به نقل از همشهری آنلاین، زینب امامی، مدرس دانشگاه تهران، با بیان اینکه بسیاری از رفتارهای ناهنجار کودکان ریشه در نیاز آنها به توجه و ارتباط عاطفی دارد، گفت: کودکان گاهی برای جلب توجه والدین رفتارهایی مانند لجبازی و نافرمانی نشان می دهند، در حالی که آنچه بیش از هر چیز به آن نیاز دارند، برقراری ارتباط عاطفی مؤثر با والدین است.

او افزود: در زندگی پرمشغله امروز، بسیاری از والدین اگرچه از نظر فیزیکی در کنار فرزندان خود حضور دارند، اما فرصت کافی برای برقراری ارتباط عاطفی با آنها اختصاص نمی دهند. این در حالی است که بازی یکی از مهم ترین ابزارهای ارتباطی کودکان با دنیای اطراف و والدین محسوب می شود.

امامی با تأکید بر اهمیت بازی در رشد روانی کودکان عنوان کرد: بازی برای کودک تنها یک سرگرمی نیست، بلکه زبان اصلی او برای شناخت جهان، مدیریت ترس ها و پردازش احساسات پیچیده است. کودکان از طریق بازی بسیاری از هیجانات و نگرانی هایی را بیان می کنند که ممکن است توانایی توضیح آنها را با کلمات نداشته باشند.

این مدرس دانشگاه تهران ادامه داد: برای تقویت رابطه والدین و فرزندان، لزوماً نیازی به صرف ساعت های طولانی یا خرید اسباب بازی های گران قیمت نیست. اختصاص روزانه 20 دقیقه زمان باکیفیت و بدون قید و شرط به بازی با کودک می تواند فرصتی ارزشمند برای تقویت پیوند عاطفی میان آنها باشد.

به گفته امامی، مطالعات حوزه دلبستگی نشان می دهد که علاوه بر مدت زمان حضور والدین در کنار فرزندان، کیفیت و تداوم ارتباط عاطفی نیز اهمیت زیادی در سلامت روان کودکان دارد و در توضیح بیشتر بیان کرد: زمانی که والدین روزانه 20 دقیقه تلفن همراه، دغدغه های کاری و حتی تلاش برای آموزش دادن به کودک را کنار می گذارند و به طور کامل وارد دنیای بازی او می شوند، شرایط مناسبی برای ایجاد احساس امنیت و آرامش روانی فراهم می شود.

امامی با اشاره به نقش تعامل مثبت والدین در تنظیم هیجانات کودکان عنوان کرد: ارتباط عاطفی مطلوب می تواند به کاهش واکنش های استرسی و تقویت احساس آرامش و دلبستگی کمک کند. در چنین تعاملاتی، تغییرات هورمونی مرتبط با استرس و پیوند عاطفی، از جمله کورتیزول و اکسی توسین، نیز می توانند نقش داشته باشند.

او تأکید کرد: مهم ترین پیام این زمان مشترک برای کودک آن است که والدین، باوجود تمام مشغله های روزمره، او را می بینند و برای احساسات و خواسته هایش ارزش قائل هستند.

این مدرس دانشگاه تهران برای تقویت ارتباط عاطفی والدین و فرزندان، اجرای تمرینی با عنوان مشاهده گر آگاه را پیشنهاد کرد و گفت: والدین می توانند به مدت یک هفته، روزانه 20 دقیقه را به بازی با کودک اختصاص دهند و در این مدت سه اصل مهم را رعایت کنند.

او درباره نخستین اصل توضیح داد: والدین تا حد امکان از پرسیدن سؤال های مکرر خودداری کنند. پرسش های پی درپی ممکن است کودک را از فضای تخیل و بازی خارج کرده و توجه او را به پاسخ دادن به سؤالات بزرگسالان معطوف کند.

به گفته امامی اصل دوم، خودداری از آموزش و اصلاح رفتار در زمان بازی است. والدین نباید این فرصت را به کلاس آموزشی یا موقعیتی برای تذکر دادن و اصلاح اشتباهات کودک تبدیل کنند، بلکه بهتر است اجازه دهند فرزندشان آزادانه بازی کند. اصل سوم، واگذاری هدایت بازی به کودک است. در این شیوه، کودک تصمیم می گیرد چه بازی ای انجام شود و والدین بدون تحمیل نظر خود، در چارچوبی ایمن او را همراهی می کنند.

امامی با بیان اینکه هدف این تمرین، انتقال احساس اعتماد و ارزشمندی به کودک است، گفت: وقتی والدین هدایت بازی را به فرزندشان می سپارند، در واقع این پیام را منتقل می کنند که به توانایی های او اعتماد دارند و دنیای ذهنی و احساساتش برای آنها اهمیت دارد.

او افزود: تداوم چنین ارتباطی می تواند به کاهش برخی رفتارهای تکانشی، لجبازی و تلاش های نامناسب برای جلب توجه کمک کند، زیرا کودک بخشی از نیاز خود به توجه و ارتباط عاطفی را به شیوه ای سالم دریافت می کند.

این مدرس دانشگاه تهران در پایان تأکید کرد: اختصاص 20 دقیقه زمان روزانه به بازی با فرزندان، اقدامی ساده اما ارزشمند برای سرمایه گذاری بر سلامت روان و کیفیت رابطه والدین و کودکان است. آنچه اهمیت دارد، حضور واقعی، توجه کامل و استمرار این ارتباط است.