‫به گزارش ورزش سه، لوئیس دلا فوئنته، سرمربی فاتح جام جهانی ۲۰۲۶ و یورو ۲۰۲۴، در گفت‌وگویی مفصل و بی‌پرده با اتلتیک، از روزهای سخت بیکاری، راز ساختن یک خانواده صمیمی در رختکن تیم قهرمان جهان، جزئیات رفتار لامین یامال و چالش‌های مربیان بزرگی مثل زیدان، کلوپ و ژاوی گفت. مصاحبه‌ای بسیار جذاب که آن را در ادامه بدون کم و کاست می‌خوانید.

‫ دلا فوئنته این روزها مرد شماره یک فوتبال جهان است؛ مربی ۶۵ ساله‌ای که لامین یامال و هم‌تیمی‌هایش را در سال ۲۰۲۴به قهرمانی اروپا رساند و در تابستان ۲۰۲۶ با پیروزی مقابل آرژانتین، دومین ستاره طلایی را روی سینه ماتادورها نشاند. او اوایل همین هفته قرارداد جدیدی به مدت ۶ سال با فدراسیون فوتبال اسپانیا امضا کرد و دستمزد سالانه‌اش از ۲ میلیون یورو به بیش از دو برابر افزایش یافت. اما چیزی که شاید خیلی‌ها ندانند این است که او ۱۴ سال پیش هیچ شغلی نداشت، در کافه‌ای محلی می‌نشست و آگهی‌های روزنامه را برای پیدا کردن یک لقمه نان و کار ورق می‌زد.

* ‫یک فنجان قهوه و آگهی نجاتی که سرنوشت را تغییر داد

‫دلا فوئنته در آن روزها در گتکسو، حومه شهر بیلبائو در منطقه باسک زندگی می‌کرد. او به تازگی از نخستین تجربه مربیگری‌اش در تیم اصلی یک باشگاه حرفه‌ای، یعنی دپورتیوو آلاوس در دسته سوم فوتبال اسپانیا، اخراج شده بود. پیش از آن لوئیس به عنوان مربی تیم‌های پایه در اتلتیک بیلبائو و سویا کار می‌کرد، اما حضورش روی نیمکت آلاوس تنها چهار ماه دوام آورد و ناگهان درها به رویش بسته شد.

‫دلا فوئنته آن روزهای تلخ را به خاطر می‌آورد و می‌گوید: «هیچ تماسی با من گرفته نمی‌شد. در وضعیت بسیار سختی بودم و خانواده‌ای داشتم که باید از آنها مراقبت می‌کردم. هر روز برای صبحانه به یک کافه ثابت می‌رفتم و روزنامه می‌خواندم. در یکی از همین روزها خواندم که فدراسیون فوتبال اسپانیا به دنبال سرمربی برای تیم زیر ۱۹ ساله‌ها است. در شرایط عادی شاید صفحه را ورق می‌زدم و رد می‌شدم، اما در آن لحظه احساس کردم باید ندای درونی را بشنوم.»

‫او پس از چند مرحله مصاحبه و تماس با ایناکی سائز، رئیس سابقش در آکادمی بیلبائو و سرمربی اسپانیا در یورو ۲۰۰۴، کار را گرفت؛ یک قرارداد سه ماهه موقت از می ۲۰۱۳ که تنها برای حضور در مسابقات یورو زیر ۱۹ سال در لیتوانی بسته شد. تیم او با حضور هکتور بیرین به نیمه‌نهایی رسید و مغلوب فرانسه‌ای شد که لاپورت و رابیو را در ترکیب داشت. دلا فوئنته می‌گوید: «از آنجا به بعد سال به سال قراردادم تمدید شد و پله‌پله جلو آمدم تا امروز به اینجا رسیدم.»

* ‫متولد شده برای تیم ملی؛ از دمبل ۲۰ کیلویی تا نماز صبحگاهی

‫سرمربی لاروخا خودش را یک کاتولیک بسیار مذهبی می‌داند که هر روز صبح دعا می‌خواند و علاوه بر آن عاشق تمرینات بدنسازی سنگین است. او در ۶۵ سالگی آمادگی جسمانی خیره‌کننده‌ای دارد: «من زاده شده‌ام تا سرمربی تیم ملی باشم. عاشق باشگاه بدنسازی هستم و با یک دست دمبل ۲۰ کیلویی جلو بازو می‌زنم. حتی می‌توانم وزنه‌های سنگین‌تر هم بزنم، اما در این مقطع از زندگی هیچ دلیلی ندارد که ریسک مصدومیت را به جان بخرم.»

‫او که در دوران بازی دفاع چپی با سابقه ۱۶ سال حضور در اتلتیک بیلبائو و سویا بود، مسیر مربیگری در رده‌های ملی را پله به پله طی کرد. پس از ناکامی در انتخابی ۲۰۱۴، تیم زیر ۱۹ ساله‌های او با حضور رودری، میکل مرینو، اونای سیمون، دنی سبایوس و مارکو آسنسیو در سال ۲۰۱۵ قهرمان اروپا شد. در سال ۲۰۱۸ دلافوئنته به تیم زیر ۲۱ ساله‌ها رفت و سال بعد با اضافه شدن اویارزابال، فابین روئیز و دنی اولمو جام قهرمانی یورو را بالای سر برد. در المپیک توکیو پدری، اریک گارسیا، مارک کوکوریا و مارتین زوبیمندی زیر نظر او مدال نقره دشت کردند و سرانجام پس از برکناری لوئیس انریکه به دنبال باخت به مراکش در جام جهانی ۲۰۲۲، دلا فوئنته سکان تیم ملی بزرگسالان را در دست گرفت.

خیلی‌ها در دنیای فوتبال حتی نام او را نشنیده بودند، اما او ژوئن بعد با شکست دادن کرواسی لیگ ملت‌ها را فتح کرد و کمی بعد قفل ورود یامال به دنیای فوتبال ملی را باز کرد و پدر معنوی او در تیم ملی شد.

* ‫شکار لامین یامال و درخشش در خاک آمریکا

‫دلا فوئنته در سپتامبر ۲۰۲۳ نخستین بازی ملی را به لامین یامال هدیه داد؛ تصمیمی شجاعانه که سرنوشت را عوض کرد: «من بازی او را در چند جلسه تمرینی رده‌های پایه اسپانیا دیده بودم. کاملا از استعداد و پتانسیل وحشتناکش باخبر بودیم و کارهای پشت پرده زیادی انجام دادیم تا او را به تیم ملی بیاوریم، چرا که یامال به واسطه پدر و مادرش می‌توانست برای مراکش یا گینه استوایی هم بازی کند. گاهی مردم فکر می‌کنند اگر بازیکنی تصمیم بگیرد برای کشور دیگری بازی کند ما کوتاهی کرده‌ایم، اما واقعیت این نیست. شما تمام مسیرهای درست را می‌روید، ولی اگر بازیکن حس تعلق به کشور دیگری داشته باشد نمی‌توانید مانعش شوید. لامین به این دلیل اینجاست چون خودش با تمام وجود می‌خواست برای اسپانیا بازی کند.»

‫یامال در اولین مسابقه‌اش در پیروزی ۷ بر ۱ مقابل گرجستان گل زد و با ۱۶ سال و ۵۷ روز سن، جوان‌ترین بازیکن و گلزن تاریخ اسپانیا شد. در جام جهانی ۲۰۲۶، اگرچه یامال درخشش خیره‌کننده یورو ۲۰۲۴ را تکرار نکرد، اما نقشی حیاتی در فتح جام داشت: «لامین حتی وقتی در اوج درخشش نبود، نکات بی‌شماری به بازی تیمی ما اضافه کرد. تجربه جام جهانی برای او عالی بود و از او بازیکن، هم‌تیمی و انسانی بسیار پخته‌تر ساخت. او حالا فهمیده حتی روزی که روز درخشش فردی‌اش نیست، می‌تواند به کار گروهی کمک کند و بار تیم را به دوش بکشد. این یک جهش کیفی بزرگ در روند رشد اوست و هنوز کارهای زیادی برای انجام دادن دارد، چرا که سال‌ها در سطح اول دنیا خواهد درخشید.»

* ‫مردم لامین یامال واقعی را نمی‌شناسند

‫دلا فوئنته درباره حواشی درباره غرور این پدیده جوان موضعی قاطع دارد: «وقتی بازیکنی را دعوت می‌کنم فقط به کیفیت فنی او نگاه نمی‌کنم، بلکه شخصیت انسانی‌اش را می‌سنجم. برخی از این بچه‌ها را ۱۵ سال است می‌شناسم و اگر اینجا هستند یعنی در قالب فلسفه ما جا گرفته‌اند؛ فلسفه‌ای که این تیم را به یک خانواده تبدیل کرده است. هرکس با این فضا هماهنگ نشود، جایی در تیم ندارد. به شما اطمینان می‌دهم مردم لامین یامال واقعی را نمی‌شناسند. او یک مهره فوق‌العاده در خدمت تیم است؛ بازیکنی منضبط که زندگی و معاشرت در کنارش واقعا آسان و شیرین است.»

‫او در ادامه گفت: «عده‌ای از غرور و خودخواهی یامال صحبت می‌کنند؟ من بار منفی واژه غرور را درک نمی‌کنم. همه ما انسان‌ها غرور داریم. تا زمانی که این جاه‌طلبی را در خدمت اهداف جمعی تیم قرار دهید، غرور چیز فوق‌العاده‌ای است و تک‌تک بازیکنان من چنین ذهنیت تیمی فوق‌العاده‌ای دارند. راز واقعی ما انتخاب بازیکنانی با این شخصیت و ساختن یک خانواده واقعی است. در یورو ۲۰۲۴، خسوس ناواس ۳۸ ساله را می‌دیدید که می‌نشست و با لامین ویدیوگیم بازی می‌کرد و می‌خندید. حالا هم میکل اویارزابال ۲۹ ساله بازیکنی است که لامین واقعا به حرف‌هایش گوش می‌دهد و از او الگو می‌گیرد.»

‫* چالش سنگین زیدان، کلوپ و ژاوی در فوتبال ملی

‫لاروخا در ادامه مسیر لیگ ملت‌ها به مصاف انگلیس، کرواسی و جمهوری چک می‌رود. در حالی که دلا فوئنته نماد ثبات روی نیمکت قهرمان جهان است، رقبای سنتی اروپا یعنی فرانسه با زین‌الدین زیدان، آلمان با یورگن کلوپ و هلند با ژاوی هرناندز دورانی تازه را استارت زده‌اند.

‫دلا فوئنته درباره کار این مربیان بزرگ گفت: «آنها همگی مربیان بزرگی هستند و بدون شک راه خود را پیدا خواهند کرد، اما خیلی زود متوجه تفاوت بسیار عمیق فوتبال ملی با فوتبال باشگاهی خواهند شد. در رده ملی بازیکنان دوشنبه خسته از مسابقات سنگین باشگاهی به اردو می‌آیند و پنجشنبه یک بازی مرگ و زندگی در پیش دارید. دوشنبه و سه‌شنبه حتی نمی‌توانید تمرین سنگین تاکتیکی بگذارید چون بازیکنان از نظر بدنی تخلیه شده‌اند.»

‫سرمربی قهرمان جهان در پایان راز کار در تیم ملی را فاش کرد: «ما تلاش می‌کنیم این روزهای اول را با تمرینات نامرئی پر کنیم؛ جلسات ویدیویی فشرده می‌گذاریم، مفاهیم مورد نظرمان را روی تصویر نشان می‌دهیم و سبک بازی حریف را کالبدشکافی می‌کنیم تا جای خالی تمرین چمن پر شود. شغل من در وهله اول مدیریت روابط انسانی است، اما بزرگ‌ترین مانع، کمبود زمان است. باید در کوتاه‌ترین زمان ممکن با ایده‌هایتان اعتماد و وفاداری بازیکنان را جلب کنید و این تنها راه جبران زمان از دست رفته است.»