​پس از صعود به فینال جام جهانی، بازیکنان آرژانتین در ورزشگاه آتلانتا به کری خوانی و تحریک انگلیسی ها پرداختند.

آرژانتینی ها پس از پیروزی 2 بر 1 در یک بازی کامبک، بنری را به نمایش گذاشتند که روی آن نوشته شده بود: جزایر مالویناس متعلق به آرژانتین است .

جنگ جزایر مالویناس (یا فالکلند) در آوریل 1982 با حمله نظامی حکومت دیکتاتوری وقت آرژانتین به این مجمع الجزایر تحت کنترل بریتانیا در اقیانوس اطلس جنوبی آغاز شد. این نبرد کوتاه اما خونین که حدود 74 روز به طول انجامید، با واکنش سریع بریتانیا و اعزام ناوگان دریایی آن کشور برای بازپس گیری جزایر همراه شد.

در نهایت، با تسلیم نیروهای آرژانتینی در ژوئن همان سال، بریتانیا تسلط خود را بر این مجمع الجزایر حفظ کرد؛ جنگی که به قیمت جان 255 سرباز بریتانیایی و 649 سرباز آرژانتینی تمام شد و به سقوط حکومت نظامی در آرژانتین شتاب بخشید.

با وجود پایان درگیری نظامی، زخم های این جنگ هرگز در جامعه آرژانتین التیام نیافته و حاکمیت بر این جزایر به بخش جدایی ناپذیری از هویت ملی و قانون اساسی این کشور تبدیل شده است.

این مناقشه تاریخی و احساسی همواره فراتر از دنیای سیاست رفته و در رویدادهای فرهنگی و ورزشی، به ویژه مسابقات فوتبال میان آرژانتین و انگلیس، خود را به شکل کری خوانی های حماسی و نمادین نشان می دهد. برای مردم آرژانتین، هر تقابل با انگلیس فرصتی برای یادآوری این زخم قدیمی و اصرار بر ادعای مالکیت بر جزایری است که همچنان آن ها را غصب شده می دانند.