تیم ملی فوتبال ایران بعد از صرف انرژی زیاد در جام جهانی و البته دریافت پاداش کلان برای صعود به این تورنمنت، با کسب 3 امتیاز از گردونه رقابت ها در همان مرحله گروهی کنار رفت تا وعده های کادرفنی، ذره ای محقق نشود. پیش از این، با توجه به 48 تیمی شدن جام جهانی در آمریکا و شانس زیاد تیم های سوم گروه های مختلف برای حضور در مرحله حذفی، وعده داده شده بود ایران نه یک مرحله، بلکه 2 مرحله در جام جهانی بالاتر خواهد رفت. حذف از مرحله گروهی اما شعار بودن این وعده ها را برجسته کرد. اگرچه جریان و نگاهی سعی در حماسه سازی و دستاوردسازی از این نتایج به شدت معمولی در جام جهانی داشت و حتی سعی شد با به راه اندازی مراسم استقبال در فرودگاه مهرآباد، از این عملکرد در حد قهرمان ها تمجید شود؛ اما بیداری رسانه ها و مردود بودن چنین نگاهی نزد مردم، همه چیز را برای مسئولان فدراسیون فوتبال و اعضای کادرفنی، نقش برآب کرد.

کسی قدرت حسابرسی دارد؟

واقعیت عریان است؛ ایران یکی از ناکام ترین تیم های خوش رنکینگ فیفا در جام جهانی بود؛ اما در عین شگفتی، تنها تیمی است که مسئولان فدراسیون و فنی اش حاضر به پذیرش قصور خود نیستند، عذرخواهی نمی کنند هیچ، طلبکار هم نشان داده اند. این عده که پیش از این با القای پشت گرمی شان به نهادهای خاص از پاسخگویی در امان بودند، حالا مجبور هستند تا بالاخره نزد نهاد و مقامی به آنچه که انجام داده و نداده اند، اظهار کنند. از این رو، در اولین قدم، احمد دنیامالی، وزیر ورزش، مهدی تاج، رییس فدراسیون فوتبال، را فراخوانده تا گزارش او از عملکرد تیم ملی در جام جهانی را بشنود. این یکی حداقل برای گروه مغروری که نگاه بالا به پایین به مخاطبان فوتبالی دارند، شروع بدی نیست؛ اینکه تاج بداند مجموعه اش باید بابت نتایج معمولی که در جام جهانی گرفته، پاسخگو باشد. با این وجود اما به نظر می رسد چنین دعوتی هم داستان سرایی های مهدی تاج و مجموعه اش را پایان نداده است.

واقعا وزیر از فدراسیون فوتبال راضی است؟

مهدی تاج که پیش از این در دو مقطع بسیار کوتاه در واکنش به نتایج تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی، پیرو همان داستان دستاوردسازی، آن ها را بسیار خوب توصیف کرده بود، پس از خروج از جلسه با وزیر ورزش، در چرخشی آشکار، جمله مشهور منتقدان تیم ملی را به زبان آورد؛ او از این گفت که نتایج تیم ملی در جام جهانی در حد قهرمان ها نبوده ولی فاجعه هم نیست. تا همین جا مشخص است جلسه با وزیر ورزش و اظهاراتی که در آن جلسه شنیده، روی نظریاتش اثر گذاشته. با این حال، بخشی که همچنان او را راغب به داستان سرایی های یک سویه می کند، مربوط به جایی است که می گوید وزیر ورزش از عملکرد فدراسیون فوتبال رضایت کامل دارد. تاج می گوید: امروز جلسه ای سه ساعته با موضوع بررسی عملکرد فدراسیون فوتبال در جام جهانی برگزار شد. دوستان مختلفی هم دعوت شده بودند و خوشحال شدم که عملکرد فدراسیون در همه حوزه های مربوط به جام جهانی مورد بررسی قرار گرفت. آقای دنیامالی رضایت کاملی از عملکرد فدراسیون در این مسابقات داشتند .

اینجا ولی واقعا باید شک کرد؛ در واقع باید به دنبال دلیلی گشت که چرا مهدی تاج با استناد به آن، از رضایت وزیر ورزش حرف می زند. در سطح بالاتر، وزیر ورزش از چه چیزی در فدراسیون تاج و مدیریت تحت امر او رضایت کامل دارد؟

واقع بین باشیم!

مهدی تاج مدیر خبرسازی است؛ او همان فردی است که پس از دیپورت شدن از کانادا داستانی حماسی توسط نزدیکانش به خورد رسانه های مطبوعش داد و از این گفت که تلفن نخست وزیر کانادا را ریجکت کرده و به دلیل آنکه عزت ایرانی ها حفظ نشده، حاضر به شرکت در کنگره فیفا نشده. هرچند که این تمام ماجرا نیست؛ تاج پیش از این از وعده های مکرر جانی اینفانتینو، رییس فیفا، خبر داد که تمام هم و غمش را تیم ملی ایران می داند. آش به قدری شور شد که وزیر ورزش بعدها بابت چنین داستان شاکی شد.

حالا با چنین پیش زمینه ای، طبیعی است که باید به روایت های مهدی تاج درباره رضایت کامل وزیر ورزش از او تردید کرد. اگرچه وزیر هنوز اظهارنظری در این مورد نکرده ولی با توجه به سابقه مدیریتی دنیامالی در ورزش قایقرانی، عضویت در اتحادیه جهانی رشته موردنظر و کسب مدال آسیایی همان رشته ای که ریاستش را بر عهده داشت، می توان تصور کرد وزیر تفاوت ورزش حرفه ای و همگانی را به خوبی می داند.

در واقع او به خوبی از این موضوع آگاه است که وقتی فوتبال ملی هزینه های مادی و معنوی زیادی برای ایران به بار آورد، کسب 3 امتیاز در گروه ایده آل و حذف زودهنگام از جام جهانی، رضایت کامل در پی نخواهد داشت. اگر واقعا در سطح وزارت هم چنین نگاهی به نتایج و عملکرد فدراسیون فوتبال وجود دارد، دیگر نباید انتظار تحقق ایران قوی، ورزش قوی را داشا؛ شعاری که احمد دنیامالی به خوبی می داند محقق کردن آن با چنین مدیریتی در فوتبال و چنین نتایجی در جام جهانی، فرسنگ ها فاصله دارد.