به نقل از همشهری آنلاین، این دو فیلمساز ابتدا با آثار گالوی پرزرق وبرق، اروتیک و روان گردانی مانند اَمِر و رنگ عجیب اشک های بدنت توجه علاقه مندان سینمای ژانری را جلب کردند و سپس در سال 2017 با بگذار اجساد برنزه شوند به سراغ ترکیبی از وسترن اسپاگتی و سینمای جنایی ایتالیایی رفتند. کاته و فورزانی در تمام این سال ها نشان داده اند که درک عمیقی از قواعد ژانر و همچنین قابلیت های فیزیکی و حسی سینما دارند؛ ویژگی ای که در برخی جنبه ها آنها را به کوئنتین تارانتینو نزدیک می کند.

به گزارش کولایدر، سال گذشته این زوج فیلمساز مهارت های بصری، رویاگونه و خونین خود را به ژانر تریلر جاسوسی بردند و نتیجه آن فیلمی با عنوان بازتاب در الماس مرده بود؛ اثری که می توان آن را جاه طلبانه ترین و شاید بهترین فیلم کارنامه آنها دانست. داستان فیلم ظاهراً درباره جان دیمان، ابرجاسوس سالخورده ای با بازی فابیو تستی است که دوران بازنشستگی خود را در هتلی لوکس در سواحل ریویِرای فرانسه سپری می کند. اما بازتاب در الماس مرده خیلی زود از یک داستان جاسوسی معمولی فاصله می گیرد و به سفری خونین، درخشان و روان گردان به اعماق خاطرات و ناخودآگاه شخصیتی شبیه جیمز باند تبدیل می شود.

فیلم در واقع همزمان شبیه تمام فیلم های جاسوسی تاریخ است و هیچ شباهتی به آنها ندارد. کاته و فورزانی مجموعه ای از کلیشه ها و عناصر سینمای جیمز باند و فیلم های اروپایی موسوم به یورو اسلیز را در یک تجربه بصری و صوتی دیوانه وار ترکیب کرده اند. در این فیلم خودروهایی مجهز به مسلسل، زنی اغواگر با لباس پوشیده از لنزهای دوربین، شمشیرهای کاتانا، چهره های جعلی، لباس های چرمی و مجموعه ای از ابزارهای جاسوسی عجیب و غریب دیده می شود. اما فیلمسازان بیش از آنکه بخواهند داستانی جاسوسی به شیوه کلاسیک تعریف کنند، تلاش کرده اند داستان را از طریق صدا و تصویر به مخاطب منتقل کنند.

خشونت و زن ستیزی موجود در جهان جان دیمان نیز پنهان نمی شود. بازتاب در الماس مرده عمداً برخی جنبه های خشن و تاریک فیلم های اولیه جیمز باند را بازسازی و حتی اغراق می کند و در عین حال از سینمای استادان ایتالیایی مانند ماریو باوا نیز تأثیر گرفته است. ساختار بصری فیلم کاملاً روان گردان است. چهره شخصیت ها بارها درون الماس ها شکسته و تکثیر می شود و در یکی از شوخی های عجیب فیلم، ماسک های تغییر چهره یادآور مجموعه مأموریت: غیرممکن یکی پس از دیگری از صورت شخصیت ها جدا می شوند.

تدوین نیز نقش مهمی در شکل گیری این تجربه دارد. صحنه های اکشن و خشونت به قطعات کوتاه و تهاجمی تقسیم شده اند و در برخی لحظات از سیلوئت های رنگارنگی استفاده می شود که یادآور تیتراژ فیلم های جیمز باند و طراحی های گرافیکی سال باس هستند. شرور اصلی فیلم نیز شخصیتی به نام سرپنتیک است؛ زنی اغواگر و تغییرشکل دهنده که قدرت هیپنوتیزم قربانیان را دارد و می تواند آنها را متقاعد کند که در حال بازی کردن در یک فیلم هستند. نتیجه، یکی از جسورانه ترین و غیرمتعارف ترین تجربه هایی است که در سال های اخیر وارد ژانر جاسوسی شده است.

ارتباط بازتاب در الماس مرده با کوئنتین تارانتینو تنها به شباهت های ظاهری محدود نمی شود. تارانتینو سال هاست آشکارا از علاقه خود به ساخت یک فیلم مستقل جیمز باند بر اساس رمان های اصلی ایان فلمینگ صحبت کرده است. ایده ترکیب علاقه وسواس گونه تارانتینو به تاریخ سینما با خشونت فیزیکی و سبک گرایانه او و جهان جیمز باند، برای بسیاری از علاقه مندان سینما جذاب است؛ اما با توجه به اینکه تحقق چنین پروژه ای بعید به نظر می رسد، بازتاب در الماس مرده می تواند نزدیک ترین چیزی باشد که مخاطبان به یک جیمز باند به سبک تارانتینو خواهند دید.

خون ریزی های گرافیکی، نماهای بسیار نزدیک و موسیقی نوستالژیک فیلم یادآور شگردهایی هستند که تارانتینو در آثاری مانند بیل را بکش ، حرامزاده های لعنتی و جانگوی آزادشده به کار گرفت. با این حال، یکی از مهم ترین نقاط قوت فیلم در بخش صداست. طراحی صدای بازتاب در الماس مرده به شکلی غیرمعمول دقیق و جزیی نگر است. صدای برخورد و کشیده شدن لباس های چرمی، ساییده شدن الماس ها روی چرم و حتی تماس آنها با بدن انسان با وضوحی اغراق آمیز شنیده می شود. این توجه وسواس گونه به جزییات صوتی، حتی در بعضی لحظات حال وهوایی شبیه ای اس ام آر ایجاد می کند و باعث می شود خشونت فیلم نه فقط دیده، بلکه از نظر حسی نیز تجربه شود. این ویژگی در صحنه های قتل با کاتانا و سوزاندن قربانیان به اوج می رسد.

برای علاقه مندان تارانتینو و سینمای جاسوسی، بازتاب در الماس مرده می تواند تجربه ای متفاوت و هیجان انگیز باشد؛ البته به شرطی که انتظار یک داستان جاسوسی سنتی را کنار بگذارند. این فیلم بیشتر از آنکه روایتی کلاسیک درباره مأموران مخفی و توطئه های بین المللی باشد، سفری روان گردان به ناخودآگاه یک جاسوس سالخورده است؛ سفری سرشار از خشونت، شهوت، تجمل و تصاویر خیره کننده.