روزنامه کیهان در شماره امروز خود نوشت: در روزهای اخیر و در ادامه طرح تعابیری مانند «صلح شرافتمندانه» و «پایان عزتمندانه جنگ»، این‌بار کلیدواژه «رفراندوم» وارد فضای سیاسی شده است.

 کیهان با اشاره به اظهارات اخیر مصطفی هاشمی‌طبا نوشت، مسئله اصلی این است که چرا در شرایطی که ایران خود مورد حمله قرار گرفته، صحنه به‌گونه‌ای روایت می‌شود که گویا تهران باید متقاضی پایان جنگ باشد.

 هاشمی‌طبا گفته است: «اگر رسانه‌هایی معتقدند دیدگاهشان مورد قبول مردم است، می‌توانند از برگزاری یک رفراندوم حمایت کنند. همه‌پرسی کار عجیبی نیست... اما به نظر می‌رسد برخی از این افراد از رفراندوم هراس دارند.»

 او همچنین با تأکید بر اینکه «کدام جنگی بوده که پایان نداشته باشد؟» هشدار داده ادامه شرایط موجود می‌تواند برای مردم، کشور و جمهوری اسلامی خسارت‌بار باشد و پرسیده است: «مردم چه گناهی کرده‌اند که گروهی با یک دیدگاه خاص بخواهند نظر خود را بر جامعه تحمیل کنند؟»

 کیهان اما این صورت‌بندی را به چالش کشیده و پرسیده است: چرا جای مهاجم و مدافع در این روایت عوض شده است؟

 این روزنامه با اشاره به تجربه تفاهم پس از آتش‌بس «جنگ رمضان»، مدعی شده آمریکا بندهای این تفاهم را زیر پا گذاشته، اما اکنون برخی جریان‌های سیاسی به‌گونه‌ای سخن می‌گویند که گویی مسئول ادامه وضعیت موجود ایران است.

 از نگاه کیهان، میان «جنگ‌طلبی» و «دفاع در برابر تجاوز» تفاوتی اساسی وجود دارد؛ کشوری که مورد حمله قرار گرفته، آغازگر جنگ نبوده که حالا اصل ایستادگی در برابر مهاجم به موضوع همه‌پرسی تبدیل شود.

 کیهان طرح «رفراندوم» در چنین شرایطی را «آدرس انحرافی» توصیف کرده و معتقد است تبدیل مسئله دفاع از تمامیت ارضی به یک منازعه جناحی، به تغییر صورت مسئله و کمرنگ‌شدن مسئولیت طرف مهاجم منجر می‌شود.

 خلاصه حرف کیهان روشن است: وقتی جنگ را دیگری آغاز کرده، چرا به جای سؤال از متجاوز، «ادامه دفاع» در داخل ایران به رفراندوم گذاشته شود؟