به نقل از ایسنا: 28 سال پیش در سال 1377 قطعه گل یاس از شادمهر عقیلی ساخته و منتشر شد. این اثر که یکی از قطعات نخستین آلبوم رسمی عقیلی به نام مسافر است، یکی از شاخص ترین آثار آلبوم نیز به شمار می رود. البته که خود این آلبوم یکی از پرفروش ترین آلبوم های تاریخ موسیقی پاپ ایران است.

گل یاس از همان ابتدا با روایت ها و گمانه زنی های مختلفی درباره علت ساختش همراه شد. یکی از مشهورترین برداشت ها این بود که این قطعه برای حضرت فاطمه (س) ساخته شده است. این تصور از آنجا شکل گرفت که گل یاس در ادبیات و ترانه سرایی پس از انقلاب بارها به عنوان نمادی از حضرت زهرا (س) به کار رفته است. بر همین اساس، برخی معتقد بودند شادمهر این اثر را به خواست خود یا به توصیه و درخواست مادرش، که ارادت ویژه ای به حضرت زهرا (س) داشت، اجرا کرده است.

در مقابل، روایت دیگری نیز به گوش می رسید که می گفت گل یاس هدیه ای به مادر شادمهر عقیلی بوده است و او با استفاده از یاس به عنوان نمادی از پاکی و معصومیت، از زحمات و صبوری های مادرش قدردانی کرده است.

اما عقیلی بعدها در این باره صحبت کرد و گفت که گل یاس در آن مقطع، پروژه ای بود که برای صدا و سیما یا ارائه های رسمی آن دوران تولید شد. به گفته او، گل یاس در این چارچوب شکل گرفت؛ ترانه ای که برای حضرت فاطمه (س) سروده شده بود و او آن را با همان مضمون اجرا و ضبط کرد.

با این حال، شادمهر در صحبت هایش به نقش مادرش نیز اشاره کرد. به گفته او، مادرش که فردی مذهبی بود، ارادت ویژه ای به اهل بیت (ع)، به ویژه حضرت فاطمه (س) داشت، در نتیجه این قطعه برای مادرش اثری محبوب بود و علاقه و رضایت او نسبت به اجرای آن بی تأثیر نبود.

اکنون پس از گذشت نزدیک به 30 سال از انتشار این اثر، شادمهر عقیلی در سالگرد فوت مادرش، اجرایی از این قطعه را به همراه پیانو در منزل خود به اشتراک گذاشت که واکنش های مثبتی را به همراه داشت.

البته انتشار این قطعه همزمان شد با صحبت های رییس جمهور درباره تلاش هایی که برای ورود بلامانع ایرانی های مقیم خارج از کشور به ایران شده است. همین امر موجب شد برخی همزمانی انتشار این ویدیو با سالگرد درگذشت مادر شادمهر عقیلی را فراموش کرده و از احتمال علاقه او برای بازگشت به ایران بگویند.

در همین زمان، برخی گمانه زنی و یا برداشت کردند که احتمالا بازخوانی این اثر چراغ سبزی از سمت شادمهر عقیلی برای بازگشت به کشور است.

رییس جمهور اخیرا در تازه ترین مصاحبه خود اینگونه گفته است: برای حل مسئله بازگشت ایرانی ها به کشور قرار شد نامه ای خدمت مقام معظم رهبری نوشته شود. من همچنین به وزارت امور خارجه گفتم که به دستگاه های امنیتی دستور داده شود هر ایرانی که قصد سفر به ایران را دارد، با مشکلی مواجه نشود.

اگر قرار است فردی اجازه ورود نداشته باشد، باید همان ابتدا به او گفته شود که نیاید. اما اگر ویزا گرفت و وارد کشور شد، دیگر نباید او را بازداشت یا برایش مشکل ایجاد کرد. اگر هم پس از ورود مشخص شد که مسئله ای وجود دارد، همان جا به او گفته شود که به کشور محل اقامتش بازگردد، نه اینکه او را در داخل کشور نگه دارند.

در نتیجه، هر ایرانی که در خارج از کشور زندگی می کند، باید بتواند به راحتی به ایران، که خانه خودش است، سفر کند و بدون مشکل نیز از کشور خارج شود. ما نباید برای او مانع ایجاد کنیم. اگر قرار است محدودیتی وجود داشته باشد، باید از ابتدا اعلام شود که نیاید؛ نه اینکه وارد کشور شود و بعد بگوییم تو را می گیریم و اجازه خروج نمی دهیم . این نامردی است.

اما این گمانه زنی ها نخستین بار نیست که مطرح می شوند و هر بار به بهانه ای، بحث بازگشت هنرمندان به کشور داغ می شود. نزدیک ترین نمونه گمانه زنی ها پس از گفت وگوی مجید واشقانی با همسر بیژن مرتضوی صورت گرفت؛ به گونه ای که برخی از احتمال بازگشت این خواننده، آهنگساز و نوازنده ویولن به ایران سخن گفتند.

پیش از این نیز بارها درباره بازگشت نصرالله معین به ایران گمانه زنی شده است و برخی از رسانه ها روی این موج، احتمالا در تلاش برای جذب مخاطب بوده اند. اگرچه معین هر بار پس از مطرح شدن این ادعاها آنها را تکذیب و از مردم درخواست کرده که اخبار مربوط به او را صرفا از طریق صفحه مجازی خودش پیگیری کنند.

با درنظر گرفتن سخنان اخیر رییس جمهور درباره تسهیل ورود ایرانیان مقیم خارج از کشور، موضوع دیگری که مطرح می شود مهیا بودن زمینه فعالیت حرفه ای برای هنرمندان است.

از سوی دیگر، تجربه بازگشت برخی هنرمندان به کشور نیز نشان داده است که بازگشت لزوماً به معنای فراهم شدن امکان ادامه فعالیت حرفه ای نیست. از جمله می توان به حبیب اشاره کرد که پس از بازگشت به ایران، با وجود نداشتن سابقه فعالیت سیاسی، امکان برگزاری کنسرت پیدا نکرد و نتوانست فعالیت حرفه ای خود را در عرصه موسیقی از سر بگیرد. موضوعی که بعدها برخی مسئولان هم گفتند می شد به گونه دیگری مدیریت شود.