شعبه دهم دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ریاست قاضی محسن شریعتی، در دادنامه شماره 9858-1405 مورخ 26 فروردین 1405، ادعای خواهان مبنی بر مطالبه خسارت مادی و معنوی از کارگردان این فیلم را نپذیرفت.

در بخشی از رأی دادگاه آمده است: سیره و روند زندگی است که به روایت و اثر، وزن مشروعیت و اعتبار می بخشد، نه آنکه روایت و اثر به زندگی هویت دهد.

دادگاه در تبیین این استدلال، به زندگی مهاتما گاندی اشاره کرده و آورده است: اگر فیلم یا کتابی از مردی سخن بگوید که با ریاضت، استواری اخلاق و پرهیز آگاهانه از خشونت، ملتی را از سلطه رهایی بخشیده است، آن اثر ناگزیر در پرتو نام گاندی خوانده و داوری می شود؛ زیرا هویت و جایگاه او پیش از هر اثر هنری در تاریخ، سیاست و وجدان اخلاقی بشر تثبیت شده است.

در ادامه رأی تأکید شده است: اثر هنری نه زندگی را می آفریند و نه به آن هویت می بخشد، بلکه در مقام بازخوانی معنایی است که از پیش استوار و تثبیت شده است.

گفتنی است این پرونده از سال 1400 و در پی شکایت آزاده مسیح زاده، از هنرجویان دوره های آموزشی اصغر فرهادی، مطرح شد. وی مدعی بود فیلمنامه فیلم قهرمان بدون اجازه از مستند او با عنوان دو سر برد، دو سر باخت اقتباس شده است. این مستند، روایت مردی را به تصویر می کشد که در مرخصی از زندان بدهکاران، کیفی حاوی سکه های طلا پیدا کرده و آن را به صاحبش بازمی گرداند. مسیح زاده همچنین ادعا کرده بود که برای واگذاری حقوق این داستان تحت فشار قرار گرفته است.

در مقابل، وکلای اصغر فرهادی اعلام کردند که فیلمنامه قهرمان بر پایه یک رویداد واقعی و گزارش های منتشرشده در رسانه های عمومی درباره این ماجرا در شیراز نوشته شده و هرگونه شباهت، ناشی از استفاده از یک منبع خبری مشترک است، نه اقتباس از مستند یادشده.