تصویب قطعنامه ضدایرانی در شورای حکام، پیامد تن دادن به زیاده‌خواهی غرب و تبدیل آژانس به ابزار جاسوسی موساد و سیا است؛ رفتاری خصمانه که راهی جز پاسخ قاطع، کور کردن چشمان جاسوسی دشمن و خروج ایران از معاهده NPT باقی نمی‌گذارد.

تصویب قطعنامه جدید علیه برنامه صلح‌آمیز هسته‌ای ایران در شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، بار دیگر نقاب از چهره نهادی برداشت که سال‌هاست به جای پاسداری از حقوق پادمانی اعضا، نقش ستاد مشترک جنگ روانی و جاسوسی ایالات متحده و رژیم صهیونیستی را ایفا می‌کند. این اقدام بزهکارانه حقوقی و سیاسی که با همراهی واشنگتن و تروییکای بحران‌ساز اروپایی به منصه‌ظهور رسید، نشان داد که ابزارهای سیاسی غرب نه تنها کارکرد بازدارنده خود را از دست داده‌اند، بلکه جمهوری اسلامی ایران را به نقطه عطف تصمیم حیاتی، شجاعانه و بازدارنده پایان دادن به بازی یک‌طرفه و استفاده از گزینه راهبردی خروج از معاهده NPT کشانده‌اند.

پشت پرده سند ضدایرانی

نشست اخیر شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به صحنه یک نمایش مذبوحانه و مضحک سیاسی بدل شد؛ جایی که پیش‌نویس قطعنامه ضدایرانی پیشنهادی ایالات متحده آمریکا و 3 کشور اروپایی فرانسه، انگلیس و آلمان علی‌رغم تمام هشدارهای تهران روی میز رأی‌گیری رفت و در نهایت با 23 رأی موافق، 8 رأی ممتنع و 3 رأی مخالف به تصویب رسید؛ آرایی که به روشنی نشان می‌دهد غرب نتوانسته اجماع بین‌المللی مورد ادعای خود را شکل دهد و ریزش آرا گواهی بر تنش‌آفرینی یک‌طرفه جبهه غربی است.

این قطعنامه زیاده‌خواهانه با تکرار ادعاهای بی‌اساس و سیاسی درباره عدم پایبندی ایران به تعهدات پادمانی، خواستار اقدام فوری تهران برای رفع این ادعاهای ساختگی شده و در کنار ژست‌های دروغین حمایت از راه‌حل دیپلماتیک، ادامه گزارش‌دهی مدیرکل به شورای حکام را مطرح کرده است. 

زیاده‌خواهی سند مذکور زمانی آشکارتر می‌شود که با نادیده گرفتن کامل همکاری‌های گسترده ایران با آژانس و چشم‌پوشی عامدانه از پیامدهای تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه تأسیسات هسته‌ای تحت پادمان، از مدیرکل آژانس می‌خواهد که این قطعنامه جدید، قطعنامه‌های پیشین و گزارش اخیر خود درباره ایران را مستقیماً به اعضای آژانس، شورای امنیت و مجمع عمومی سازمان ملل متحد ارسال کند تا بدین ترتیب ریل‌گذاری جدیدی برای فشار صورت گیرد.

این تحرکات در حالی صورت می‌گیرد که ادعای مانور روی «اسنپ‌بک» یا همان مکانیزم بازگشت خودکار تحریم‌ها پیشتر رسوا شده بود. همان‌طور که نمایندگی ایران در وین صریحاً تأکید کرد، این اقدام مذبوحانه نشانه شکست کامل توهم اسنپ‌بک است؛ چرا که خود غربی‌ها نیز فهمیده‌اند آن ابزارها کُند و بی‌اثر شده و دیگر حاشیه‌ای امن برای آنان نمی‌سازد. 

بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه کشورمان نیز با اشاره به مسئولیت مستقیم آمریکا و رژیم صهیونیستی در ایجاد وضعیت کنونی تأسیسات هسته‌ای ایران تصریح کرد که طرف‌های غربی خودشان مسیر دسترسی‌های آژانس به تاسیسات را با پشتیبانی از اقدامات تجاوزکارانه مسدود کرده‌اند و اکنون ایران را شماتت می‌کنند؛ رفتاری که حاکی از بدنیتی محض است و بی‌تردید با تدابیر قاطع و نسنجیده متقابل تهران پاسخ داده خواهد شد.

دیوار محکم چین و روسیه

ادعاهای غربی‌ها مبنی بر همراه ساختن جامعه جهانی علیه ایران، پیش از رای‌گیری و در همان صحن شورای حکام شکست خورد. موضع مشترک و محکم ایران، روسیه و چین نشان داد که بلوک‌های قدرت در معاهده بین‌المللی دیگر بازیچه تحمیل‌های آمریکا نیستند. مسکو و پکن با نفی صریح مبنای حقوقی این قطعنامه، آن را رفتاری مغایر با ادعای تعهد به دیپلماسی دانستند و مشروعیت هرگونه بازگشت تحریم‌ها یا فشارهای شورای امنیت را به چالش کشیدند.

در فضای کنونی شورای امنیت، وجود قدرت‌های مستقل و دارنده حق وتو همچون روسیه و چین سبب شده تا این قطعنامه‌های سفارشی در حد کاغذپاره باقی بمانند و خروجی عملیاتی برای دشمنان نداشته باشند. هدف غربی‌ها نه یک دستاورد حقوقی، بلکه حفظ زنجیره «جنگ ترکیبی و هیبریدی» علیه ملت ایران است؛ جنگی که ابعاد اقتصادی، تبلیغاتی، نظامی و روانی را همزمان هدف گرفته تا محاسبات تهران را دچار اختلال کند.

آژانس اتمی؛ سازمان فنی

یا لانه‌ جاسوسی موساد و سیا؟!

بزرگ‌ترین طنز تلخ حقوق بین‌الملل این است که آژانس بین‌المللی انرژی اتمی که طبق اساسنامه‌اش موظف به صیانت از توسعه فناوری‌های صلح‌آمیز هسته‌ای است، رسماً به چشم و گوش سازمان‌های جاسوسی غرب بدل شده است. پرونده همکاری‌های حداکثری ایران، بازرسی‌های فراتر از پروتکل و اجرای شفاف‌ترین نظارت‌ها در تاریخ، هرگز نتوانست رفتارهای مغرضانه را متوقف کند.

سوابق روشن است؛ سخنگوی کاخ سفید سال‌ها پیش با وقاحت تمام، بازرسان آژانس را «چشمان آمریکا در ایران» نامید و تحلیلگران اندیشکده‌های آمریکایی با صراحت از حضور بازرسان به‌عنوان فرصتی طلایی برای تفتیش علمی، صنعتی و دفاعی ایران یاد کردند. اطلاعات محرمانه مراکز غنی‌سازی و دانشمندان کشورمان از همین راهروهای به ظاهر بین‌المللی به تروریست‌های صهیونیست و آمریکایی در تل‌آویو و واشنگتن فروخته شد.

تأسف‌بارتر اینکه وقتی تاسیسات هسته‌ای تحت پادمان ایران هدف حملات جنایتکارانه و تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی قرار گرفت، آژانس و مدیرکل روباه صفت آن، نه‌تنها این خباثت و خروج از منشور ملل متحد را محکوم نکردند، بلکه با سکوت خود بر این جنایات صحه گذاشتند. رافائل گروسی در دورانی که بر کرسی مدیریت آژانس تکیه زده، عملاً وظایف فنی را کنار گذاشته و پرونده هسته‌ای ایران را به بستری برای بسترسازی اقدامات خصمانه دشمن تبدیل کرده است. امروز وقت آن است که چشمان موساد و سیا در داخل کشور 

کلا کور شود.

پیام سرلشکر رضایی: 

اخلالگری آژانس 

گام نخست برای انهدام NPT

در پی رفتارهای مغرضانه شورای حکام و تلاش غرب برای دامن زدن به آن، سرلشکر محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی در پیامی با اتخاذ موضعی صریح و قاطع، نسبت به پیامدهای خطای محاسباتی غرب هشدار داد. وی با غیرقانونی، سیاسی و فاقد مبنای فنی خواندن قطعنامه اخیر، تاکید کرد:

«قطعنامه ضدایرانی که توسط شورای حکام به تصویب رسیده، غیرقانونی بوده و از نظر فنی فاقد مبنای معتبر و کاملاً سیاسی و غیرقابل‌قبول است و به‌وضوح تحت تأثیر فشارهای آمریکا و رژیم صهیونیستی قرار دارد. اقدامات سیاسی‌شده و اخلالگرانه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، کشورها را به سمت خروج از پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) سوق خواهد داد.»

پیام روشن این موضع‌گیری هوشمندانه این است که اگر معاهدات بین‌المللی نتوانند امنیت و منافع حیاتی اعضای خود را تامین کنند، دلیلی برای یک‌طرفه ماندن ایران در این قواعد سوخته باقی نخواهد

 ماند.

خروج از NPT؛ برگ برنده 

و شگفتانه راهبردی ایران

تلاش برای کشاندن مجدد پرونده ایران به شورای امنیت، در شرایطی که ملت ایران انواع جنگ‌ها، شدیدترین تحریم‌ها و فحشای حقوقی غرب را تجربه کرده، ابزار متجاوزان را کند و بی‌خاصیت کرده است. سؤال اصلی این است که مگر دشمنان چه کار دیگری باقی گذاشته‌اند که انجام نداده باشند؟ وقتی معاهده NPT و آژانس اتمی نه تنها نتوانسته‌اند از حق غنی‌سازی و امنیت تاسیسات و نخبگان علمی ایران محافظت کنند، بلکه خود به پاشنه آشیل امنیت ملی تبدیل شده‌اند، استمرار حضور در این معاهده با کدام منطق عقلانی جور درمی‌آید؟

همان‌گونه که جمهوری اسلامی ایران در عرصه میدانی با بستن گلوگاه‌های انرژی جهان مانند تنگه هرمز، قدرتمندانه بازدارندگی خود را به متجاوزان دیکته کرد، در عرصه حقوقی و سیاسی نیز نوبت به رونمایی از سورپرایز راهبردی رسیده است. خروج ایران از NPT -بر اساس ماده 10 همین معاهده که حق خروج را در صورت تهدید منافع حیاتی کشورها به‌رسمیت شناخته- گزینه‌ای مشروع، قانونی و کاملا منطقی است.

همچنین مطابق «قانون الزام دولت به تعلیق همکاری با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی» مصوب مجلس شورای اسلامی در سال 1404، دولت مکلف است تمام همکاری‌های پادمانی را تا زمان تضمین قطعی امنیت تأسیسات هسته‌ای متوقف کند. جمهوری اسلامی ایران با اتکا به فتوای رهبر شهید انقلاب، هرگز به دنبال سلاح هسته‌ای نبوده و نیست، اما قرار هم نیست تا ابد در یک اتاق تاریک و سناریوی اتهام‌زنی یک‌طرفه بازی

کند.

چشم دشمن کور!

زمان محاسبات اشتباه غربی‌ها به پایان رسیده است. قطعنامه اخیر شورای حکام نه یک موضع اقتدار، بلکه آخرین تلاش‌های یک جبهه ورشکسته برای فشار بر ملت ایران است. دشمنان باید بدانند صبر ایران حدی دارد. اگر غرب بخواهد به مسدود کردن مسیر دیپلماسی و استفاده از ابزارهای خرابکارانه علیه امنیت ملی ما ادامه دهد، پاسخ ایران محدود به بیانیه‌های سیاسی نخواهد بود. خروج از NPT و کور کردن چشمان جاسوسی آژانس، سیلی سخت و بازدارنده‌ای است که وزن سیاسی و دفاعی ایران را در منطقه و جهان چند برابر خواهد کرد و طرف غربی را از کرده خود سخت پشیمان می‌سازد.