به گزارش "ورزش سه"، در این دوره از رقابت‌های جام جهانی، تا این مرحله ۶۰ ضربه پنالتی نواخته شده که تنها ۳۹ مورد از آن‌ها تبدیل به گل شده است؛ یعنی یک نرخ موفقیت ۶۵ درصدی. 

هنگام زدن ضربه، فوتبالیست‌های بیشتری تصمیم می‌گیرند که درست پیش از شلیک به توپ، سرعت حرکت خود را کاهش دهند. در ادامه به دلایل محبوبیت این روش می‌پردازیم.

کیلیان امباپه نیز در دیدار مرحله یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ مقابل مراکش که با پیروزی ۲ بر ۰ همراه بود، همین کار را انجام داد. این مهاجم فرانسوی در دقیقه ۲۸ یک ضربه پنالتی را از دست داد. امباپه پیش از ضربه زدن مکث کرد تا یاسین بونو را فریب دهد، اما دروازه‌بان مراکشی جهت توپ را حدس زد و شوت ستاره فرانسوی را مهار کرد.

این تکنیک پنالتی زدن ابتدا توسط پله محبوبیت یافت و سپس نسل‌های مختلفی از فوتبالیست‌ها آن را به کار گرفتند. ایده اولیه چه بود؟ بازیکنان می‌خواستند تمرکز دروازه‌بان را بر هم بزنند تا او نشانه‌ای از جهتی که قصد شیرجه زدن به آن را دارد، بروز دهد.

پس از معرفی کمک‌داور ویدئویی، این تکنیک مزیت بیشتری را برای پنالتی‌زن‌ها ایجاد می‌کند. برای دروازه‌بان‌ها بسیار دشوار است که پاهای خود را روی خط دروازه نگه دارند، در حالی که دقیقاً نمی‌دانند ضربه‌زننده چه زمانی به توپ ضربه خواهد زد.

در این دوره از جام جهانی ۶۰ ضربه پنالتی زده شده، اما تنها ۳۹ مورد از آن‌ها وارد دروازه شده است که بر اساس آمار، نرخ موفقیت ۶۵ درصدی را نشان می‌دهد. این پایین‌ترین درصد موفقیت در یک جام جهانی از سال ۱۹۳۸ تا به امروز است.

 برخی از کارشناسان این موضوع را به تمرکز فزاینده روی تحلیل داده‌ها نسبت می‌دهند که اطلاعات دقیق‌تری درباره جهت مورد علاقه پنالتی‌زن‌ها در اختیار دروازه‌بان‌ها قرار می‌دهد.

به جز امباپه، بازیکنانی چون لیونل مسی، هری کین و برونو گیمارش نیز پس از متوقف کردن گام‌های خود پیش از ضربه، پنالتی‌هایشان را از دست داده‌اند.

پس از حذف هلند در مرحله ۱/۱۶ نهایی، دو بازیکن سابق تیم ملی هلند از استراتژی این تیم در ضربات پنالتی مقابل مراکش انتقاد کردند؛ مسابقه‌ای که در وقت‌های قانونی با تساوی ۱ بر ۱ به پایان رسید و در ضربات پنالتی با نتیجه ۳ بر ۲ به سود مراکش خاتمه یافت.

در مجموع در جام جهانی ۲۰۲۶، ۱۴ پنالتی از ۲۲ ضربه‌ای که بازیکنان با این روش (مکث قبل از ضربه) نواختند تبدیل به گل شد که نرخ موفقیت ۶۴ درصدی را نشان می‌دهد. این روش تقریباً به اندازه ضربات پنالتی معمولی کارآمد بوده است؛ چرا که در روش معمولی نیز ۲۵ ضربه از ۳۸ پنالتی به گل تبدیل شد (۶۶ درصد).