جلال رشیدی کوچی، نماینده مرودشت در مجلس یازدهم، در گفت و گویی به بیان نکاتی درباره اقدامات برخی از نمایندگان نزدیک به جناح تندرو در کشور، برکناری محمود نبویان از هیأت رییسه کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس و ... پرداخت. در ادامه مشروح این گفت و گو را می خوانید:

برخی از نمایندگان نزدیک به طیف تندرو معتقدند که در شرایط فعلی باید میدان را به نیروهای نظامی سپرد و حتی با تأکید بر تجمعات خیابانی و شعارهای جنگ طلبانه، تلاش می کنند فضای کشور را به سمت رویکردهای نظامی سوق دهند. این رویکرد تا چه اندازه می تواند برای دیپلماسی کشور آسیب زا باشد؟

قبل از پاسخ به سؤال شما، لازم است به یک نکته مهم اشاره کنم؛ چون دانستن آن برای تحلیل رفتار امروز این جریان ضروری است. همان زمانی که تفاهم امضا شد، در فضای مجازی توییتی منتشر کردم و نوشتم که هیچ کس، به ویژه کسانی که در میدان مذاکره با آمریکا حضور داشتند، به آمریکا اعتماد نداشتند. همه متفق القول بودند و هستند که آمریکا بدعهد است و بارها این بدعهدی را در عمل ثابت کرده است.

در همان توییت نوشتم تنها تضمینی که برای اجرای تفاهم ها وجود دارد، مسئله تنگه هرمز است. اگر آن ها به تعهدات خود عمل کنند، ما هم عمل می کنیم و اگر عمل نکنند، ما هم تعهدی نخواهیم داشت. تفاوت این تفاهم با توافق های گذشته نیز دقیقاً همین بود؛ در گذشته ما تعهدات خود را نقد اجرا می کردیم، اما زمانی که نوبت به نسیه ی آمریکایی ها می شد، زیر میز می زدند. این بار اما روند، گام به گام و نقد به نقد پیش رفت.

بنابراین امروز وقتی جریان تندرو می گوید دیدید ما می گفتیم نباید با آمریکا مذاکره کرد؟ ، در واقع موضوع را به نام خود مصادره می کند؛ در حالی که همه می دانستند آمریکا بدعهد است. آقای پزشکیان، آقای قالیباف، آقای عراقچی و همه کسانی که دل در گرو این کشور و نظام دارند، بارها تأکید کرده بودند که اگر طرف آمریکایی بدعهدی کند، ما هم هیچ اصراری بر پایبندی به تفاهم نخواهیم داشت.

دیدیم که با وجود همه حملات تندروها به تیم مذاکره کننده و حتی نیروهای نظامی، همان گونه که آقای پزشکیان و آقای قالیباف گفته بودند، جمهوری اسلامی هیچ تعارفی با طرف آمریکایی ندارد و محکم بر سر منافع کشور ایستاد. این نکته مهمی است که نباید فراموش شود.

اما درباره تلاش این جریان برای مصادره اتفاقات به نفع خودشان، بله؛ این یک واقعیت تلخ است. امروز طبیعی است که از تعداد افرادی که در خیابان ها حضور داشتند، کاسته شده باشد، چون حضور مردم همواره تابع شرایط است. اما اگر دوباره همان شرایط ایجاد شود، بدون تردید خیابان ها بار دیگر مملو از جمعیت خواهد شد.

مردم ایران بارها نشان داده اند که اجازه نمی دهند کسی حضور و همراهی آن ها را به نام خود مصادره کند. با این حال، متأسفانه امروز برخی تلاش می کنند حضور مردم در خیابان ها را نیز به حساب خودشان بگذارند؛ در حالی که اتحادی که میان همه آحاد مردم شکل گرفت و همچنان ادامه دارد، یک اتحاد ملی بود و نباید به نام هیچ جریان، گروه یا حزبی ثبت شود.

ما این رفتار را در مراسم تشییع رهبر شهید نیز دیدیم. برخی از طرفداران این جریان تلاش کردند آن مراسم عظیم و حضور میلیونی مردم را به حاشیه ببرند، اما موفق نشدند. حتی بسیاری از افراد و مداحانی مانند آقای رسولی را نیز از دایره خود کنار گذاشتند.

به نظر من، مردم امروز این جریان را بهتر شناخته اند. همان طور که حوادث هجدهم و نوزدهم دی ماه و پس از آن هم، شهادت رهبر عزیزمان باعث شد بسیاری از مردم به پوچ بودن ادعاهای سلطنت طلبان و رسانه های حامی آن ها پی ببرند و حتی عده ای از هوادارانشان اظهار پشیمانی کنند، امروز نیز اتفاق مشابهی برای بخشی از حامیان جریان تندرو رخ داده است.

بسیاری از آن ها وقتی هجمه های این جریان علیه آقای قالیباف، آقای پزشکیان، تیم مذاکره کننده، نیروهای میدان نبرد و حتی رفتارشان در مراسم تشییع رهبر شهید را دیدند، متوجه شدند که نگاه این جریان، نگاه دلسوزانه و عقلانی نیست، بلکه بیشتر بر حذف رقبای سیاسی استوار است. من این دو اتفاق را از این جهت با هم قابل مقایسه می دانم.

با وجود اینکه بارها شاهد تذکر عقلای نظام، به ویژه چهره های اصولگرا و رسانه های آن ها، به جریان تندرو بوده ایم، چرا برخورد جدی تری با این افراد صورت نمی گیرد تا انسجام ملی آسیب نبیند؟

احساس من این است که تا چند هفته قبل، برخی از مسئولان تصور می کردند این افراد از سر دلسوزی چنین مواضعی را مطرح می کنند، اما در هفته های اخیر به نظر می رسد تصمیمات جدی برای کنار گذاشتن و برخورد با این جریان اتخاذ شده است. البته با توجه به شرایط کشور، طبیعی است که این برخوردها دفعی و گسترده نباشد، بلکه به تدریج انجام شود.

نمونه آن را امروز در کمیسیون امنیت ملی مجلس دیدیم که آقای نبویان از هیأت رییسه کمیسیون امنیت ملی کنار گذاشته شد. این اتفاق به نظر من حامل یک پیام روشن است و احتمالاً در ادامه نیز شاهد تحولات دیگری خواهیم بود.

کنار گذاشتن آقای نبویان چه پیامی برای افکار عمومی دارد؟

به نظر من، این اقدام نشان می دهد که مجلس، با وجود حضور حدود 20 تا 30 نماینده تندرو که عمدتاً منتسب به جریان پایداری هستند؛ از آقای رسایی گرفته تا آقای ثابتی و آقای کوچک زاده، تصمیم گرفته اجازه ندهد مواضع این افراد به نام کل مجلس نوشته شود. من فکر می کنم این روند در آینده نیز ادامه خواهد داشت و اتفاقات مثبتی در پیش خواهد بود.