به گزارش "ورزش سه"، سرمربی والنسیا درباره اظهارات ژوزه مورینیو، صحنه جنجالی میان پابلو مافئو و کیلیان امباپه و حوادث ذکر شده در گزارش داور پاسخ داد. او از بازیکنانش دفاع کرد و اهمیت سخنان سرمربی مادرید را کم‌رنگ دانست.

مورینیو پس از بازی گفته بود: «به دوستم آگیره گفتم ناراحت نباشد چون بازیکنان من خیلی بهتر از بازیکنان او هستند. مشکل آگیره نیست. با بازیکنانی مثل بازیکنان من به پیروزی نزدیک‌تر هستید.»

آگیره 67 ساله در پاسخ به این اظهارات گفت: «او نگفت خیلی بهتر. به من گفت آرام باشم، چون بازیکنانش بهتر هستند. من شنیدم، او دوستم است،به رختکن رفتم و به او تبریک گفتم. فکر می‌کنم بازیکنان بسیار خوبی دارم؛ اگر این‌طور نبود، اینجا نبودم. والنسیا تیمی بزرگ در تاریخ است که از کودکی می‌شناسم. من پسر یک باسکی هستم، همان‌طور که می‌دانید از کودکی لیگ اسپانیا را دنبال می‌کردم و وقتی در سال ۲۰۰۲ آمدم، والنسیا همان سال قهرمان شد. آن زمان بازی با آن‌ها بسیار دشوار بود. این باشگاه همیشه بازیکنان، مربیان و هواداران بسیار خوبی داشته است. بله، اکنون در شرایط بدی از نظر نتیجه‌گیری است، اما امیدوارم دیر یا زود به جایگاه شایسته خود بازگردد. من به بازیکنانم ایمان دارم و معتقدم بازیکنان بسیار خوبی در اختیار دارم.»

درباره تأثیر این حرف‌ها بر بازیکنان، آگیره افزود: «ما درباره‌اش صحبت نکردیم. در رختکن هیچ واکنشی در این خصوص رخ نداد. این احساس من است. اگر کسی آمده بود و چیزی به من می‌گفت، بررسی می‌کردم، اما شاید حتی متوجه آن هم نشده باشند. تیم خوب است. شکست دردناکی بود. پس از آن خطا که به نظرم اصلا خطا نبود، از هم پاشیدیم و با ۱۰ نفره شدن کار سخت‌تر شد. فکر نمی‌کنم این صحبت‌ها کوچک‌ترین تأثیری گذاشته باشد. آن‌ها می‌دانند من چه فکری درباره‌شان می‌کنم و ارتباط بسیار خوبی با هم داریم.»

درباره صحنه جنجالی مافئو روی امباپه، آگیره گفت: «هر فرضیه‌ای را حل کردن سخت است چون می‌توان آن را به شکل‌های مختلف تفسیر کرد. به نظرم خطا نبود؛ این برداشت من است. توپ پشت سر بازیکن ماند و امباپه رسید و او را لمس کرد. من فکر نمی‌کنم خطا باشد. به داور و داور چهارم گفتم اگر خطا بود، چرا کارت قرمز نداد؟ او آخرین نفر بود. داور چهارم گفت بازیکن دیگر کنترل توپ را نداشت و به همین دلیل قرمز نبود. به نظرم حق با او بود و درست تشخیص داد که کنترل توپ وجود نداشت. من هرگز شکست را با داوری توجیه نمی‌کنم؛ نه با شانس و نه بدشانسی. شانس در کار من دخیل نیست. آن‌ها بهتر بودند، ما را بردند و حرفی باقی نمی‌ماند.»