خبر تشکیل «مجمع نمایندگان ملت مبعوث» در مجلس شورای اسلامی، به عنوان یک تشکل جدید و موازی با «فراکسیون انقلاب اسلامی»، واکنش‌های متعددی را در پی داشته است. بنیانگذاران این مجمع، اهدافی همچون «مجلس قوی»، «تحقق عدالت» و «تقویت مقاومت» را برای آن برشمرده‌اند. اما پیش از هر چیز، نام انتخاب‌شده برای این مجمع، پرسش‌های اساسی را برمی‌انگیزد؛ آیا تنها اعضای این مجمع نماینده و سخنگوی ملت مبعوث شده هستند؟ملت مبعوثی که بیش از 180 روز در خیابان‌ها حاضر شدند و با حضور مستمر و بی‌وقفه‌ خود، سنگرهای انقلاب را حفظ کردند. این مردم، نه یک جناح سیاسی و نه یک گروه خاص، بلکه توده‌های عادی جامعه هستند که با غیرت و بصیرت در صحنه ماندند و ثابت کردند که پشتوانه اصلی نظام، آنها هستند.

بنابراین برخی از نمایندگان نمی‌توانند عنوان «ملت مبعوث» را به نام خود مصادره کنند. «ملت مبعوث» همه مردم ایران هستند، نه یک جناح و نه یک گروه سیاسی خاص. این نام‌گذاری، در عمل به انحصارطلبی معنایی دامن می‌زند و فضایی ایجاد می‌کند که گویی تنها این عده سخنگوی ملت مبعوث شده هستند و یا اینکه از طرف این مردم وارد مجلس شده اند. درحالیکه کل مجلس باید خود را نماینده ملت مبعوث شده بدانند.

جدای از اشکال ماهوی در نام‌گذاری، این اقدام در عمل نیز پیامدهایی به همراه دارد. تشکیل یک «جبهه درون جبهه» در کنار «فراکسیون انقلاب اسلامی»، وحدت نیروهای هم‌سو را خدشه‌دار کرده و به دوگانگی در تصمیم‌گیری‌ها دامن می‌زند. در شرایطی که کشور با چالش‌های متعدد اقتصادی و اجتماعی روبروست، این نوع حرکت‌ها، انرژی نمایندگان را از حل مسائل اصلی منحرف کرده و به حاشیه‌پردازی‌های غیرضروری سوق می‌دهد.

بنابراین تشکیل «مجمع نمایندگان ملت مبعوث»، فارغ از نیات اعلامی بنیانگذارانش، با دو اشکال اساسی روبروست:

اولاً، نام‌گذاری که لقبی مردمی و عمومی را به یک گروه خاص اختصاص می‌دهد و القا می‌کند که فقط آن‌ها سخنگوی حقیقی ملت هستند.

ثانیاً، این اقدام، می تواند زمینه ساز دوگانگی بین نمایندگان فراکسبون انقلاب اسلامی شود.

اگر دغدغه اصلی نمایندگان، واقعا «مجلس قوی» و «خدمت به مردم» است، بهترین راه، پرهیز از هرگونه اقدام سیاسی است. چرا که «ملت مبعوث»، همه مردم ایران هستند و همه 290 نماینده، وکالت این ملت را بر عهده دارند؛ نه گروهی خاص، نه فراکسیونی ویژه.

با اعلام موجودیت «مجمع نمایندگان ملت مبعوث» در مجلس شورای اسلامی، این تشکل با مواضع و دیدگاه‌های متفاوتی از سوی نمایندگان و فعالان سیاسی مواجه شد. برهمین اساس، فرشاد ابراهیم‌پور عضو هیئت‌رییسه مجلس شورای اسلامی، در پیامی خطاب به مالک شریعتی، توصیه کرد که « تشکیلات موازی با فراکسیون انقلاب اسلامی ایجاد نشود.»

وی در این پیام تاکید کرد: « امروز بیش از هر زمان دیگری به هم‌افزایی، انسجام و پرهیز از چندپارگی در جبهه نیروهای مؤمن و انقلابی نیاز داریم. اگر قرار باشد در کنار «فراکسیون انقلاب اسلامی» تشکیلات دیگری با عنوان و ساختار مستقل شکل بگیرد، حتی اگر نیت آن کاملاً خیر و انقلابی باشد، در عمل ممکن است به ایجاد مرزبندی‌های جدید، دوگانگی در تصمیم‌گیری و نهایتاً تضعیف وحدت نیروهای همسو منجر شود.»

او با توجه قرار دادن شرایط امروز کشور، توصیه کرد: «در شرایطی که کشور درگیر یک جنگ وجودی و همه‌جانبه است، دشمن بیش از هر چیز از شکاف میان نیروهای انقلاب بهره می‌برد. بنابراین حتی اختلافات موجه نیز نباید به شکاف‌های تشکیلاتی تبدیل شود؛ چه رسد به اختلافاتی که ممکن است صرفاً ناشی از تفاوت سلیقه و روش باشد.» ابراهیم پور خاطرنشان کرد: « به نظرم امروز باید توصیه صریح و مکرر رهبر معظم انقلاب درباره حفظ وحدت، پرهیز از اختلاف و جلوگیری از دامن‌زدن به دوگانگی‌های موجه و غیرموجه را نصب‌العین قرار دهیم. اگر هدف، تشکیل یک «جبهه واحد» برای دفاع از انقلاب و تحقق مطالبات رهبری است، به نظرم باید از هر اقدامی که ممکن است در ذهن جامعه یا حتی در درون مجلس، شائبه شکل‌گیری یک «جبهه درون جبهه» ایجاد کند، پرهیز کنیم.»