به نقل از ایرنا، تلگراف در گزارشی با عنوان چگونه حرکت سریع ترامپ برای پیروزی در ایران به جنگی فرسایشی تبدیل شد نوشت، رییس جمهوری آمریکا در نخستین هفته های جنگ چنان به پیروزی سریع اطمینان داشت که 11 مارس (20 اسفند 1404) اعلام کرد عملیات آسان تر از آنچه فکر می کردیم پیش رفته و پیش بینی کرد که این ماجرا ظرف سه هفته پایان یابد.

این روزنامه افزود که شش ماه بعد، چنین پیش بینی ای محقق نشده و جنگی که واشنگتن انتظار داشت در مدتی کوتاه به نتیجه برسد، به درگیری طولانی و پرهزینه ای تبدیل شده است.

لورل رپ، مقام پیشین وزارت امور خارجه آمریکا و رییس برنامه آمریکا و آمریکای شمالی در اندیشکده چتم هاوس، در گفت وگو با تلگراف تصریح کرد که ترامپ اکنون در تله ای ساخته دست خودش گرفتار شده است.

وی افزود: او آمریکا را در ارتباط با ایران در گوشه ای قرار داده است، زیرا هرمز اکنون به کلیدی تبدیل شده که ایران می تواند از طریق آن بر اقتصاد جهانی فشار وارد کند و راه حل آسانی نیز وجود ندارد.

تلگراف اذعان کرد که یکی از مهم ترین اشتباهات محاسباتی رییس جمهوری آمریکا، دست کم گرفتن توان ایران برای مقاومت در برابر قدرت نظامی ایالات متحده بود.

بر اساس این گزارش، حتی پیش از آغاز تجاوز نظامی نیز شماری از مقام های ارشد دولت آمریکا درباره پیامدهای ورود به جنگ هشدار داده بودند. جان رتکلیف رییس سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) بخش هایی از طرح ارائه شده از سوی بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی، به ویژه ایده تغییر نظام در ایران را غیرواقع بینانه ارزیابی کرده بود. تلگراف افزود که مارکو روبیو وزیر امور خارجه آمریکا و ژنرال دن کین رییس ستاد مشترک ارتش نیز نسبت به برخی ارزیابی های تل آویو تردید داشتند.

این روزنامه همچنین نوشت که ارزیابی های اطلاعاتی پیش از جنگ درباره احتمال واکنش گسترده ایران، ایجاد اختلال در تنگه هرمز، حمله به نیروهای آمریکایی در منطقه و کاهش ذخایر مهم تسلیحاتی آمریکا هشدار داده بودند، اما ترامپ این هشدارها را نادیده گرفت.

تلگراف در ادامه اذعان کرد که با وجود شدت حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی، ایران توانست توان پاسخ متقابل خود را حفظ کند و حملات موشکی و پهپادی علیه پایگاه ها و زیرساخت های نظامی آمریکا در منطقه انجام دهد.

این روزنامه با استناد به تصاویر ماهواره ای نوشت که بیش از 12 سازه، از جمله تأسیسات اسکله ای و شبکه های راداری در پایگاه دریایی آمریکا در بحرین که مقر ناوگان پنجم این کشور است، خسارت گسترده ای دیده است. تلگراف همچنین به خسارت سامانه های پدافندی آمریکا در منطقه و کشته شدن شماری از نظامیان این کشور در پایگاه های اردن و کویت اشاره کرد.

در این گزارش آمده است که پیامدهای جنگ، نگرانی کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس را نیز افزایش داده است. به نوشته تلگراف، این کشورها که از ابتدا خواهان جنگ نبودند، از میزان خسارت ها و ناکارآمدی سازوکار امنیتی آمریکا که انتظار داشتند از آنها محافظت کند، شگفت زده شدند.

یاسمین فاروق، کارشناس مسائل خلیج فارس در گروه بین المللی بحران، به تلگراف گفت که مشکل کشورهای منطقه این است که واکنش ایران اغلب در محاسبات مربوط به اقدامات آمریکا نادیده گرفته می شود.

وی افزود: آنها متوجه شده اند که راهبرد روشنی وجود ندارد و استفاده آمریکا از زور هیچ گاه کار را تمام نمی کند. هر بار آمریکا حمله می کند یا ایران پاسخ می دهد، آنها می دانند که خودشان هزینه آن را خواهند پرداخت.

تلگراف در ادامه نوشت که حدود 40 روز عملیات شدید نظامی، ذخایر موشک های رهگیر آمریکا را کاهش، فشار بر منطقه را افزایش داد و قیمت نفت را بالا برد، اما نتوانست وضعیت تنگه هرمز را مطابق خواست واشنگتن تغییر دهد.

به نوشته این روزنامه، دولت ترامپ پس از آن مجموعه ای از گزینه ها شامل آتش بس، فشار اقتصادی و ایجاد محدودیت متقابل را آزمود، اما نتوانست ایران را به پذیرش خواسته های خود وادار کند.

تلگراف در بخش دیگری از گزارش خود به تغییر راهبرد واشنگتن طی روزهای اخیر پرداخت و نوشت که دولت آمریکا اکنون از انتظار برای دستیابی به نتیجه فوری نظامی فاصله گرفته و تشدید فشارهای اقتصادی را در دستور کار قرار داده است.

لورل رپ در این باره گفت: راهبرد صرفاً نظامی که آنها طی چند ماه گذشته دنبال کرده اند، به نظر نمی رسد کار کرده باشد یا با بازدهی نزولی مواجه شده است. بنابراین تصمیم گرفته اند بار دیگر به ابزارهای اقتصادی روی بیاورند.

تلگراف نوشت که دولت ترامپ با اعلام مرحله تازه تحریم ها تحت عنوان عملیات طرد اقتصادی تلاش دارد فشار اقتصادی علیه ایران را افزایش دهد، اما تدابیری که تاکنون اعلام شده، به اذعان این روزنامه با تبلیغات اولیه واشنگتن درباره ابعاد آن فاصله دارد.

بر اساس این گزارش، واشنگتن عملاً از انتظار برای یک پیروزی سریع نظامی فاصله گرفته و وارد مرحله ای شده است که در آن امیدوار است از طریق فشار اقتصادی به اهدافی دست یابد که طی شش ماه عملیات نظامی محقق نشد.