جگوارها که بزرگ ترین گربه سانان قاره آمریکا محسوب می شوند، برخلاف شیرها یا پلنگ های آفریقایی، صدایی شبیه به غرش های بلند ندارند؛ اما در مواجهه با تهدید، صدایی بم، بریده بریده و سرفه مانند تولید می کنند که به غرش اره ای یا صدای هشدار معروف است. جگوار مادر که حس مادری و غریزه حفاظتی فوق العاده قوی و قلمروطلبانه ای دارد، با دیدن فیلم بردار در مرکز نگهداری، این صدای خفه و در عین حال پرقدرت را از ته گلو تولید می کند تا پیش از هرگونه درگیری، مرز خود را مشخص کرده و خطری که توله های آسیب پذیرش را تهدید می کند دور سازد؛ رفتاری شگفت انگیز که قدرت نفوذ و ارتباطات صوتی پیچیده این شکارچیان قدرتمند قلمرو آمازون را به رخ می کشد.