به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مدیسن نت، محققان گزارش دادند بیمارانی که تیرزپاتید (زپباند/مونجارو) مصرف می‌کردند، در مقایسه با افرادی که داروی دیابت دیگری مصرف می‌کردند، 32 درصد کمتر در معرض خطر حمله قلبی، سکته مغزی یا مرگ به هر دلیلی بودند.

نتایج نشان داد افرادی که تیرزپاتید مصرف می‌کردند، همچنین خطر ابتلا به عفونت‌های شدید در آنها کمتر بود.

محققان دریافتند که خطر عفونت‌هایی که نیاز به بستری شدن در بیمارستان داشته باشند، 36 درصد و خطر مرگ ناشی از عفونت تا 60 درصد کاهش می یابد.

دکتر «نیلز کروگر»، محقق ارشد و پزشک متخصص بیماری‌های قلبی عروقی در بیمارستان دانشگاه فنی مونیخ در آلمان، گفت: «داده‌های مربوط به عفونت‌ها ما را شگفت‌زده کرد زیرا یافته‌ها بسیار قابل توجه بودند.»

کروگر در یک بیانیه خبری گفت: «مطالعات قبلی نشان داده‌اند افرادی که با آگونیست‌های GLP-1 درمان می‌شوند، کمتر به دلیل عفونت در بیمارستان بستری می‌شوند و کمتر در اثر آنها می‌میرند.»

برای مطالعه جدید، محققان داده‌های مربوط به تقریباً 53000 نفر را تجزیه و تحلیل کردند که حدود 35000 نفر از آنها تیرزپاتید را شروع کردند. بقیه سیتاگلیپتین، یکی دیگر از داروهای دیابت، مصرف می‌کردند.

محققان گفتند که همه بیماران دیابت نوع 2، بیماری قلبی و شاخص توده بدنی (BMI) بالا داشتند که نشان دهنده اضافه وزن یا چاقی بود.

این داده‌ها از ماه می 2022 تا می 2025 جمع‌آوری شده بود.

این مطالعه نشان داد که پس از یک سال، خطر حمله قلبی، سکته مغزی یا مرگ در گروه تیرزپاتید حدود 2.9 درصد در مقابل 4.4 درصد در گروه سیتاگلیپتین بود.

همچنین طبق نتایج این مطالعه، خطر حمله قلبی، سکته مغزی یا مرگ در گروه تیرزپاتید حدود 2.9 درصد در مقابل 4.4 درصد در گروه سیتاگلیپتین بود. محققان نتیجه گرفتند که به طور کلی، برای هر 70 بیماری که مصرف تیرزپاتید را شروع می‌کنند، از یک مورد حمله قلبی، سکته مغزی یا مرگ جلوگیری می‌شود.

علاوه بر این، از یک مورد بستری شدن در بیمارستان به دلیل عفونت برای هر 48 بیمار مصرف کننده تیرزپاتید جلوگیری می‌شود. همچنین از هر 200 بیمار، یک مورد مرگ ناشی از عفونت و از هر 122 بیمار، یک مورد مرگ به هر دلیلی کمتر خواهد بود.

کروگر گفت دلایل این مزایا هنوز به طور کامل مشخص نشده است.

وی در ادامه افزود: «شواهدی وجود دارد که چاقی فرآیندهای التهابی را در بدن تقویت می‌کند که به نوبه خود ممکن است عملکرد سیستم ایمنی را مختل کند. مکانیسم‌های دقیق و اینکه آیا این مزیت ظاهری بدون کاهش وزن نیز رخ می‌دهد، اکنون باید بررسی شود.»