به گزارش "ورزش سه"، برای پیدا کردن آخرین پیروزی آرسنال در لیگ برتر انگلیس در ورزشگاه آنفیلد باید به سپتامبر ۲۰۱۲ برمی‌گشتیم. در آن روز، میکل آرتتا در ترکیب اصلی توپچی‌ها حضور داشت و حالا، بیش از ۱۴ سال بعد، توانست بار دیگر معبد سرخ‌ها را فتح کند. آرسنال با پیروزی دشوار مقابل لیورپولِ تحت هدایت دوستش، آندونی ایرائولا، به این طلسم پایان داد. لیورپول پیش از این مسابقه پنج پیروزی متوالی کسب کرده بود، اما این نتیجه به آرسنال اجازه داد تا با توجه به لغزش‌های اخیر منچسترسیتی، به‌تنهایی در صدر جدول قرار بگیرد.

با بازگشت رونالد آرائوخو به پست دفاع راست، ایرائولا به ترِی نیونی پاداش داد و او را در کنار الکسیس مک‌آلیستر در خط میانی لیورپول قرار داد. در سوی مقابل، برونو گیمارش که پنالتی خود را مقابل فلیت‌وود از دست داده بود، در کنار دکلان رایس و مارتین اودگارد در خط میانی قرار گرفت و تزولیس نیز پس از غیبت در شش مسابقه به دلیل مصدومیت، مستقیماً به ترکیب اصلی بازگشت.

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های سبک بازی ایرائولا و آرتتا، شدت و فشار بالای بازی است. مسابقه با نبردهای پرتعداد در تمام نقاط زمین آغاز شد و بازیکنان فرصت نداشتند بیش از دو ضرب به توپ فکر کنند. با این حال، آرسنال در زمان مالکیت توپ رویکردی کنترل‌شده‌تر در پیش گرفت، در حالی که لیورپول از حملات سریع در انتقال از دفاع به حمله هراسی نداشت.

رایس نخستین بازیکنی بود که در دقیقه ۱۵ برای شوت‌زنی اقدام کرد، اما ضربه از راه دور او با اختلاف زیادی از بالای دروازه به بیرون رفت. با این حال، در ادامه آلیسون با پاس اشتباهی ژاکه را تحت فشار قرار داد و همین اشتباه به آرسنال فرصت داد تا حمله‌ای سازمان‌یافته را از نزدیکی محوطه جریمه حریف شکل دهد. خود رایس نیز با تلاشی فوق‌العاده از مادوئکه حمایت کرد و با ارسال پاس عرضی و محکمی، توپ را به هاورتز رساند تا او در تیر دوم دروازه را باز کند.

لیورپول و هواداران حاضر در آنفیلد پس از دریافت گل تسلیم نشدند. فشار قرمزها لحظه‌به‌لحظه بیشتر شد و بارکولا در سمت چپ خط حمله دردسرهای زیادی برای آرسنال ایجاد کرد. یکی از حملات او با ارسال توپ به داخل محوطه جریمه همراه شد، اما ایساک نتوانست با ضربه سر به توپ برسد. 

تیمبر به اندازه‌ای او را در محوطه جریمه مهار کرد که ممکن بود داور را به اعلام پنالتی وادار کند. کمی بعد، رایا هم با خروجی جسورانه مانع از آن شد که مهاجم سوئدی روی ضربه کرنری که فن‌دایک با ضربه سر تغییر مسیر داده بود، ضربه نهایی را بزند. در این میان، هاورتز نیز در دو موقعیت مختلف تا آستانه گلزنی پیش رفت، اما نتوانست از فرصت‌هایش استفاده کند.

لیورپول با ناراحتی و حسرت راهی رختکن شد. کمی بیش از پنج دقیقه به پایان نیمه اول باقی مانده بود که ویرتز از روی یک ضربه آزاد شانس خود را امتحان کرد. ضربه او از رایا عبور کرد، اما در نهایت به تیر افقی دروازه برخورد کرد. مک‌آلیستر نیز روی ارسال کرکز، در قلب محوطه جریمه با ضربه سری بدون مزاحمت توپ را به بالای دروازه فرستاد؛ اتفاقی که معمولاً از او بعید است. با این حال، آرسنال در مهار چنین ارسال‌هایی با مشکلاتی روبه‌رو شده بود.

لیورپول نمی‌خواست شور و هیجانی را که در دقایق پایانی نیمه نخست ایجاد کرده بود، از دست بدهد. این تیم در نیمه اول ۶۰ درصد مالکیت توپ را در اختیار داشت و ۳۰ بار در محوطه جریمه حریف صاحب توپ شده بود، اما با وجود هشت شوت، حتی یک بار هم نتوانست توپ را در چارچوب دروازه قرار دهد. ایساک نخستین موقعیت جدی نیمه دوم را خلق کرد، اما ضربه پای چپ او با اختلاف زیادی از کنار دروازه به بیرون رفت.

ایرائولا منتظر نماند تا یک ساعت از زمان مسابقه سپری شود و خیلی زود برای تازه کردن قوای تیمش دست به تعویض زد. دومینیک سوبوسلای که سه مسابقه اخیر را از دست داده بود، وارد زمین شد. نیونی جای خود را به او داد و زمین را ترک کرد؛ بازیکنی که در نخستین حضورش در ترکیب اصلی لیورپول در لیگ برتر، عملکرد قابل توجهی داشت و از همان پاس‌های ابتدایی، با بازی‌سازی و انتخاب‌های درست، به جریان بازی نظم می‌داد.

فشار خفه‌کننده لیورپول نه‌تنها کاهش پیدا نکرد، بلکه این احساس را ایجاد می‌کرد که هر لحظه شدیدتر خواهد شد. آرتتا در واکنش به این شرایط خواستار ورود لوئیس اسکلی شد؛ بازیکنی که می‌توانست با توانایی‌اش در تخریب حملات حریف، از فشار لیورپول کم کند. با این حال، او در شرایطی وارد زمین شد که هنوز کاملاً در جریان مسابقه قرار نگرفته بود و لو دادن توپ در نخستین حرکتش، راه را برای یک ضدحمله لیورپول باز کرد. ایرائولا هم برای افزایش قدرت تهاجمی تیمش، انگوما را به زمین فرستاد.

آرسنال بار دیگر تا حدودی کنترل مسابقه را به دست گرفت و توانایی بیشتری برای تهدید دروازه حریف پیدا کرد. فن‌دایک با دخالتی حیاتی، درست در آستانه دروازه مانع از گلزنی هاورتز شد. کمی بعد هم آلیسون با واکنشی عالی، ضربه تماشایی تزولیس را به کرنر فرستاد.

لیورپول به‌تدریج انرژی و توان هجومی خود را از دست داده بود. در دقایق پایانی، سیمیکاس از زمین خارج شد و ویکتور مونیوز در پست دفاع کناری به میدان رفت. کوماس نیز ۱۰ دقیقه مانده به پایان مسابقه وارد زمین شد تا پشت سر ایساک بازی کند. در نهایت، توپچی‌ها مقاومت کردند و توانستند پس از ۱۴ سال بار دیگر آنفیلد را فتح کنند.