباهی را خرید؟

البته نمی‌توان با استناد به این استدلال‌ها خرید امباپه را شکست رئال توصیف کرد. زدن ۸۴ گل در دو فصل برای هر بازیکنی در دنیای فوتبال یک آمار بی‌نظیر است. همچنین نمی‌توان ادعا کرد که حضور کین به طور قطع تمام جام‌ها را به برنابئو می‌آورد. اما شاید بتوان گفت رئال در تشخیص نیاز واقعی‌اش دچار خطا شد.

رئال به بازیکنی که از کانال چپ نفوذ کند و گل بزند احتیاج نداشت. رئال به مهاجمی با خصوصیات بنزما نیاز داشت که خط حمله را به هم پیوند دهد، فضاها را برای بلینگام و وینیسیوس باز کند و بدون آنکه نقطه ثقل اجباری تاکتیک تیم شود، در خلق موقعیت سهیم باشد. کین پازل گمشده این ساختار بود، بازیکنی که شاید در سایه او، همه ستاره‌های خط حمله رئال شکوفا می‌شدند، به جای آنکه کل تیم قربانی مهار تداخل‌های تاکتیکی شود.