| کاوشگر سیارکی تیان ون-2 (Tianwen-2) متعلق به سازمان ملی فضایی چین، با موفقیت به سیارک کاموآلوا (Kamo’oalewa) رسید و نخستین تصاویر از این جرم آسمانی را به زمین ارسال کرد. گام بعدی این مأموریت، فرود بر سطح سیارک، جمع آوری نمونه و بازگرداندن آن به زمین است. به نقل از wired، کاموآلوا در مسیری تقریباً هم راستا با مدار زمین به دور خورشید حرکت می کند و به دلیل این ویژگی، به عنوان یکی از شبه ماهواره های زمین شناخته می شود.  سفر 400 روزه تا رسیدن به هدف کاوشگر تیان ون-2 پس از انجام چندین مرحله اصلاح مسیر در فضای عمیق، نخستین بار در 6 ژوئن 2026 موفق به شناسایی کاموآلوا شد. سپس در 2 ژوییه 2026 نخستین تصاویر این سیارک را از فاصله تقریبی 20 کیلومتری ثبت کرد. این دستاورد حاصل سفری 400 روزه و پیمودن مسافتی در حدود یک میلیارد کیلومتر در فضا است. کاموآلوا پایدارترین نمونه در میان شبه ماهواره های شناخته شده زمین محسوب می شود و به دلیل حرکت تقریباً همگام با زمین در مدار خورشید، یکی از در دسترس ترین اجرام آسمانی برای انجام مأموریت های فضایی به شمار می رود. چالش بزرگ؛ فرود روی سیارکی 41 متری با وجود دسترسی نسبتاً آسان، فرود روی کاموآلوا و نمونه برداری از آن مأموریتی بسیار پیچیده خواهد بود. قطر متوسط این سیارک تنها حدود 41 متر است و با سرعت زیادی به دور محور خود می چرخد. در نتیجه، فضاپیما باید ضمن برقراری تماس پایدار با سطح، در مدت زمانی بسیار محدود عملیات نمونه برداری را انجام دهد. در صورت موفقیت، نمونه های جمع آوری شده در یک کپسول ویژه قرار خواهند گرفت و هنگام عبور کاوشگر از نزدیکی زمین در نوامبر 2027 به سوی زمین رها می شوند. تجهیزات پیشرفته برای تصویربرداری و نمونه برداری کاوشگر تیان ون-2 به مجموعه ای از دوربین ها با فواصل کانونی متفاوت مجهز شده است. این فضاپیما بسته به شرایط مأموریت می تواند میان دوربین هایی با میدان دید محدود (تنگ) و میدان دید وسیع جابه جا شود. علاوه بر این، تیان ون-2 دارای یک دوربین جداشونده است که در جریان عملیات نمونه برداری مورد استفاده قرار خواهد گرفت. از آنجا که هنگام تصویربرداری، جهت گیری کاوشگر باید با دقت بسیار بالایی تنظیم شود، استفاده از فرصت های محدود موجود برای ثبت تصاویر و اجرای عملیات نمونه برداری بسیار دشوار خواهد بود. این مأموریت همچنین قصد دارد بررسی های علمی دقیقی درباره شکل، ترکیب مواد و ساختار داخلی کاموآلوا انجام دهد. ادامه راه مأموریت های موفق نمونه برداری از سیارک ها در صورت موفقیت، تیان ون-2 به جمع مأموریت های موفق بازگرداندن نمونه از سیارک ها خواهد پیوست؛ مأموریت هایی که پیش از این توسط هایابوسا و هایابوسا-2 ژاپن و همچنین مأموریت اوسیریس-رکس (OSIRIS-REx) ناسا انجام شده اند. نمونه های به دست آمده از اجرام کوچک نزدیک زمین، از جمله کاموآلوا، می توانند اطلاعات ارزشمندی درباره چگونگی شکل گیری منظومه شمسی در اختیار دانشمندان قرار دهند. هان سی یوآن (Han Siyuan)، معاون مرکز مهندسی اکتشافات ماه و فضا و سخنگوی مأموریت تیان ون-2، در این باره می گوید: احتمال زیادی وجود دارد که این جرم حاوی اطلاعاتی اولیه و دست نخورده از دوران آغازین شکل گیری منظومه شمسی باشد و از نظر علمی، ارزش بالایی برای مطالعه ترکیب مواد اولیه، فرآیندهای تشکیل و تاریخچه تکاملی آن دارد. منشأ کاموآلوا؛ قطعه ای از ماه یا مهاجری از کمربند سیارکی؟ تا پیش از این، بسیاری از پژوهشگران معتقد بودند کاموآلوا قطعه ای از ماه است که میلیون ها سال پیش در اثر برخورد یک سیارک از سطح ماه جدا شده است. این فرضیه به دلیل شباهت طیف نور بازتاب شده از کاموآلوا با طیف کانی های سیلیکاتی موجود در سطح ماه و همچنین نتایج شبیه سازی های رایانه ای، برای مدت طولانی به عنوان توضیح غالب پذیرفته شده بود. با این حال، در ماه مه، یک تیم تحقیقاتی بین المللی با مشارکت آکادمی علوم چین مقاله ای منتشر کرد که این فرضیه را به چالش کشید. بر اساس بازتحلیل داده های موجود، پژوهشگران دریافتند طول موج مرکزی نوار جذب نور در کاموآلوا با ویژگی های کندریت های LL نوعی شهاب سنگ با میزان کم آهن و فلز تطابق بیشتری دارد. برای بررسی این فرضیه، پژوهشگران آزمایشی انجام دادند که در آن پودر شهاب سنگ کندریت LL را با استفاده از لیزر تحت تابش قرار دادند تا اثرات فرسایش فضایی ناشی از باد خورشیدی و برخورد ریزشهاب سنگ ها شبیه سازی شود. نتایج این آزمایش با داده های مشاهده ای کاموآلوا مطابقت نزدیکی داشت. بر همین اساس، محققان اکنون احتمال می دهند این سیارک از خانواده فلورا، یکی از گروه های اجرام آسمانی واقع در کمربند اصلی سیارکی، به ناحیه نزدیک زمین مهاجرت کرده باشد. مأموریتی که می تواند به یک پرسش قدیمی پاسخ دهد اگر تیان ون-2 بتواند مأموریت نمونه برداری و بازگرداندن نمونه ها به زمین را با موفقیت به پایان برساند، دانشمندان خواهند توانست منشأ واقعی کاموآلوا را با دقت بسیار بیشتری تعیین کنند و به یکی از پرسش های مهم درباره این شبه ماهواره زمین پاسخ دهند. با این حال، پیش از هر چیز، کاوشگر باید با موفقیت روی سطح این سیارک کوچک فرود آمده و عملیات دشوار نمونه برداری را به انجام برساند. منبع: فرارو |