به نقل از خبرآنلاین، دکتر مقصود فراستخواه جامعه شناس برجسته وعضو هیئت علمی موسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی در نشست علمی-تخصصی با عنوان ایران مانا، با ملتی دانا و توانا که در مرکز پژوهش های توسعه و آینده نگری برگزار شد، در سخنانی گفت: توسعه در ایران بوروکراتیک و تکنوکراتیک بوده و با نگاه مهندسی انجام شده است، بدون اینکه قابلیت ها، ظرفیت ها و زمینه های واقعی جامعه ایرانی دیده شود.او تاکید کرد که با مدل توسعه بوروکراتیک و تکنوکراتیک در هفتاد سال اخیر در ایران، یک توسعه خودستیز حاکم شد که به دلیل بی توجهی به بستر اجتماعی و هوش زمینه ای، به جای حل مشکلات، به بازتولید بحران های بدخیم و مزمن منجر شده است. او هشدار می دهد که غلبه نگاه مهندسی، انسداد ارتباطات و مسدود کردن اینترنت، جلوه های عینی جامعه زدایی و انسان زدایی در این چند دهه هستند که با سلب عاملیت از انسان ایرانی، کشور را در معرض فرسایش و خطر فروپاشی قرار داده اند. فراستخواه با تأکید بر مفهوم ملت سازی از طریق قرارداد اجتماعی، حق اظهارنظر و پاسخگویی، معتقد است سرمایه های زبان و تاریخ برای مانا ماندن ایران کافی نیستند. او ضمن اشاره به پتانسیل بالای گروه های جدید اجتماعی نظیر زنان و طبقه تحصیل کرده، راه حل خروج از این فرتوت شدگی را احیای جامعه گی جامعه و اجازه دادن به مردم برای خلق روایت های کوچک خود می داند؛ فرآیندی که از طریق تسهیل گری و میدان دادن به کنش گران مرزی ــ یعنی میانجی گرانِ میان ایوان جامعه و دیوان دولت ــ میسر می شود. این گزارش را که در دیدار نیوز منتشر شده در ادامه می خوانید:

****

عضو هیئت علمی موسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی ضمن تاکید بر لزوم فراهم کردن زمینه کنش گری مردم برای توسعه و مانایی ایران گفت: ما از صدای جامعه و حضور جامعه هراس داریم. مردم حق دانستن و حق ارتباط دارند. با چه استدلالی اینترنت را می بندیم؟ با این اقدامات است که از ملت، ملت زدایی و از ایران، جامعه زدایی می شود.

خوشمزگی از اینجا شروع میشه!