به گزارش "ورزش سه"، لاروخا تیم فرانسه را در نیمه‌نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ در دالاس حذف کرد. اسپانیا از نظر تاکتیکی بر تیم فرانسه که با پنالتی بدبیارانه لوکا دینیه آسیب دیده بود، غلبه کرد. خروس‌ها که نتوانستند خط دفاعی اسپانیا را بشکنند و گل بزنند، اکنون باید به حضور در بازی رده‌بندی برای رتبه سوم رضایت دهند.

اشک‌های سال ۲۰۲۶ پس از گریه‌های سال ۲۰۲۲ و آن فینال باخته جام جهانی مقابل آرژانتین در ضربات پنالتی از راه رسیدند. این بار بی‌رحمی از سوی تیم اسپانیا رقم خورد؛ ترکیبی سرسخت که در فینال این تورنمنت در روز یکشنبه ۱۹ جولای در ورزشگاه مت‌لایف نیویورک، مدعی اصلی و قطعی مقابل انگلیس یا آرژانتین خواهد بود. در برابر بازی شبیه به گاوبازی که لاروخا به فرانسوی‌های سردرگم، ضربه‌خورده و حتی مجروح تحمیل کرد، هیچ کاری ساخته نبود.

تیم ملی فرانسه یک درس بزرگ از اسپانیایی‌ها گرفت، چیزی در حد تنبیه. پیش به سوی خانه! جام جهانی تقریباً به پایان رسیده است، می‌توانید به حل جدول کلمات متقاطع خود و هر فعالیت عادی دیگری برگردید. رؤیا به پایان رسید.

درست مانند فینال چهار سال پیش مقابل آرژانتین، دست‌کم ساعت اول بازی شبیه به یک شکنجه بود، اما این بار کیلیان امباپه در ادامه هت‌تریک نکرد و حتی نتوانست گلی به هشت گل قبلی خود در این رقابت‌ها اضافه کند. 

گمان می‌کردیم سطح دو تیم به هم نزدیک شده است. این یک توهم ناشی از مسیر صعود فرانسوی‌ها و نتیجه بازی نسبتاً محتاطانه‌تر اسپانیا در فاز هجومی بود. فاصله همچنان بسیار زیاد است و زین‌الدین زیدان، سرمربی بعدی تیم، به زودی وظیفه خواهد داشت این شکاف را کاهش دهد.

لاروخا به صورت تیمی و به شکلی درخشان دفاع کرد، تمام فضاها را بست و مانع از شکل‌گیری حملات فرانسوی‌ها شد. مایکل اولیسه و عثمان دمبله بیش از هر زمان دیگری مهار شدند و تأثیرگذاری آن‌ها تقریباً به صفر رسید. بدون کمان، تیری شلیک نمی‌شود و کیلیان امباپه نیز نتوانست در این جهنم مارپیچ خودی نشان دهد، هرچند در اواخر نیمه دوم تلاش کرد کمی تردید در دل بازیکنان لاروخا ایجاد کند. اما آن‌ها چنان اعتمادبه‌نفسی دارند که به این راحتی‌ها متزلزل نمی‌شوند. واقعیت این است که کیلیان امشب خودش نبود و بیهوده چشم به درخشش و برگرداندن ورق بازی از سوی او داشتیم.

همه‌چیز علیه فرانسوی‌ها پیش رفت؛ دریافت یک گل بدون اینکه اسپانیا فرصت جدی داشته باشد و یک پنالتی احمقانه که توسط لوکا دینیه تقدیم حریف شد، آن هم با وجود اینکه او با تجربه‌ترین بازیکن ترکیب اصلی و مسن‌ترین فرد گروه پس از انگولو کانته بود.

 این دومین پنالتی دریافتی در این تورنمنت پس از خطای تئو هرناندز مقابل نروژ بود که نشان‌دهنده ضعف در سمت چپ، یعنی آسیب‌پذیرترین بخش فرانسوی‌ها در آمریکا است. مشکلات یکی پس از دیگری سر رسیدند و ویلیام سالیبا، ستون خط دفاعی فرانسه، مجبور شد در دقیقه سی، یعنی هشت دقیقه پس از پنالتی، زمین را ترک کند. مدافع توپچی‌ها پس از یک ماه تحمل درد، دیگر توان ادامه دادن نداشت.

عقب افتادن با یک گل و یک بازیکن مصدوم؛ فرانسوی‌ها از ابتدای مسابقات هرگز چنین شکنجه‌ای را تجربه نکرده بودند، در حالی که از نیمه دوم بازی افتتاحیه مقابل سنگال (۳-۱) در تمام بازی‌های خود برتر بودند. آن‌ها که بیش از حد ترسو نشان دادند، هرگز اسپانیایی‌ها را به طور جدی از جلو پرس نکردند و به آن‌ها اجازه دادند بازی خود را با آرامش، صبوری و بدون فشاری سنگین پیاده کنند.

فرانسوی‌های کم‌رو و بی‌دفاع حتی با تعویض‌های دیدیه دشان هم نتوانستند از این بن‌بست خارج شوند. مانو کوه آن انگیزه و جنگندگی آدرین رابیو را نداشت که در بین دو نیمه به دلیل دریافت کارت زرد تعویض شده بود. دزیره دوئه نیز بازی خود را از دقیقه ۵۷ آغاز کرد و با تعقیب نکردن حرکتی که در دقیقه بعد به گل دوم توسط پدرو پورو ختم شد، عملکرد ضعیفی داشت.

این یک بازی نیمه‌نهایی جام جهانی بود و فرانسوی‌ها فرصت بزرگ را از دست دادند و هرگز نتوانستند خود را به سطح این مسابقه حساس برسانند؛ برعکس شاگردان لوئیس دلافوئنته که بهترین نمایش خود در این تورنمنت را در روزی ارائه دادند که تاریخ ارزش دوچندانی برای آن قائل است.

لسپانیایی‌ها یادآوری کردند که فوتبال یک بازی تیمی است، هرچند فرانسوی‌ها در آمریکا متحد بازی کردند. جرقه‌ نهایی برای یک خیزش ملی کم بود. بله، آتش‌بازی لغو شد و باید به بدون جام به خانه برگشت. آدیوس.