به گزارش "ورزش سه" و به نقل از  تسنیم، کارلوس آلکاراس در آستانه آغاز رقابت‌های انفرادی گرنداسلم آمریکا در شرایطی خود را برای دفاع از عنوان قهرمانی آماده می‌کند که نحوه تمرین او در نیویورک توجه کارشناسان و رسانه‌ها را به وضعیت مچ دست راست این تنیسور اسپانیایی جلب کرده است.

آلکاراس 23 ساله پس از چهار ماه دوری از میادین به دلیل آسیب‌دیدگی مچ دست راست به رقابت‌ها بازگشته است؛ با این حال، نخستین حضور او در نیویورک در بخش انفرادی نخواهد بود. او ابتدا در بخش دونفره مختلط همراه با سرنا ویلیامز به میدان رفت و این زوج تا مرحله یک‌چهارم نهایی پیش رفتند اما در نهایت برابر بلیندا بنچیچ و فلاویو کوبولی شکست خوردند.

این مسابقات فرصت مناسبی برای آلکاراس بود تا پس از ماه‌ها دوری بار دیگر شرایط مسابقه واقعی، فشار روانی و واکنش به ضربات حریف را تجربه کند. خود او پس از نخستین مسابقه اعتراف کرد که به دلیل دوری طولانی‌مدت از رقابت‌ها، «واقعاً عصبی» بوده است.

با این حال، یکی از جلسات تمرینی آلکاراس در نیویورک باعث شد توجه بیشتری به وضعیت جسمانی او معطوف شود. بلر هنلی، خبرنگاری که این تمرین را در ورزشگاه لوئیس آرمسترانگ از نزدیک دنبال کرده بود، گفت این جلسه از برخی جهات با تمرین‌های معمول بازیکنان در هفته US Open متفاوت بود.

به گفته او، آلکاراس نزدیک به دو ساعت همراه با برادرش آلوارو و ساموئل لوپس، مربی خود تمرین کرد. بخش قابل توجهی از توپ‌ها نیز به جای آنکه در جریان رالی با یک بازیکن حرفه‌ای دیگر رد و بدل شوند، توسط مربی از سبد توپ برای او ارسال می‌شد.

هنلی در پادکست «Love All» این شیوه تمرین را غیرمعمول توصیف کرد و گفت همین مسئله باعث شد وضعیت مچ دست آلکاراس بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد. در این جلسه تمرین‌هایی دو نفر مقابل یک نفر نیز انجام شد اما بخش عمده برنامه بر تکرار ضربات مشخص و کنترل‌ شده متمرکز بود و نه بازی امتیازی و رقابتی.

در حالت معمول، بازیکنان حاضر در یک تورنمنت بزرگ تلاش می‌کنند با سایر تنیسورها تمرین کنند؛ برنامه‌ای که اغلب از طریق مربیان یا مدیران آنها هماهنگ می‌شود. به همین دلیل، تمرین آلکاراس با حضور محدود اعضای تیمش متفاوت به نظر می‌رسید.

با این حال، کیم کلاسترز، قهرمان چهار دوره گرنداسلم برداشت متفاوتی از این موضوع داشت. او تأکید کرد که تمرین با توپ‌های تغذیه‌ شده از سوی مربی در فرهنگ تنیس اسپانیا کاملاً رایج است و می‌تواند برای کار روی یک ضربه مشخص بسیار مفید باشد.

کلاسترز گفت بازیکن در چنین تمرینی می‌تواند یک ضربه خاص را 20 یا 30 بار تکرار کند؛ روشی که به‌ ویژه برای بازیکنی که پس از یک دوره طولانی مصدومیت به میادین بازمی‌گردد، می‌تواند به بازیابی زمان‌بندی حرکات، اعتمادبه‌نفس و کنترل ضربات کمک کند.

او البته احتمال وجود ملاحظات جسمانی را نیز رد نکرد اما معتقد است اگر آلکاراس و تیمش نسبت به وضعیت مچ دست او اطمینان نداشتند، این بازیکن برای حضور در نیویورک اقدام نمی‌کرد.

نشانه‌های مثبتی نیز در روند بازگشت آلکاراس دیده شده است. او در نیویورک با دنیل مریدا و آرتور فیلس تمرین کرده و پیش از سفر به آمریکا نیز در مورسیا با هولگر رونه تمریناتی با شدت بالاتر انجام داده بود. بنابراین به نظر می‌رسد تیم او تلاش کرده است شدت فعالیت‌ها را به‌ تدریج افزایش دهد و از بازگشت شتاب‌زده جلوگیری کند.

با این حال، مسئله اصلی در US Open فقط کیفیت ضربات آلکاراس در تمرین نیست. پرسش بزرگ این است که آیا مچ دست او می‌تواند فشار هفت مسابقه احتمالی پنج‌سته را طی دو هفته تحمل کند یا خیر.

پاتریک موراتوگلو، مربی سرشناس فرانسوی پیش از اعلام قطعی حضور آلکاراس در US Open نیز نسبت به همین مسئله هشدار داده بود. او ضمن اشاره به دلایل برای خوش‌بینی تأکید کرده بود که آماده بودن برای تمرین با آماده بودن برای رقابت در یک گرنداسلم تفاوت دارد. سرویس‌های پرقدرت نیز از جمله حرکاتی هستند که می‌توانند فشار قابل توجهی به مچ دست وارد کنند و به همین دلیل عملکرد آلکاراس در این بخش از بازی زیر نظر خواهد بود.

در مقابل، اندی رادیک، قهرمان US Open سال 2003 نگاه مثبت‌تری به بازگشت آلکاراس دارد. رادیک معتقد است حضور این بازیکن در نیویورک نشان می‌دهد او و تیمش پس از یک دوره طولانی ریکاوری، شرایط جسمانی‌اش را برای بازگشت به رقابت در سطح بالا مناسب ارزیابی کرده‌اند.

آلکاراس برای رسیدن به این مرحله، تصمیم گرفت بازگشت خود را به تعویق بیندازد و مسابقات مهمی از جمله رولان گاروس، ویمبلدون، تورنتو و سینسیناتی را از دست داد. اکنون مرحله دشوارتر آغاز شده است؛ جایی که تمرین و آمادگی بدنی باید در شرایط واقعی مسابقه محک بخورد.

آلکاراس در نیویورک سابقه درخشانی دارد. او نخستین گرنداسلم دوران حرفه‌ای خود را در US Open سال 2022 به دست آورد و سال گذشته نیز با شکست یانیک سینر در فینال بار دیگر جام قهرمانی را بالای سر برد.

این بار اما شرایط متفاوت است. مدافع عنوان قهرمانی تنها چند مسابقه دونفره مختلط را پس از ماه‌ها دوری تجربه کرده و بدون انجام یک مسابقه رسمی انفرادی وارد جدول اصلی US Open خواهد شد.

به همین دلیل، دفاع از عنوان قهرمانی برای آلکاراس تنها یک رقابت برای کسب جام نیست؛ بلکه آزمونی برای سنجش میزان آمادگی جسمانی، اعتمادبه‌نفس و توانایی او در مدیریت فشار پس از یک مصدومیت طولانی خواهد بود. پاسخ اصلی درباره وضعیت مچ دست او نیز نه در تمرین‌های نیویورک، بلکه در نخستین مسابقات پنج‌سته تورنمنت مشخص خواهد شد.