به گزارش ورزش سه، اتحادیه جهانی کشتی برای جذب مخاطب جدید برای این رشته این بار سراغ راهی متفاوت رفته؛ راهکاری متفاوت با تغییر قوانین، اضافه کردن مسابقات تازه و حتی تغییر در شیوه برگزاری رقابت‌ها، بلکه UWW تصمیم گرفت در مسابقات جهانی ۲۰۲۶ آستانه گروهی از تولیدکنندگان محتوا و اینفلوئنسرها را به سالن مسابقات بیاورد تا این رشته را از زاویه‌ای متفاوت به مخاطبان معرفی کنند؛ پروژه‌ای که هدف اصلی آن، نزدیک کردن کشتی به نسل جوان و آماده‌سازی برای المپیک لس‌آنجلس ۲۰۲۸ است.

از سکوهای تماشاگران تا صفحه‌های اینستاگرام و تیک‌تاک!
در مسابقات جهانی قزاقستان فقط خبرنگاران و گزارشگران ورزشی مامور روایت اتفاقات روی تشک نبودند، بلکه اتحادیه جهانی کشتی و فدراسیون کشتی قزاقستان گروهی از تولیدکنندگان محتوا را از کشورهای آمریکا، آذربایجان، ازبکستان، قزاقستان و مغولستان دعوت کرده‌اند تا تجربه حضور در مهم‌ترین رقابت‌های کشتی جهان را با دنبال‌کنندگان خود به اشتراک بگذارند.

این افراد قرار نیست صرفا روی سکو بنشینند و مسابقات را تماشا کنند. دوربین‌های آن‌ها از بخش‌هایی از مسابقات تصویر می‌گیرند که معمولاً در گزارش‌های رسمی کمتر دیده می‌شود؛ از وزن‌کشی و حال‌وهوای صبحگاهی سالن گرفته تا پشت‌صحنه رقابت‌ها، گفتگو با کشتی‌گیران، توضیح قوانین و مراسم اهدای مدال.

در واقع با این روش مخاطب به‌ جای تماشای صرف یک مسابقه با فضای کامل یک رویداد بزرگ ورزشی آشنا می‌شود؛ روایتی که زبان آن با گزارش‌های کلاسیک تلویزیونی تفاوت دارد.

اتحادیه جهانی کشتی جذب مخاطبان تازه و به‌خصوص نسل جوان را از اهداف این پروژه معرفی کرده است؛ نسلی که بخش مهمی از مصرف رسانه‌ای خود را در شبکه‌های اجتماعی و از طریق چهره‌های محبوب فضای مجازی انجام می‌دهد.

منطق این طرح روشن است: برای گسترش مخاطبان یک رشته ورزشی، همیشه نمی‌توان منتظر ماند تا علاقه‌مندان به سراغ آن بیایند. گاهی باید محتوای آن رشته را به جایی برد که مخاطبان جدید حضور دارند.

المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس یکی از مهم‌ترین ایستگاه‌های پیش روی کشتی جهان است. اتحادیه جهانی می‌خواهد تا پیش از رسیدن به این رقابت‌ها، دایره مخاطبان خود را گسترش دهد و حضور پررنگ‌تری در رسانه‌های دیجیتال داشته باشد.

دعوت از تولیدکنندگان محتوا در آستانه را می‌توان بخشی از همین مسیر دانست؛ تجربه‌ای که نشان می‌دهد رقابت رشته‌های ورزشی برای دیده‌شدن، دیگر فقط به کیفیت مسابقات و مدال‌های قهرمانی محدود نیست. شیوه روایت، دسترسی به پشت‌صحنه و ارتباط با مخاطب هم به بخشی از این رقابت تبدیل شده است.