روزنامه خراسان: ترامپ که تا پیش از این مدعی نابودی توان هسته ای ایران شده بود، از تعیین جایزه 20 میلیون دلاری برای دریافت اطلاعات درباره تأسیسات، تجهیزات و افراد مرتبط با برنامه هسته‌ای کشورمان خبر داد

  شانزده ماه پیش، ترامپ گفت تأسیسات اصلی غنی‌سازی ایران «کاملاً نابود» شده‌اند و خواستار اخراج خبرنگار سی‌ان‌ان شد که ارزیابی متفاوت پنتاگون را منتشر کرده بود. حالا دولت خود او برای اطلاعات درباره تأسیسات، تجهیزات، دانشمندان و جابه‌جایی آن‌ها تا 20 میلیون دلار جایزه گذاشته است. سرنخ اصلی در فهرست اطلاعات درخواستی است. آمریکا دقیقاً چه می‌خواهد بداند و این پرسش‌ها درباره حدود اشراف اطلاعاتی آمریکا بر برنامه هسته‌ای ایران چه چیزی را آشکار می‌کند؟

نخستین نکته‌ای که این اطلاعیه آن را آشکار می‌کند، فاصله میان ادعای آمریکایی ها و آن چیزی است که واقعاً درباره برنامه هسته‌ای ایران می‌دانند. آمریکا با همه امکانات اطلاعاتی و لجستیکی‌اش، از ماهواره‌های شناسایی تا ابزارهای هوش مصنوعی، همچنان درباره وضعیت تأسیسات و روند فعالیت‌های هسته‌ای ایران با پرسش‌های بی‌پاسخ روبه‌روست. همین وضع، ادعاهای قبلی واشنگتن درباره اشراف اطلاعاتی بر برنامه هسته‌ای ایران و روایت ترامپ از نابودی کامل تأسیسات را زیر سؤال می‌برد. ظاهراً آن همه امکانات برای به‌دست‌آوردن اطلاعاتی که آمریکا می‌خواهد کافی نبوده و حالا واشنگتن تا 20 میلیون دلار جایزه گذاشته، به این امید که کسی با طمع مالی، آنچه را دستگاه‌های اطلاعاتی‌اش به دست نیاورده‌اند، در اختیارش بگذارد.

دوم این که طرح احتمال خروج ایران از معاهده ان‌پی‌تی در تریبون‌های رسمی کشور، ظاهراً واشنگتن را نگران کرده است. آمریکایی‌ها حالا باید این احتمال را جدی بگیرند که اگر به رفتار خصمانه خود ادامه دهند، تهران ممکن است گزینه خروج از پیمان را دنبال کند. اطلاعیه وزارت خارجه آمریکا را می‌توان نشانه‌ای از اثرگذاری سیاست ابهام هسته‌ای ایران هم دانست. واشنگتن از یک سو برای روشن شدن وضعیت برنامه هسته‌ای ایران جایزه تعیین می‌کند و از سوی دیگر، هنوز نمی‌داند ادامه فشار، تهران را به چه تصمیمی خواهد رساند . سردرگمی آمریکا همین‌جا پیداست. دولت ترامپ به مردم آمریکا گفته بود برای نابودی توان هسته‌ای ایران جنگیده و به هدفش رسیده است. حالا برای تصمیم‌گیری درباره ادامه جنگ، هنوز دنبال اطلاعات دقیقی است که نشان دهد از آن توان چه باقی مانده و ایران در این فاصله چه کرده است.

سوم این که در داخل، برخی نمایندگان مجلس و فعالان سیاسی از تربیون رسمی صدا و سیما تا آن‎جا پیش رفتند که گفتند ایران در پرونده هسته‌ای  مستعمره شده است. رفتار و اعلامیه وزارت خارجه آمریکا نشان می‌دهد این تعبیر تا چه اندازه شتاب‌زده و هیجانی بود. ایران همچنان از توان هسته‌ای برخوردار است و وضعیت این توان آن‌قدر برای دولت آمریکا اهمیت دارد که برای کسب اطلاعات درباره آن، حتی به تعیین جایزه چندمیلیون‌دلاری متوسل شده است.

 چهارم رقم جایزه هم قابل‌تأمل است. دولت آمریکا برای اطلاعات درباره برنامه هسته‌ای ایران تا 20 میلیون دلار پاداش تعیین کرده، در حالی که آژانس هزینه سالانه اجرای پروتکل الحاقی و نظارت بر تعهدات هسته‌ای ایران را 10٫4 میلیون یورو برآورد کرده بود. این مقایسه نشان می‌دهد چرا دسترسی منظم بازرسان به مراکز هسته‌ای ایران، از نگاه واشنگتن، مسیری کم‌هزینه برای کسب شناخت از برنامه هسته‌ای کشور به شمار می‌آمد. در دوره رافائل گروسی، یکی از محورهای انتقاد ایران همین ارزش اطلاعاتی بازرسی‌ها بود. حالا که دسترسی بازرسان محدود شده، آمریکا برای به‌دست‌آوردن اطلاعات از مسیرهای دیگر جایزه گذاشته است.