به نقل از تسنیم،تبلیغ مدارس آنلاین خارجی در فضای مجازی، خانواده هایی را که به دنبال ورود فرزندانشان به دانشگاه های بین المللی یا فراهم کردن زمینه مهاجرت هستند به پرداخت شهریه های سنگین و گاه بیش از 1.5 میلیارد تومان در سال ترغیب می کند.

در سال های اخیر با گسترش آموزش مجازی، امکان تحصیل در مدارس کشورهای دیگر بدون خروج از ایران به یکی از گزینه های پیش روی برخی خانواده ها تبدیل شده است. با یک جست وجوی ساده در اینترنت می توان به وب سایت هایی رسید که تحصیل آنلاین در نظام آموزشی کشورهایی مانند کانادا را تبلیغ می کنند و از امکان دریافت دیپلم خارجی بدون نیاز به سفر و اقامت در کشور مقصد خبر می دهند.

بخشی از خانواده ها که به این شیوه روی می آورند تصور می کنند که تحصیل در این مدارس، شانس پذیرش در دانشگاه های خارجی یا مهاجرت در آینده را آسانتر می کند به همین دلیل حاضرند هزینه های سنگینی را برای ثبت نام فرزندانشان در مدارس آنلاین پرداخت کنند.

شهریه های دلاری

یکی از جذابیت هایی که در تبلیغات مدارس آنلاین خارجی مشاهده می شود، حذف هزینه های سفر، ویزا و اقامت است. در این الگو، دانش آموز می تواند از داخل ایران دروس یک برنامه آموزشی خارجی را بگذراند و مدرک تحصیلی دریافت کند.

برخی از این مراکز شهریه را به صورت سالانه و برخی دیگر بر اساس تعداد درس های انتخابی محاسبه می کنند. در اطلاعات ارائه شده درباره بعضی مدارس آنلاین در کانادا هزینه سالانه تحصیل حدود 7 تا 8 هزار دلار است که با پول ایران بیش از 1.5 میلیارد تومان است.

البته فعالیت یک مدرسه در کشور مبدأ و ارائه برنامه آموزشی خارجی به تنهایی به معنای تأیید آن از سوی وزارت آموزش وپرورش ایران نیست. خانواده ها باید میان اعتبار احتمالی یک مدرک در نظام آموزشی کشور صادرکننده و امکان پذیرش آن در نظام آموزشی ایران تفاوت قائل شوند.

هشدار آموزش وپرورش درباره مدارس آنلاین خارجی

محمد سلیمی رییس مرکز امور بین الملل و مدارس خارج از کشور وزارت آموزش وپرورش، درباره فعالیت مراکزی با عنوان مدارس آنلاین خارجی هشدار داد و به تسنیم گفت: این مراکز با الگوبرداری از الگوهای آموزش در خانه یا هوم اسکولینگ اقدام به جذب دانش آموزان ایرانی می کنند.

به گفته سلیمی، این مؤسسات مجوز تأسیس یا تأییدیه نظارتی از وزارت آموزش وپرورش ایران دریافت نکرده اند و فعالیت آن ها در نظام تعلیم وتربیت کشور وجاهت قانونی ندارد.

وی با اشاره به وضعیت ثبت نام دانش آموزان این مراکز تأکید کرد: اسامی آن ها در سامانه های رسمی آموزش وپرورش ایران، از جمله سناد یا سیدا، ثبت نمی شود. در نتیجه، دانش آموزانی که صرفاً از طریق این مؤسسات تحصیل می کنند، ممکن است از نظر پرونده تحصیلی در نظام رسمی کشور با بلاتکلیفی مواجه شوند.

رییس مرکز امور بین الملل و مدارس خارج از کشور همچنین اعلام کرده است: مدارک صادرشده از این مراکز در کمیسیون ارزشیابی مدارک تحصیلی خارجی مورد بررسی و ارزشیابی قرار نخواهد گرفت؛ موضوعی که می تواند ادامه تحصیل این دانش آموزان در دانشگاه های داخل کشور یا ورود آن ها به مقاطع بالاتر را با مشکل جدی روبه رو کند.

ثبت نام از مسیرهای غیررسمی

پیش از این نیز کانون تربیت اسلامی درباره گسترش ثبت نام دانش آموزان ایرانی در مدارس آنلاین خارجی هشدار داده بود. در این هشدار، به فعالیت برخی مؤسسات و افرادی اشاره شده بود که با استفاده از ارتباطات خود در مدارس، زمینه ثبت نام دانش آموزان مسلط به زبان های خارجی را در مدارس آنلاین کشورهای دیگر فراهم می کنند.

در این گزارش همچنین ادعا شده بود که برخی دانش آموزان با توافق هایی غیررسمی بدون حضور فعال در مدارس ایران صرفاً در امتحانات شرکت می کنند تا مدرک تحصیلی داخلی دریافت کنند. در روشی دیگر نیز به گفته این تشکل، بعضی دانش آموزان نخبه به شرکت در کلاس های فوق برنامه، علمی و فرهنگی کالج های آنلاین خارجی تشویق می شوند و در ازای پرداخت مبالغی، گواهینامه یا توصیه نامه هایی برای استفاده در فرایندهای احتمالی بورسیه دریافت می کنند.

یکی از انگیزه های اصلی خانواده ها برای انتخاب این مسیر، تصور افزایش شانس ورود فرزندانشان به دانشگاه های خارج از کشور است. با این حال، داشتن مدرک یک مدرسه آنلاین لزوماً به معنای پذیرش در دانشگاه خارجی نیست.

اگر خانواده ای بخواهد از این مدرک برای ادامه تحصیل در ایران استفاده کند، مسئله متفاوت خواهد بود. مطابق توضیحات رییس مرکز امور بین الملل و مدارس خارج از کشور، مدارک مراکز آنلاین اساساً در کمیسیون ارزشیابی مدارک تحصیلی خارجی بررسی نمی شوند. در چنین شرایطی پرداخت چند سال شهریه دلاری ممکن است به دریافت مدرکی منجر شود که برای ادامه تحصیل در ایران قابل استفاده نباشد.

سیدمحمدامین آقامیری دبیر شورای عالی فضای مجازی نیز با اشاره به فعالیت مدارس آنلاین خارجی در داخل کشور گفته است که این مراکز در مقاطع مختلف تحصیلی دانش آموزان ایرانی را جذب می کنند و برخی از آن ها مدارک رسمی یا بین المللی ارائه می دهند.

آقامیری با تأکید بر ضرورت آینده نگری در حوزه آموزش و فضای مجازی، این پرسش را مطرح کرده است که نظام آموزشی کشور برای پنج سال آینده چه تصویری از مدارس ترسیم کرده و چه برنامه ای برای مواجهه با تحولات آموزش در بستر دیجیتال دارد.

خانواده ها نباید با آرزوی آینده ای بهتر فریب تبلیغات را بخورند. مدرکی که با عنوان خارجی یا بین المللی عرضه می شود به دلیل نام کشور صادرکننده یا هزینه بالای دریافت آن معتبر و قابل استفاده نیست. هشدارهای رسمی درباره فعالیت برخی از این مراکز، ضرورت اطلاع رسانی عمومی و نظارت مؤثر بر تبلیغات آموزشی را دوچندان می کند تا خانواده ها برای آینده فرزندانشان سرمایه های زندگی خود را در مسیری قرار ندهند که پایان آن به جای فرصت تحصیلی بلاتکلیفی و خسارت مالی باشد.