به نقل از همشهری آنلاین، مریم شیرافکن: بازار مکمل های ضدپیری این روزها بیش از هر زمان دیگری داغ است. انتشار فهرست به روز مکمل های مصرفی دکتر دیوید سینکلر، استاد ژنتیک دانشکده پزشکی هاروارد و یکی از شناخته شده ترین پژوهشگران حوزه طول عمر، بار دیگر توجه رسانه ها و علاقه مندان به سلامت را به موادی مانند NMN، رزوراترول، اسپرمیدین، فیسیتین و بربرین جلب کرده است. با این حال، پرسش اصلی همچنان پابرجاست: آیا این مکمل ها واقعاً روند پیری را کند می کنند یا شواهد علمی هنوز برای چنین ادعایی کافی نیست؟

در روزهای اخیر رسانه های سلامت گزارش دادند که سینکلر همچنان از ترکیبی از مکمل ها و داروها برای حمایت از سلامت سلولی استفاده می کند. فهرست به روزشده او شامل NMN، رزوراترول، فیسیتین، اسپرمیدین، ویتامین D3، ویتامین K2، اسید آلفا لیپوییک، روغن ماهی و در برخی شرایط بربرین یا متفورمین است. البته خود او نیز تأکید کرده که این برنامه، یک توصیه عمومی برای همه افراد نیست و باید با نظر پزشک انجام شود.

طرفداران پزشکی طول عمر معتقدند برخی از این ترکیبات ممکن است بر مسیرهای زیستی مرتبط با پیری اثر بگذارند:

اگرچه نتایج مطالعات روی حیوانات و سلول ها امیدوارکننده بوده اند، اما هنوز مدارک قطعی برای اثبات افزایش طول عمر انسان با مصرف این مکمل ها وجود ندارد. بسیاری از پژوهش های انجام شده کوچک، کوتاه مدت یا محدود به مدل های حیوانی بوده اند و هنوز کارآزمایی های بالینی بزرگ نتوانسته اند ثابت کنند که این ترکیبات می توانند روند پیری را در انسان به طور محسوسی کند کنند.

از سوی دیگر، برخی ادعاهای اولیه درباره رزوراترول و فعال سازی مستقیم سیرتویین ها طی سال های اخیر با چالش های علمی روبه رو شده و پژوهشگران بر لزوم انجام مطالعات دقیق تر تأکید دارند.

پاسخ کوتاه این است: نه همیشه.

برخی از این ترکیبات می توانند با داروهای رقیق کننده خون، داروهای دیابت یا داروهای قلبی تداخل داشته باشند. همچنین مصرف خودسرانه دوزهای بالا، به ویژه در افراد سالم، ممکن است عوارضی ایجاد کند. حتی مصرف روزانه آسپرین که زمانی بخشی از برنامه سینکلر بود، با توجه به شواهد جدید کاهش یافته است؛ زیرا خطر خونریزی در برخی افراد می تواند از فواید آن بیشتر باشد.

متخصصان تأکید می کنند که مؤثرترین راهکارهایی که تاکنون پشتوانه علمی محکمی دارند، همچنان شامل موارد زیر هستند:

این اقدامات، برخلاف بسیاری از مکمل های ضدپیری، بارها در مطالعات بزرگ انسانی با کاهش خطر بیماری های مزمن و افزایش طول عمر سالم مرتبط بوده اند.

مکمل های ضدپیری مانند NMN، رزوراترول، فیسیتین و اسپرمیدین از جذاب ترین موضوعات پژوهشی در حوزه پزشکی طول عمر هستند و احتمال دارد در آینده نقش مهمی در پیشگیری از بیماری های مرتبط با افزایش سن داشته باشند. با این حال، در حال حاضر شواهد علمی برای توصیه عمومی آن ها به همه افراد کافی نیست. بنابراین اگرچه این مکمل ها نویدبخش به نظر می رسند، اما هنوز نمی توان آن ها را جایگزین سبک زندگی سالم دانست.