به نقل از ایرنا، مسعود پزشکیان امروز دوشنبه 20 مهر 1405 در رویداد ملی جامعه سلامت، مردم یار و مسجد محور گفت: با پیروزی انقلاب، ایمان همه ما این بود که راه و دین ما برتر از الگوهای دیگران است.

وی اضافه کرد: اگر این باور درست است، لازمه اش این است که در عمل بهترین باشیم. اگر قرار است بهترین باشیم، باید در خدمت به مردم و حل مشکلات آنان پیش قدم شویم. نمی شود ادعای برتری کنیم اما نتوانیم در جایگاه خدمتگزاری واقعی به مردم قرار بگیریم.

رییس جمهور تصریح کرد: برای تحقق این هدف، همه ما از دوران دانشجویی تلاش کردیم، درس خواندیم، زحمت کشیدیم و بی خوابی ها تحمل کردیم تا به امروز رسیدیم. در این مسیر، هر جا که ضرورت داشت صادقانه در خدمت مردم بودیم؛ از دوران کارگری و جبهه های نبرد تا فعالیت در بخش درمان و بیمارستان ها؛ همه شما در این مسیر حضور داشته اید.

پزشکیان افزود: امروز در پیچ تاریخی خطرناکی قرار داریم. جنگی که اکنون با آن مواجهیم، صرفاً با تفنگ و موشک حل نمی شود؛ اگرچه آن تهدیدها هم وجود دارد، اما بدتر از آن، وضعیت اقتصادی است که رقم زده اند. ما خودمان موظفیم که مشکل مردم را حل کنیم.

رییس جمهور تصریح کرد: میدان یعنی نشان دهیم الان این جنگ خطرناک تر از جنگ گذشته و پیچیده تر است. قدم اول آن، جنگ با نفس خودمان و با منیت است. قدم دوم این است که در این روند، ما با علم و آگاهی و با این تجربه، مگر می شود باشیم و مردم مشکل داشته باشند؟ فقط بهداشت و درمان نیست.

وی ادامه داد: کسی که فقیر است، در خطر است؛ کسی که در حاشیه است، در خطر است؛ کسی که پیر، سرپرست خانوار یا یتیم است، در خطر می باشد. این افراد هم از نظر پزشکی اعتقادی، اجتماعی و سیاسی در خطر هستند و ما باید این ها را ببینیم. ما ساختار خوبی در این مملکت داریم. این مساجد جایی هستند که ما می توانیم از آنجا افراد را شناسایی کرده و به آنها کمک کنیم.

پزشکیان اظهار داشت: دولت در این وضعیت نمی تواند چنین کاری را انجام بدهد. ساختاری دارد؛ یک عده ای هم اداری هستند به قولی، صبح می آیند و ظهر می روند. انتظار اینکه این ها بتوانند آن کار را انجام بدهند، من خودم انتظار ندارم. دارم تلاش می کنم، ولی 80 هزار مسجد داریم؛ به ازای هر 1200 نفر یک مسجد داریم، کافی است باور کنیم که ما باید مشکل همه را حل کنیم.

رییس جمهور تصریح کرد: همه شما دانشگاهی هستید، همه شما فدایی هستید. همه حرفم این است که اگر به فکر مردم باشیم، راه پیدا می کنیم. ولی اگر به فکر مطب، پول، خانه ، پست و مقام باشیم، آن وقت برای خودم راه پیدا می کنم، نه برای مردم. من اگر به فکر مردم باشم، پست و پول و مقامم خواهد آمد. این گونه نیست که وقتی مردم عده ای را ببینند که به فکر آنها هستند، به آن افراد اقبال و باور پیدا می کنند. ولی اگر با مردم نباشیم، همه آنچه را که داریم از دست خواهیم داد.

وی تصریح کرد: در شرایط کنونی با وجود علم، قدرت و جایگاهی که داریم، باید دست مردم را بگیریم و به آنها کمک کنیم. می توانیم این کار را بکنیم. اصلاً هر کدام از شما می توانید در جایی قرار بگیرید که من ایستاده ام. من هیچ چیزی از شما برتر ندارم. هر کدام از شما می توانید همین جایی باشید که من هستم. همه شما در جبهه ها و در صحنه ها فداکاری کرده اید. اگر توانستیم در جنگ پیروز شویم، به خاطر بسیج بود؛ بسیجی که دکانش را بست، بسیجی که درس و خانه و مزرعه را رها کرد و مفت و رایگان، در جبهه ها برای دفاع از این مملکت ایستاد.

رییس جمهور ادامه داد: ما ماندیم که راهشان را ادامه دهیم، نه اینکه به دنبال پست و نام باشیم و این امتحان سختی است که ما در آن قرار گرفتیم. مردم مشکل دارند و ما مسئول هستیم. حالا ما نخبه اعم از دانشگاهی، پزشک و ... هستیم. برای حل مشکل مردم باید برخاست. آن زمان که دانشجو بودیم، این کارها را می کردیم. حالا علم، مهارت، پول و شهرت و خیلی امکانات داریم که می توانیم مشکلات مردم را حل کنیم.

پزشکیان عنوان کرد: بیاییم آنچه را که داریم برای حل مشکل مردم در طبق اخلاص بگذاریم. آن وقت ببینیم چگونه آمریکا، اسراییل یا هر قلدر دیگری در دنیا بتواند به مردم ما دهن کجی کند. این ما هستیم که باید جواب آنها را بدهیم. مردم اگر ببینند ما خالصانه در خدمتشان هستیم، با تمام وجود چنان که نشان دادند، ایستاده اند و تحمل کرده اند، خواهند ایستاد.

رییس جمهور اظهار داشت: این ما هستیم که باید ثابت کنیم در آن مسیر همچنان با همان باور، اعتقاد و ایمان فرار داریم. باید بتوانیم دست به دست هم بدهیم و در عمل نشان دهیم که با مردم هستیم؛ این کار را باید در عمل نشان دهیم نه در حرف. مردم عمل را خوب می فهمند؛ مردم رفتار را بهتر از گفتار من می فهمند. عمل من است که نشان می دهد راست می گویم یا دروغ می گویم.

پزشکیان ادامه داد: اگر خدمتگزار مردم هستیم باید نشان دهیم. باز هم باید صادقانه، بی منت و مزد و بدون هیچ شهرتی به صحنه بیاییم. نه به عنوان اینکه پاداشی بگیریم. پاداش را باید از خدا بگیریم وگرنه اگر خدمتی می کنیم و پولی می گیریم، منتی ندارد، خدمت کردیم و پول خود را گرفتیم، البته گاهی اوقات هم اضافه گرفتیم. آن موقع که دانشجو بودیم تلاش می کردیم بخیه زدن یاد بگیریم که بیماری که می آید و زخم دارد، ما بخیه بزنیم و درد او را درمان کنیم تا از ما خوششان بیاید و ببینند ما مسلمان هستیم و این گونه خدمت می دهیم؛ یعنی دلمان می خواست زود یاد بگیرد که بتوانیم گره ای باز کنیم.