کلیسای هایوینکا که در سال 1961 میلادی توسط معمار برجسته فنلاندی، آرنو روسوووری تکمیل شد، یکی از ساختارشکنانه ترین نمونه های معماری مذهبی در فنلاند پس از جنگ جهانی دوم به شمار می رود. در زمانی که این کشور به سرعت در حال مدرنیزاسیون بود، روسوووری با دیدگاهی سخت گیرانه و ریشه دار در سبک های بروتالیسم و مدرنیسم نوردیک، به مبارزه با سنت های معماری مقدسه پرداخت.

این معمار با رد تزیینات نمادین و ارجاعات تاریخی، تلاش کرد کلیسا را به ضروری ترین عناصر معماری یعنی هندسه، نور و متریال خام تقلیل دهد. نمای بیرونی این ساختمان با حجم های عظیم بتنی، حضوری مجسمه وار و استوار در چشم انداز حومه شهر ایجاد کرده است. در داخل نیز، فضای نیایشگاه به عنوان یک خلاء متأملانه طراحی شده است که در آن، عدم وجود تزیینات، ادراک فضا و بازی سایه ها را با تغییر نور طبیعی تشدید می کند.

بتن نمایان متریال غالب در ساختار و زیبایی شناسی این بنا است. روسوووری با به حداقل رساندن جزییات، حذف درزها و خودداری از پرداخت های ثانویه، خلوص بیان معماری را تقویت کرد. این کلیسا نه تنها یکی از مهم ترین مشارکت های فنلاند در جنبش جهانی بروتالیسم محسوب می شود، بلکه هم چنان به عنوان اثری الهام بخش در باز تعریف فضاهای معنوی در دوران مدرن شناخته می شود.

ساخت کلیسا 1958 آغاز و دو سال بعد به پایان رسید. مساحت سایت این پروژه 1779 مترمربع است.